Jeronimo's Cage of Thoughts

Het voordeel aan sociale netwerken hoef ik niet verder toe te lichten. Op facebook zever ik er op los ondanks de disclaimer wordt dat door teveel mensen te serieus genomen. Zijn sociale netwerksites er ook niet om eens stoom af te blazen? Verder kan het heel nuttig zijn om leuke contacten op een triviale manier te onderhouden, al wordt daar soms net iets teveel betekenis aan gehecht. Verder praktische afspraken, op de hoogte blijven van dingen , een soort agenda van je sociaal leven. Als ik flickr als voorbeeld neem, vind ik dat een van de beste zaken. Ik leer veel en ontdek telkens opnieuw interessante fotografen. Ik heb een boel favoriete fotografen wiens foto's ik dagelijks bekijk. Een van de markantste portretfotografen is Mark Velasquez. De manier waarop hij zijn stuk voor stuk intrigerende modellen in beeld brengt, shockt velen net zozeer als ze bewondering opwekken.
Ik bestelde dan ook meteen zijn 2011- Accident-prone calender en de eerste editie van mijn NSFW magazine waarin hij met een indrukwekkende sexy fotoreeks terugblikt op de voorbije zomer. Nogal prijzig om te laten overvliegen uit de states, maar toch de moeite.

Persoonlijk vind ik dergelijke fotografie stukken sexier, en aantrekkelijker dan de fake glamoureuze poser-fotografie van bladen als Ché en toestanden. De gelaagdheid van Mark Velasquez is lekker sarcastisch, lekker ondeugend, vrijpostig, ironisch en gewoon life as it is.

Vrijdagavond raakte ik gelukkig nog op tijd in de Music Mania Gent, waar de uitverkoop op zijn laatste wieltjes liep. Gelukkig kon ik er toch nog een 5-tal cd's op de kop tikken aan 4 euro/stuk. Ik had er meer verzameld, maar ik vertrouwde de krassen op de keerzijde ervan niet helemaal en liet ze dus voor wat ze waren. Jammer dat er met die stock blijkbaar niet zo omzichtig werd omgesprongen.

- Thou art Lord - Eosforos, de 1993 cultalbum van de Griekse demonen met Gunther Thijs van onze eigenste Ancient Rites on guestvocals. De cd-layout trekt op niets, de productie is ruw en mat en de songs kicken ass gelijk ze deden in het begin van de duistere jaren negentig. Deze heren zetten de Griekse blackmetalscene op de kaart met een eigen aanstekelijk demonisch geluid en riffs. Leuk cd'tje.
- Silentium - seducia, Finse gothicmetal, klinkt als Lacuna Coil. Beetje onorigineel op het eerste zicht, moet er nog wat aan wennen. Er zijn betere zangeressen denk ik, gelukkig weer niet het typische engelensopraanstemmetje, en ze ziet er wel leuk uit.
- Six feet Under - 13, de zoveelste cd van deze deathmetalsensatie uit Amerika. Scoort hoge toppen, deze cd klinkt heel oldschool en ook nogal eentonig. Het ramt wel lekker zwaar en donker aan een gezapig bulldozertempo. Nostalgie.
- Throes of Dawn - binding the spirit, hun derde album uit 2000 na het schitterende debut. Throes of dawn staat garant voor koud Finse black metal met genoeg afwisseling en keyboards die voor een atmosferische touch zorgen.
- Arckanum - Kostogher, duistere natuurmystieke paganistische blackmetal van deze one-band-band uit Zweden. Doffe matte primitieve productie dito riffs en overloos gerommel van de drums. Trollend gegrom en gekrijs. Eigenlijk is het best wel cool.

's avonds trok ik weer door wind en wind richting centrum om met een malle meid ene te gaan drinken en samen de bus te nemen, zij naar een obscuur kraakpandfeestje en ik naar huis om op te warmen.

Zaterdagnamiddag maakte ik een stevige wandeling richting de vrijdagsmarkt. Het was frisjes, maar het zonnetje scheen lekker doorheen de wolken. Aan het standbeeld van Van Artevelde was het niet lang zoeken naar de andere geïnteresseerden. Een handvol mensen stonder al verzameld en weldra waren toch met een redelijke groep van aldan niet autochtone Gentenaars, inwijkelingen of gewoon bezoekers uitWest-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en Antwerpen. Voor het eerst in Gent was er via flickr een Photowalk georganiseerd.
We startten in het Patershol en bezochten de gratis expo "Quebec inVorm" in het Caermersklooster over 75 jaar design (nog tot 30 maart te bezoeken).
Van het boottochtje kwam het niet omdat een korte en lichte hagelbuien een langduriger regenbui daar een stokje voor stak. Het liet ons gelukkig toe te verbroederen en nader kennis te maken in café "Het Spijker".
We trotseerden weer en wind om toch wat kiekjes van onze beroemde gras-en korenlei te laten trekken door onze bezoekers en aperitiefden en dineerden gezellig in de Mosquito Coast. Het experimentele camerageflits vloog over en weer. Fotografen trekken vooral graag andere fotografen at work.
Na herlijke tapas of een ferme salade nicoise in mijn geval, trokken we weer de straat op om de gras-en korenlei bij nachte tefotograferen.
We hielden het echter niet meer zo lang uit na al die uren in de koudewind te hebben gesleten en trokken het warme gezellig "De Onvrije Schipper" binnen voor een cocktail en weer wat lowlight-photography geëxperimenteer. Die flickrs toch.

