Jeronimo's Cage of Thoughts

Al heel de week stop ik rond 16u met werken, dat is ruim een uur eerder dan normaal. Niet dat ik me zorgen maak over het feit dat ik op een abnormaal uur stop of daardoor te weinig uren presteer. Dat is namelijk het schuldgevoel dat je hier dreigt te kweken als je je collega's bestudeert die als autisten van 8 tot 16u werken en geen minuut meer, nu ja misschien wel een minuut of 6 aangezien wij enkele uren en minuten per dag moeten werken. Of tenmisnte aan onzen buro blivjen zitten. Het soort collega's dat altijd op de zelfde stoel op de zelfde trein op de het zelfde uur wil zitten of ze paniekeren wegens de onverwachte verandering in hun oude vertrouwde routine. Collega's die wat weg hebben van gekke mallerds als GDB. Die zijn helaas van alle tijden. genoeg daarover, meer leest u bij GDB. Ik heb gelukkig uren op overschot, maar ik heb geen zin die uren te besteden aan gezever en gelul en aan vort tijdverlies waar ik moorddadig van word. Waarom kunnen die vorte Immo-bitches niet gewoon het adres van het pand geven en waarom lokken ze je met hun botergeile telefoonstem naar hun kantoor zodat je vroeger van je werk vertrekt met de wildste fantasieën in je gekgeworden kwijlkop om dan daar uiteindelijk toe te stekken in iets wat er bijna gesloten uit ziet want het is bijna 18u met name nog een groot half uur te gaan - met een blonde del aan een pc, die je voor de receptioniste houdt, ook omdat er een bordje receptie bij haar pc staat en dan zegt dat je een afspraak had, waarschijnlijk met een collega van haar en waarop zij dan droogweg zegt: zet u daar maar even, waarop je dat doet tot blijkt dat zij toch je 'consulente' is die je haar diensten aanbiedt om twee, twee, dat is niet gelijk aan "o maar in die prijsklasse hebben we heel wat in de aanbieding hoor met veel fotootjes, komt u gerust even langs op kantoor dan kunnen we alles eens samen met u bekijken, ja?" (trouwens zo'n "ja", zo zacht zalvend met licht in de hoogte gaande intonatie is om je darmen ineen te voelen kronkelen) panden voorgeschoteld te krijgen die niet eens aan je wensen voldoen louter en alleen al op basis van de ligging. En deels omdat ze zoals altijd te duur zijn voor het werk dat je er nog moet in steken. (gecensureerd vloekwoord)
Ik had goesting om die blonde trut met botjes, grijze winterpanties, gekleed zwart rokje en lange gelnagels licht opgemaakte blauw-grijze hoogharitge ogen en sluik blond haar dat ze waarschijnlijk af en toe koket "mastuvu"-gewijs laat wapperen met een even trutterige hoofdknik eens over haar buro te leggen en haar eens flink te * censuur * in haar arrogante kont miljaardedju!
Gelukkig loop ik niet in het rond te schieten gelijk enkele losgeslagen Finnen. Ik reageer me af met mooie muziek. De laatste tijd ben ik ongelofelijk fan van een groepuit mijn tienerjaren. Begin de jaren negentig scoorden vierden ze hoogtij met death metal zoals die nog niet eerder werd gespeeld. Na jaeren doodse rottende stle kwamn ze terug bevroren in de tijd en sindsdien rocken ze als nooit te voren. Eat this Modderfokkers!

Verder ontdekte ik gisterenavond ook nog Swallow the Sun, een doomy metalband die een song opnamen met de zanger van mijn all time fave band Katatonia, Jonas renske.

Vanavond naar the Bony king of nowhere en lais, u komt toch ook en zegt toch hallo?

