06-06-09
No Sleep till Hammersmith - Tempted by the Lurking Demons of the Gorerotted carcassesque Fallen Angels




Iemand een visje. Het leuke aan reizen is off the beaten trakc, naar de gewone dingen te gaan zien. Markten bijvoorbeeld. Vooral wanneer die markten in decenniaoude gebouwen plaatsvinden, die we hier in België niet kennen. Heerlijke koopwaar, vlees, groenten en vis keurig in verschillende afdelingen gescheiden. Je kijkt je je ogen uit je schele kop.
Mijn ogen zijn nog steeds lichtschuw. De demonen werden des nachts op me los gelaten. Demon, duivels ontbinden. Losgeslagen. Onderdrukking. Via Brussel en een redelijk drukke dagtaak ging het richting Leuven alwader parking in de stad vinden geen sinecure is, als je er meer dan twee uur wilt geparkeerd staan. Gelukkig is er nog die strook, tolvrij, een heel eind aan de achterkant van het station. Wandelen is gezond. Whiskey proeven deed ik met nipjes. Bij het inhaleren van het aroma en het proeven van de gelaagde verschillende smaken bevestigden mijn eerdere vermoedens naar aanleiding van andere proefsessies dat er diep in mijn een echte deskundige proever van geestrijke dranken verscholen zit. Ik hield het bij een fanta verder. En mijn obligate portie Ice-Tea in de tapasbar in het begin van de naamsestraat waar de heerlijke hapjes misschien net iets overprijsd waren. Heerlijk voorgerechtje. Verder apritieven. Dromen doorslikken. Doorspoelen van verwensingen op de oude markt. Existentieel binnenmonds gevloek. Hemelstaren. Hemeltergend. Des duivels zijn de wolken die dreigende vormen aannemen. Kasseien klinken hol bij loze stappen richting nergens.
gezellig tafelen in de heerlijke wereldkeuken (fijn gekruid en lekker doorsmakend) van de Kalypta. Een dessert kon er niet mere in. Geldmuur bedelen. Fuiven. Drinken. dansen. kijken. Nummers, genummerd. Praatje slaan. Wind verkopen. winden laten. Kaartje geven. Pand verlaten. Nachtelijke ritten doorheen het slapend landschap van donkere steden en dorpjes. Opperste marginaliteit in Scherpenheuvel. Een lichtpunt of twee in Aarschot. Ik zag het licht. Die ochtend, de zonsopgang verblindend op mijn voorruit. De demonen zijn getemd.
Ik denk dat vier uurtjes liggen in een helverlichte kamer niet zo goed was voor mijn nachtrust de voormiddag.
15:15 Gepost door Jeronimo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Email dit
| Tags: feest, leven, fuiven, leuven, santiago de compostela |
|
Facebook



