Voor de rest is het een paasweekend waar alles van nieuws op mekaar komt, van slecht nieuws tot vervelend nieuws dat voor veel geloop zorgt. Ondertussen is mijn auto ook weer half uit de running verdikke. Weer geloop. Van al dat geloop word ik verdikke nog een marathonloper.

Last but no least: mijn filmtip: El Orfanato. (review)

O ja voor als u het nog niet gezien had op die wijvenblogs van die wijven: nu is er de wijvenweek. Alle alphamales daarheen!

Een gewaarschuwd man is er twee waard. Alles wat u wilde weten over lelijke knieën, te kleine of te dikke borsten, onbrushbaar haar, bollekes en vlekjes en oneffen droge vellekes en andere ongemakken waar een vrouw meekampt. Enjoy. Kan je de overkill aan?

Ondertussen heb ik mijn geliefde johnnybakske terug, helaas nog steeds zo vuil als het maar kan omdat ik geen tijd hem om hem te wassen. Ze hebben de kleppenblok vervangen. De klep die de druk in de turbo regelt en in verbinding staat met de uitlaat. Ik kan er dus weer tegen aan. Maar het had heel wat voeten in de aarde gehad. Donderdagochtend merkte ik twee gemiste berichten op mijn gsm of ik dringend kon terug bellen naar de garage. Een tweede bericht dat ik onmiddellijk de vervangwagen moest terugbrengen. Ik belde even naar huis. Mijn ma had die kwaaie kerel ook al aan de lijn gehad. Ik had gezegd dat ik wegens een afspraak in Brussel die avond mijn auto niet kon ophalen en dat ik deze pas donderdagavond ging ophalen. Bon, ik sprak af dat ik tegen 13u de auto zou terug brengen. Ik vroeg meteen een halve dag congé aan en trapte het af naar het station. Van Gent tot Wevelgem reed ik op reserve - alsof ik nog ging tanken voor die pipo's - en raakte gelukkig toe tegen 12u30. Helaas ging de garage maar open om 13u. Tegen 13u30 was ik thuis, at ik een boterhammetje met de mama die net was geïnterviewed voor de Visie over vrijwilligerswerk en trok daarna naar stad Kortrijk, shoppingcenter Kuurne en andere op zoek naar betaalbare cd's.
Ik merkte uiteindelijk dat het oude rockerskoppel dat de beruchte en legendarische Kortrijkse Music Mania uitbaatte nu elders een Metalzone hebben. Ik kocht er een cd van Die Verbannten Kinder Evas - dusk and void became alive. Schitterende eerie dark wave.
Cd's die je amper vond de afgelopen decennia. Verder vond ik niet de cd's die ik vond of toch niet aan een prijs die ik wil betalen. Ik moet me er misschien overzetten dat cd's nu al meer dan 15 euro kosten. Het zit me tussen de twee oren ik weet het.

Crisisituaties zorgen voor vooruitgang. Kijk naar de technologishe evolutie in WOII. Het is een beetje bevreemdend in positieve zin om mijn ma tegen haar vriendinnen te horen uitleggen dat ze moeten "skypen" en msn'n en webcammen. Die skype is trouwens spotgoedkoop om te bellen naar vaste nummers in het buitenland (0.017 euro per minuut) zoals we de laatste tijd veel moeten doen thuis. Sinds ma haar latop heeft, wordt ze bijna een pc-freak.

Veel woorden zal ik er niet aan vuil maken. Wat little witch schrijft, kan ik alleen beamen. Ruim anderhalf jaar gelden dat we mekaar nog zagen. Tijden die enkel nog bestaan als zomerse warme flarderige herinneringen. Veel is veranderd, maar toch de uren vlogen voorbij. Van de grootste onnozelheden tot de meest intieme diepe dingen des levens. Een mens heeft nood aan zwoel luchtigheid in een gesprek als aan vertellingen over wat een mens allemaal overkomt en bezighoudt en hoe hij het aanpakt of zou moeten aanpakken. Intellectuele uitdaging. Emotionele (on)afhankelijkheid. Dergelijke gesprekken houden de geest scherp en houden de blik op hoe je met je leven omgaat. Nu in ieder geval een gesprek met een vrouw van dat kaliber ik heb er deugd van gehad.