Ons Tientjuh vraagt zich af hoe het met mijn snotneus is. Ze haast zich daarbij te zeggen dat ze niet vraagt hoe het met mij, snotneus, is. Mijn snotneus zit vol snot. Maar ik heb er geen last meer van. Ik ben genezen al zit ik met een hoestje. Dat stimuleert me in het voorlopig niet roken van sigaretten, waarnaar ik verlang uit existentiële tragiek van mijn aardsheid, zeker sinds sommigen het raar vinden dat ik ABBA als mijn alltimefav noem. De afgelopen 5 dagen zijn er twee kienekes geboren. Ik wil ook kienekes geboren doen worden, denk ik dan soms in een vlaag van zinsverbijstering. Dat is van korte duur. Ik ga niet beginnen dromen van zaken die ik waarschijnlijk toch niet ga hebben op korte of middellange termijn. Ik leer leven met de huidige context van mijn bestaan. I'm alone on this world I wander.
Maar toch, Napels wil ik wel eens zien. En voor ik de Styx oversteek, wil ik nog een boel zaken zien, voelen en aan den lijve ondervinden. meneer STOF vroeg het me al:
Wat wil je nog doen voor je het loodje legt?
Voor zover ik weet wat een loodje leggen is en hoe je een loodje legt, denk ik daar inderdaad wel eens over na. Regenbogen najagend op eindeloze zeeën van dromen en gekoesterde verwachtingen des levens.
Mijn ultieme fantasie is versmelten met de liefde van mijn leven in de mystische sferen van de Mayawereld. En ooit hoop ik wel eens de liefde van mijn leven tegen het lijf te lopen. Een held, dat zou ik ook wel willen zijn. Op welke manier dan ook. Zoals een vader de held kan zijn voor zijn kind. Dat is al meer dan genoeg. De Wereld zien op de manier waarop Johan Verminnen het beschrijft. Misschien wil ik wel ooit een beroemde foto schieten. Het feit dat ik onlangs een catwalk mocht schieten, maakte me blij al seen kleine jongen. Samenwerken met een profesioneel model, daar zeg ik niet nee tegen. Mijn concertfoto's op de cover van het een of ander magazine. Rijden met een luxe-sportwagen a la bentley, ferrari, porsche of maserati. En in feite, misschien later als ik voldaan ben in mijn drang naar nieuwe dingen en ontdekkingen, wil ik ergens ter wereld wel een guesthouse openen, waar jongeren van overal ter wereld mekaar vinden, hun verhalen en ervaringen uitwisselen en samen nieuwe ervaringen creëren. Maar vooral voor ik sterf wil ik weten waarvoor ik heb geleefd en dat is denk ik het belangrijkste.
Het stokje geef ik door aan Keizerin, GDB le mal aimé, en de nieuwste populaire skynetblogster Paola, en omdat ze het een interessant stokje vindt: Vuur! anyone else?

Jan Welvaert, copyright Jeronimo

Youtube My Space and I'll Google Your Yahoo!

Zo'n t-shirt droeg Bart op de blogmeeting te Leuven.
Pas toen ik de filmpjes nog eens bekeek, besefte ik plots wat hij bedoelde met: it's dirty talk. Die geeks toch hé.

Wat een ochtend. Mijn eerste wekker liep af zonder gevolg. Na 6 minuten omdat ik dat zo getimed heb liet mijn gsm zich krijsend horen. Met een simpele druk op de knop legde ik hem het zwijgen op terwijl ik me afvroeg: tiens heeft mijn wekker zich al geroerd, niet gehoord...zo groggy was ik en toen draaide ik me weer om waarop ik ergens tussen droom en werkelijkheid vertoevend de secretaresse die nu onze secretaresse niet meer is, me hoorde aanporren: allez jeronimo komaan het zijt al te laat ge moet nu meekomen. En toen draaide ik me nog eens om omdat ik geen zin had en toen stond ik op omdat ik opeens besefte dat ik na 8u amper nog een bus had naar het station...jaja zo goed is de dienstregeling van De Lijn, gisterenavond had ik al geen bus tussen 18u15 en 18u45 verdomme, bovendien vertrekken de 2 lijnen in mijn richting nu van verschillende kanten van het station...en deze ochtend nam ik om 8u19 de trein van 7u43...dat is kunnen hé. Ik zou mij eens zo moeten gedragen op het werk!

Koffie...het zwarte goud dat El Dorado schept.Ik begin bijna in actie-modus te komen. Ik ga er toch even tegenaan vandaag. Deadline is het einde van de werkdag. have fun. Ondertussen ben ik nog altijd even zot van dit liedje.
Voor de dames heb ik nog deze filmtip: Little Children.

Daarnet was de zus van lief van zus in terzake. Rheen: band rond een singer-songwriter Hannelore Bedert. Over dialect in de Vlaamsche popmuziek. Ze kan ze op 11 maart om 21 u gratis zien in Het Gouden Hoofd. Hopelijk blijft dat zitten in under Muhheheheuhen.

addendum
Ik krig af en toe fanmail. Jullie waarschijnlijk ook. Ik heb het niet over die idioten die jullie het beste wensen in jullie shoutbox. Ik heb het over die idioten die u idolatreren. U overladen met loftuigingen, natte dromen krijgen bij het fantaseren over jou. Mijn grootste Groupie Dolle Beefcake raakt compleet buiten zinnen als 'm ook maar mijn naam leest, hoort, typet of denkt. Rare jongens die verantwerpste westvlamingen. En nee ik kom niet naar de BWARDS. Ik kan niet. Ik zit dan ergens ver weg op punt om terug te komen, maar helaas een dag te laat. Tot zover dit stukje stalk-nieuws.

Tuesday was mardi gras, vette dinsdag (photo by Markus Jerko)

Velen vragen het zich af, iets minder mensen weten het of denken het te weten. Wat niet weet niet deert of wel soms? Sommigen deert het zo sterk dat ze dood vallen.
De aanvankelijke retorische vraag van de Gekke Debiele Blogger bleef onbeantwoord en hij stierf eraan, het schuim op de lippen en een wellustige rondborstige wulpse deerne acherlatend in dat desolate woeste helleland dat Antwerpen noemt.

Welke vreemde muizenissen uitten zich in het een of ander ontspoord Westvlaams brein dat zich bestoft en in uitgedroogde verrimpeld grijze hersengroeven tracht te manifesteren als zijnde een duidelijke gedachtengang? Lotus speculoos? Speculatie van het zevenste knopsgat?
Mister Mysterio Jeronimo. That's my middle name. Of ongeveer toch, ik zou het zo verwoorden: Lord "mister mysterio jeronimo" CMS nka (now know as) Jeronimo...

Whatever...complottheorieën, conspiracytheorieën als zou ik mijn ziel ende vege lijf verkocht hebben aan een commerciëel op winstbelust voormalig bedrijf dat onder de wet van 16 maart 1954 op de controle van sommige bedrijven van openbaar nut resorteerde...Volgens de Gejoste Dikke Baardmans zou ik voor belgacom werken.
Waar is mijn winstdeelneming? Waar is mijn have ende goed dat me linkt met Belgacom? Mijn adsl-lijn loopt niet eens door mijn reet. Supersnel ben ik wel. Zo rap dat mijn tokkelde vingers zich mekaar voor de voeten tikken op mijn kleffe met broodkruimels bezaaide toetsenbord in hun drang mijn ongeordende gedachten in een overzichtelijke volgorde op het scherm te doen verschijnen.
Belgacom mijn broodheer? Skynet mijn maîtresse? Of omgekeerd. Ben ik de hoer van Skynet en de gigolo van Belgacom in hun poging om zichzelf een blitser hipper te doen voorkomen tussen al die surfende huisvrouwen in, zonder afbreuk te doen aan de vele huisvrouwen waarvoor ik overigens enorm veel respect heb. Zonder huisvrouwen stond mijn eten niet klaar 'savonds als ik van het werk kom, zijn mijn kleren niet gewassen en kan ik niet rollebollen tussen kraaknette naar lavendelgeurende vers gestreken lakens.

Waar zijn mijn aandelen? Wat is mijn dividend?
Het enige wat ik heb is een lichtblauwe t-shirt van skynet met mijn illustere url erop! Aarrggh en die t-shirt is bovendien een maat te groot voor mijn ranke modellenfiguur (nog iets zouden er dan echt modellen werken bij Belgacom die altijd op hun affiches mogen prijken?) I don't think so. Op dergelijke diensten werken enkel mislukte pc-nerd met bleke puisterige brilneuzen en trutten zonder tieten waarvan de tepels naar beneden wijzen en onderbroeken tot onder hun oksels.

