09/28/2012

On the Road (***)

Daar is hij dan de verfilming van On the Road (2012), het cultboek van Jack Kerouac, de bijbel van de Beat Generation van de late jaren 40 en 50. Walter Salles, de man die ons ook al het prachtige Diarios de Motocicleta voorschotelde, is dan ook de geknipte man om dit, overigens tijdloze verhaal, in te blikken om een manier die zowel de innerlijke strijd van de personages, de innige vriendschap, de drang om te leven, de impulsiviteit van het moment als de ode aan het leven en de vrijheid in het algemeen weergeeft, zonder te vervallen in het weergeven platvloerse neo-hippie pathetische leegloperij. Want dat is wel misschien een kenmerk van de Beatniks. Uiteindelijk zijn dat niet meer dan een bende klaplopers zonder verantwoordelijkheidsgevoel, of niet?

On the Road,Jack Kerouac,Walter Salles,Diarios de Motocicleta,Sam Riley,Garrett Hedlund,Kristen Stewart,Steve Buscemi,Viggo Mortensen,Kirsten Dunst

Ze zijn veel meer, die jongens in het na-oorlogse Amerika. Ze dwepen het een liberaal gedachtegoed, eerder ingegeven door emotie dan door academische levensbeschouwelijke filosofieën. Al komt de stempel communisme om de hoek kijken in die tijd vanuit het establishment.
Ze leven er op los. On the Road van het leven, nemen wat je nemen kunt aan kansen die zich onderweg aanbieden. Vrije liefde, verbondenheid met je kameraden, de roes van sex, drugs en rock 'n' roll, vertaald door een hypnotiserende ritmische be-bop van de jazzclubs van die tijd. Magnifiek.

Korte inhoud: Sal (Sam Riley) blikt terug op het moment dat hij Dean Moriaty (Garrett Hedlund) leert kennen via zijn vriend Carlo. Het is de start van een trip, zowel letterlijk als figuurlijk, voor jaren doorheen het wilde Amerika van de jaren 50. Drie jonge mannen barstend van energie, die met hun onderlinge verhoudingen soms geen blijf weten, maar verbonden zijn door vriendschap en hun streven om zich te ontdoen van het conformistisch uniform waarin ze zich beknot voelen. Onderhuids worstelen de personages elk met hun eigen identiteit, en hun zoektocht naar wie ze zijn, wat ze eigenlijk willen, of net het ontwijken van die gedachten. Zowel Sal en Dean verloren hun vader, een houvast in hun onvoorspelbare leven. Dean en zijn zestienjarige echtgenote Marylou, een verbluffende Kristen Steward, beiden met een ongelofelijke Sturm und Drang (sterk samengevat in de trippende dansscène), en tegelijk de melancholische romantiek. Weltschmerz, odi et amo.

Walter Salles vertelt anekdotisch, niet oordelend, en creëert een weemoedige, melancholische sfeer. De sfeer die je nodig hebt voor dergelijke roadmovies. Dramatiek, humor, uitzichtloosheid overgoten met en saus van opzwepende jazz en mooi weidse landschappen. De unieke soundtrack. Ook de voice-over van Sam Riley, geeft een speciale touch aan de retro-sfeer. Al was het allemaal een droom.


on the road,jack kerouac,walter salles,diarios de motocicleta,sam riley,garrett hedlund,kristen stewart,steve buscemi,viggo mortensen,kirsten dunston the road,jack kerouac,walter salles,diarios de motocicleta,sam riley,garrett hedlund,kristen stewart,steve buscemi,viggo mortensen,kirsten dunston the road,jack kerouac,walter salles,diarios de motocicleta,sam riley,garrett hedlund,kristen stewart,steve buscemi,viggo mortensen,kirsten dunst

De casting is uitstekend. Garret Hedlund, heeft het charisma van de player, de man naar wie zowel mannen als vrouwen opkijken, de leider, degene die het voortouw neemt, en tegelijk achter dat masker schuilt iemand die zijn eigen gevoelens negeert en worstelt met 'iets'. Kristen Stewart als Marylou, gecast vooraleer ze bekend werd met de Twilight-films, toont dat ze kan acteren. Sam Riley is niet zozeer protagonist, maar eerder observator op de eerste rij. Er zijn nog wat bizarre bijrollen weggelegd voor Steve Buscemi en Viggo Mortensen en de immer bevallige Kirsten Dunst speelt als andere vrouw van Dean een mooi tegengewicht als belezen gecultiveerde huisvrouw tegenover de eerder marginale Marylou. En allemaal hebben ze iets gemeen, die Beatniks.


Ik zei het al, On the Road is een tijdloze film, vol herkenning. Over de zogenaamde verloren generatie. Het is van alle tijden. Je hoeft maar ergens in the middle van nowhere in het hedendaagse Zuid-Amerika een hostel binnen te stappen en het zit er vol anti-conformistische soulseekers, op zoek naar de kern van het leven. En daardoor zichzelf eigenlijk buitenspel zettend. Of niet?


Het boek heb ik niet gelezen, maar zal ik misschien wel eens doen. Gezien in Cinema Sphinks.