En daarnet 9 cd's gekocht in de Music Mania in Gent voor 50 euro, waaronder een limited en twee dubbelaars. En ik heb net via paypal mijn flickr-account verlengd voor 2 jaar voor 47,99 dollar, dat is zowat 24 euro.
op de laatste nipper nog een afspraak geregeld met een grote grootse dame. Mijn week is goed! Zaterdag hopelijk vlot uit Gent geraken ondanks de Omloop het Volk en naar de uitverkoop van de Muziekladen in Kortrijk. Na de metal en gothic misschien tijd voor nog eens wat goedkope poppy tunes. :-)

De fotosaga is nog niet gedaan. Een saga kun je dat in feite niet noemen. Een tragedie is meer het woord. Dezen ochtend bleek er dan toch, ondanks een test, iets verkeerds gelopen met de snelle opload, hetzelfde als de eerste keer denk ik. Dus nu worden de laatste foto's upgeladen via de klassieke upload. Ik jaag me er niet in op. Ik hebinderdaad heel grote volumes op te laden maar dat moet toch lukken. Ik blijf koppig volharden. Het is toch maar op "upload" drukken. Lol
Mijn ochtendhumeur is ook niet je dat. Beetje vroeger gaan slapen neem ik me telkens voor maar ja, er is zoveel te doen nietwaar zelfs als je gewoon achter je pc blijft zitten. Ik zou beter op café gaan, dan weet ik zeker dat ik het niet te laat maak. Of een filmpje, opeen sheb ik soms zin om naar een filmpje te gaan. Met al dien "bucht" op den vorten tv. Maar er speelt enkel 'bucht' in de cinema's ook, die naar mijn smaak veel te duur zijn geworden. Volgende week hopelijk nog eens naar het autosalon. Wie weet trek ik daar ook weer sfeervolle foto's.

Verder heb ik hedenavond na de uren nog een deftig gesprek gehad dat geen tijdverlies was. Hoezee! Nu bestuderen, heroverwegen, overwegen en bekijken dus gewoon.

O ja, voor ik het vergeet, ik heb een antwoord gekregen van skynet over het verdwijnen van de skynet photo service. Belgacom verzorgt die fotoservice nu via extrafilm. Het was dan ook de klantendinest van extrafilm die me wist te vertellen dat abonnees van belgacom de promoties blijven hebben die ze via hun Belgacom e-service krijgen. Lap dus, ik ben ik geen Belgacomklant. Ik zit ik op skynetblogs omdat ik te dom ben om een eigen blog in mekaar te steken! Ik ben wel blij met het redelijk snelle antwoord.

Verder heb ik niets te vertellen dat ik aan jullie curieuzeneus wil hangen. De insiders weten waarom.

O ja, iemand gaf me een tip voor het eenzame single bestaan wat fleuriger te maken. SinglesOnly, een fuif op 2 februari in de Rumba te Leuven. Dingen waar ik niet meteen sta voor te springen maar opeens popte het in mijn groggy schedel op dat we daar misschien eens moeten binnenstekekn met een prettig gestoorde bende om de zieligheid te beperken? Knap, intelligent, sociaalvaardig vrouwvolk als gezelschap is een troef denken we. Kandidates om met ons mee te gaan? Wie weet mist u anders de prins op uw roestige gestolen fiets? O ja, 'tis niet voor broekies maar voor volwassen rijpe mensen zoals ik dus, boven de 25. inschrijven moet op de site.

Donderdagavond trok ik er nogmaals op uit om kiekjes te gaan schieten bij Sint-Jacobs. In de media had ik hier en daar al iets opgevangen over de pakkende intimistische warme songs van the Bony King of Nowhere. Waar deze benige koning vandaan komt weet ik niet, maar ik raakte net op tijd voor deel twee van de set ter plaatse. Een gezellige kleine schare enthousiaste fans had zich al genietend neergezet en met het avondlijke zonnetje erbij vond ik het een schitterende setting voor de kleine liedjes die deze jonge band brengt. Warm, licht melancholisch en een tikje poëtisch. De rest van de avond werd ik constant opgebeamd door vrienden, makkers en kennissen waardoor ik eens mijn duty even opzegde om met hen door de feesten te struinen.

The Bony King of Nowhere by Jeronimo

Gisteren vrijdag, was het dan tijd om naar de feesten te trekken met een select gezelschap. We dronken lekker ene in het zonnetje op het terras van de sphinks-cinema terwijl we geduldig wachtten op de gele banaan. Uiteindelijk moesten we onze pint of schweppes agrum naar gelang het geval bijna ad fundum naar binnenslokken om nog op tijd in de sleepstraat 85 te geraken bij Murat, alwader een pieren etende vis ons vervoegde alwader wij gezellig en uitgebreid dineerden. Een heerlijk slaatje van het huis zorgde voor mijn eerste verse groentjes en vitamientjes van de week, gevolgd door een gegrilde kiekenfilet met een aardappel in de schil met een heerlijke kruidenboter! Lekker! Ondertussen werd ik van alle kanten bestookt met smsjes. joke was bijna aan de place de rendez-vous gekomen en ook Teun stond al op het rond punt bij Sint-Jacobs te draaien. Na wat gedrentel en getreuzel zettigen we ons gezellig in een kring met stoelen op het plein dat leeggelopen was na die gehypte Milow en op de achtergrond speelde Kris De Bruyne een intimistische set voor slechts enkele echt geïnteresseerde pipo's. Op het terras van de Zodiac kwamen we net zoals toen op het terras van de sphinx mister 20 cent tegen aka webster MC tegen. De duveltent werd gelukkig vermeden en na een afronding op het dure maar rustige terrasje van de Zodiac en een laatste dronk in "de spijker", trapte ik het af naar huis om te maffen. Ondertussen downloadde ik adobe lightroom waarmee bovenstaande foto's van the bony king of nowhere zijn geëdited. ONdertussen zit ik hier op de infrastructuur van josie te typen met de malle doggies aan mijn zij, terwijl de wok op het vuur staat te wokken. Vanavond zullen we wel zien waar we belandden! Smakelijk!!!

Van zaterdag 31 maart tot en met zaterdag 7 april, telkens van 14 tot 18 uur loopt er een expo in de voormalige UCO-spinnerij Jules de Hemptinne, Kolveniersgang, 9000 Gent. Johan Opstaele toont er een videodocument over de textielfabriek en Elias Grootaers een documentaire impressie van de Rabotwijk. Op dezelfde locatie loopt onder de titel ‘Rabot exit textiel’ een kleine historische tentoonstelling en zijn actuele foto’s van Hans Dekeyser te zien. Hans is een toffe peer die van kiekjes trekken zijn beroep maakt en ook medevrijwilliger is bij het project. Samen met enkele mensen van het project was ik dan ook aanwezig bij de voorstelling van het boek over de Rabotwijk, in het schitterend decor van die spinnerij waarvan ik voorheen het bestaan niet wist. Knap gebouw! De portfolio van Rabot van Hans vind je hier. Daarna hadden sommigen nog honger en dorst en besloten we een brokske te gaan eten in de Lieven, waar helaas geen plaats meer was, zodat we gezellig tafelden in de Pablo's, met even dure prijzen als in de Brusselse vestiging:2,35 euro voor een klein glaasje cola zeg (ik had waarschijnlijk dorst vandaar die klaagzang). Ik had al gegeten. 5 dubbele boterhammen plus op de receptie 3 pistolets. Met een Mexicaanse soep van de dag kwam ik toe. Ik heb het geweten. Flapperende lakens en al.
Morgen naar Eeklo, ook al on duty.
Al mijn foto's waren weg op flickr. Gelukkig bleek het een bug te zijn. Alles is weer in orde zie ik vandaag. Ik was mijn uitlaat aan het uitkuisen op de E17 toen ik in mijn achteruitkijkspiegel een dikke Mercedes zag afkomen, gelukkig haalde ik mijn voorligger niet in die aan de maximum toegelaten snelheid slakkebakte, want op het moment dat de dikke mercedes die precies een BMW7 bleek te zijn mij voorbij schoot aan minstens 190, zag ik de flikken staan flitsen. Wat later belde ik van achter het stuur, en belde ik heel kort aan bij mijn vriend. Gelukkig, want zoals ik had gedacht lag zijn dochtertje te slapen in de zetel. We wandelden wat door de wijk en langs de Leie nadat we mijn bureaustoel in mijn auto hadden geladen en keken ons uit op de kastelen van huizen daar in de buurt. Voor het eerst zag ik het huis staan dat mijn broer met zijn lief gekocht hadden. Ik at thuis op onze nieuwe trendy tuinmeubels een boterham of twee, keek naar de koerse en zag Tom Boonen winnen. Ik ben er ferm aan aan het denken om een nieuwe lens te kopen. Een lichtsterke lens geschikt voor optredens. Helaas kost zoiets stukken van mensen. Denken, denken, denken.