Bovendien hebt u eens gekeken wat voor mottige kop ze mij aansmeren? Is dat een Marketingstunt? Poltiek correct als ze een allochtoon aanwerven die even moet bloggen "voor winst en aandeelhouder"?
Als ik ben uitgedacht door een marketingconcept van de een of andere jeugdige omhooggevallen marketingboy die er zes jaar overdeed om zijn diploma te halen terwijl 'm zijn zoete praatjes werk maakte om zijn libido te bevredigen diep in de warme reet van een wulps jufrrouw Pluimachtig hogeschoolstudentinnetje dat enkel fiscaliteit-boekhouden studeerde omdat ze dan lekker haar bottekes kon aanhouden terwijl ze diep vanachter in haar pruim gejost werd leunend op haar bureau vol knuffelbeertjes?
Excuseer mij mijn koeterwaals. Ik placht even de Grote Dolle Bullebak na te doen wanneer die lyrisch zijn wulspe liefje beschrijft.

Als marketingconcept, viruteel en irreeël zou ik in feite niet bestaan? Ben ik een gedachte, besta ik louter virtueel, een samenhansle van ideëen, gedachten, bedenkingen, ontsproten aan het brein van een zot die zich laat betalen om even de slapjanus te komen uithangen met een druipend slagzwaard? Die bovendien foto's trekt die zo verschillende van stijl dat het bijna niet anders kan dat hij een gespleten persoonlijkheid heeft die terug te brengen is op een heel team dat achter Mister Mysterio Jeronimo formerly knowns as Lord CMS zit?

Ondertussen heeft de man ergens een punt. En punthoofd, ja dat ook. Posts lijken af en toe enkel tijdens de werkuren te verschijnen. Ik ben nu trouwens in middagpauze en in de verdachtmakingen van de Groteske Domme Boeman ben ik een workaholic die zelfs werkt op een uur waarop anderen zich eens terugtrekken in het kleinste kamertje om eens goed door te trekken. Dan kunnen ze de rest van de dag weer tegen de aanblik van steltenbenen op stiletto's in deux-pieceskes gerijgd die constant over en weer trippelen in een hip bedrijf als belgacom.<>PDat terwijl ik onderwijl in het stof aan het bijten ben. Dat terwijl Belgacom toch minder stoffig is dan bijvoorbeeld een in het kurkdroge bedrijf dat De Post heet. Op welke dienst zou ik dan werken, nee geen diepgedécolleteerde blondinge met minirokjes die hun sappig geurend holletje laten zien verhuld in een nauwelijks bedekkende string wanneer ze zich een buigen over het copieerapparaat: Binnen zonder kloppen, maar eens binnen begint het ferm te kloppen down under, if you know what i mean. nee. Absoluut niet. Ik ben niet vrouwvriendelijk vandaag. Opdracht van de hiërarchie, ik moest er weer eens heftig tegen aan. De lord moest weer een bovenkomen. The lord is dood, leve the lord maar hij blijft nog steeds de existentie van Jeronimo, the new born star, determineren. Het enige wat ik ooit determineerde was een bloem in de biologieles. Aartsmoeilijk. Zoveel blaadjes, kelkjes en knopjes. Ik denk dat ik bijna een grens overschrijd. Crisis bij Belgacom op de raad van bestuur straks omdat het marketnigdepartement de norman van het fatsoen aan het overschrijden is? Ook een marketingstunt van skynet. NIet kleinzeirg doen, geen huichelarij, geen bekrompen kwezelarij. Nee, even lekker grof, de jeugd eats that like shit!.

Paaien maar niet teveel af en toe eens provoceren. Dat heb ik trouwens door andere bloggers te bestuderen geleerd. Vriendjes maken door te paaien en af en toe tegen schenen schoppen of gewoon eens lekker grof doen om het vuur erin te houden. Zoals GDB placht te doen. Jaren geleden. Toen hij nog op zijn oude post bij de Post werkte en op tijd en stond eens lyrisch kon worden bij het bedrijven van de liefde in zijn gedachten met zijn ingebeelde liefje.

Want beste lezertjes, ik kaats de bal terug. Is die Gaargekookte Dikke Boeman wel wie hij is? Een doffe ambtenaar van De Post? Wie lost het mysterie op?Wie zijn we?
De oude Grieken vroegen het zich al af... maar mischien is de waarheid zoals altijd ontgoochelend saai...