*** Kristen Stewart picture gallery ***


Kristen StewartKristen StewartKristen StewartKristen Stewart



Kristen StewartKristen StewartKristen StewartKristen Stewart


Kristen StewartKristen StewartKristen StewartKristen Stewart


Kristen StewartKristen StewartKristen StewartKristen Stewart


Kristen StewartKristen StewartKristen StewartKristen Stewart


Kristen StewartKristen StewartKristen StewartKristen Stewart

*** On the Road trailer ***




01/15/2011

TRON:LEGACY - Belgian release


Ik denk dat er nog maar weinig zoveel reclame gemaakt geweest is voor een film als voor TRON: Legacy (2010) van Joseph Kosinski.
De buzz dateert al van vorig jaar en toen De FilmBlog dan de kans kreeg een VIP-première mee te maken van de release in de Belgische zalen, sloegen wij die uitnodiging niet af. Behalve Ozark Henry, die er in 't echt smaller uitziet dan op den breedbeeld-tv, heb ik niet echt bekende koppen gezien, wel mensen die zich zo gedroegen.


Maar goed de film. TRON: Legacy is 3D. TRON: Legacy is spectakel. TRON: Legacy is puur computeranimatie. TRON: Legacy is een van de duurste producties. Maar wat TRON: Legacy niet is, is een goeie film.


tron_legacy_poster_picture_01.jpgtron_legacy_poster_picture_02.jpgtron_legacy_poster_picture_03.jpgtron_legacy_poster_picture_04.jpgtron_legacy_poster_picture_05.jpg


Korte inhoud: Sam FLynn (Garrett Hedlund) is na de verdwijning van zijn vader Kevin(Jeff Bridges), meerderheids-aandeelhouder van ENCOM een bedrijf dat zich specialiseert in digitale toepassingen en games. Kevin Flynn was 25 jaar geleden bezig met het ontdekken van de digitale wereld en verdween plots in mysterieuze omstandigheden. Wanneer Sam jaren later een vreemde oproep krijgt uit het oude bureau van mijn vader, gaat hij op ontdekkingstocht en wordt per toeval in die digitale wereld getrokken: "The Grid".


Meteen krijgt hij het aan de stok met CLU, de heerser van The Grid die een heel imperium heeft opgebouwd en de in de digitale wereld vertoevende programma's entertaint met gladiatoren-gevechten. Sam ontsnapt met de hulp van een deus ex machina in de vorm van de bevallige Quorra (Olivia Wilde), naar wiens snoetje het altijd fijn kijken is, zeker als ze zich in een strak pakje heeft gewurmd. Meteen heb ik het al over de acteerprestaties gehad ook. Wanneer Sam ontdekt dat CLU ontspoord is en duistere plannen heeft, begint het verhaal pas echt goed met de klassieke strijd van goed tegen kwaad.


tron_legacy_poster_picture_001.jpgtron_legacy_poster_picture_002.jpg


TRON: Legacy heeft niets origineels en dat hoeft ook niet, maar het gebrek aan originaliteit wordt niet gecompenseerd door vindingrijkheid, knappe dialogen of een goed uitgewerkt verhaal. De film blijft wat mij betreft teveel aan de oppervlakte drijven, alle knappe animatie ten spijt. Het is allemaal al eens voor gedaan en stukken beter. De Matrix ging ook al over de digitale wereld. Star wars deed lichtsabel-gevechten al voor net als flitsende gevechten in de starjets, die hier vervangen worden door "disk-wars" en "lightjets", het zoemende geluid, de uniformen en de Darth Vader-achtige poses incluis.


Daarnaast tref ik een hoog Lord of the Rings gehalte aan met een "one DISK to rule them all" discours. In dergelijke actiefilms zit meestal redelijk wat humor, maar TRON: Legacy blijft verbazend droog, oppervlakkig en zelfs saai qua one-liners en dialogen. Met uitzondering van de batman-persiflage door een "the Joker"-achtige figuur die zomaar eventjes een Humphrey Bogart-quote op het in slaap gevallen publiek loslaat.


TRON: Legacy mengt verder alle elementen die nodig zijn in deze routineuze afhandeling van het script: de kwade heerser, het verzet, het verraad, de deus ex machina, de bekering en de vader-zoon, pupil-mentor-relatie.


Ik hoef hier niet verder over uit te wijden. Iets leuks is ook wel dat de tegenstand altijd in gruzelementen uit mekaar spat, iets wat de gamers wel zal aanspreken. Het enige echt goeie aan de film is de muziek van Daft Punk die ik anders amper kan aanhoren, maar hier schreven ze een werkelijk indrukwekkende filmscore met gevoel voor drama, vette beats en flitsende actie. Kortom: voor de fans van het genre.


*** Tron Legacy trailer ***



***Related Posts***

12/12/2010: Movie for Life pakt uit met TRON: Legacy


13/12/2010: TRON: Legacy London Première – Live Streaming


26/07/2010: Nieuwe TRON: Legacy trailer


26/10/2010: Daft Punk goes TRON: Legacy met "Derezzed" videoclip


12/12/2009: TRON: Legacy met Jeff Bridges


13/01/2005: TRON krijgt waarschijnlijk een sequel

09:36 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: tron:legacy, daft punk, olivia wilde, jeff bridges, garrett hedlund, clu | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg