Jeronimo's Cage of Thoughts

Ik ben daarnet ruim een uur weggeweest om brood. Bij mijn vroegere bakker kocht ik twee zwarte woudbroodjes, voor in den diepvries. Er ligt hier nog een half brood te ontdooien op mijn terras, waar ik even op heb zitten zonnen en rusten na de lange rit van Leuven naar Gent tot de grijze wolken boven mij samen troepten en wat zure regendruppels deden pletsen op mijn zongedroogde stoere kiekenborst. Meteen maakte ik van de regen gebruik om, heu, te gaan wandelen.
Wat beweging kon ik immers gebruiken na de blogbarbecue in Leuven, een heel geslaagde blogmeet trouwens, waarvan de beeldekens getrokken door al dan niet redelijke amateurfotografen reeds gefacebooked en geflickerd zijn.

Een dikke pluim (in het gat van) de organisatie: Karel, Goya, Dries, Bruno en de een of andere Jap uiteraard!
Gastvrij als deze joviale Leuvense bloggers zijn, boden Yab en Dries me bovendien een superdeluxeslaapkamer aan om de nacht in door te brengen. Al kon de bewegwijzering naar "de moete" wel iets duidelijker. Gelukkig wist mijn online gps me de juiste weg te vertellen, in tegenstelling tot een plaatselijke tuinman, die leunend op mijn opgeopend venster en diep peinzend tot de conclusie kwam dat het hier toch niet te doen was, nee hier niet, maar misschien verderop. So far de logica van een Leuvense inboorling. En toen zag ik Daphne en de prachtige Valeas die me teken deed dat het het hoekje om was.

Verder was het leuk kikkertje en pedro "el lusitano" nog eens terug te zien, net zoals stijlvol in het wit geklede vuur en lime en kleintje en herman, maarten, de kerels van stew, dit keer zonder camera en een dansend leven en zovele anderen.

Wat ik heb geleerd.
- Als ik honger heb, moet het eten rap gereed zijn.
- life is a dance and then you chill, maar als je niet weet hoe te dansen, weet je niet hoe je door het leven kunt gaan. Deep! Diep! Zeer diep...
- chocomousse eten en de helft van de mand vol koekjes en dat na 4 keer BBQ gaan bijscheppen, lukt me zonder enig probleem.
- Er waren veel beauties en veel nerds, waar wie wie was, lieten we wijselijk in het midden.
- Waarom moeten flitsen altijd een bombardement aan bliksems veroorzaken?
Some people kunnen echt wel leuke portretjes maken van mooie mensen.
een grote groep kan voor gezellige relaxte onstpanning zorgen.
Sommigen zijn even jong als ze zich voordoen.

en hier een klein filmpke van op de blogmeet.

Jumpen by Jeronimo

Met tussenpozen van enkele uren zit ik hier weer te typen achter mijn pc in het West-Vlaamse gehucht ergens in 't zuiden. Aan het typen. Niet aan het spreken via het spraakherkenningssysteem dat ik gisterenavond zoals alle andere bloggers heb gekregen op de fameuze blogmeet in Leuven.

Ik tsjoolde al van de vrijdagavond rond in de stad waar ik jaren mijn broek achter mijn bureau versleet in tijden dat internet nog voor de kleine massa geeks was en toen e-mail nog een soort metalen grondstof voor kookpotten was. Integenstelling tot mijn vlotte race van de ochtend, schoof ik anderhalf uur in de file aan vanaf het illustere moment dat ik uit de garage van mijn gebouw reed in Brussel tot de parking achter het station in Leuven. Zonder lyrische momenten helaas dit keer. Behalve de brunette die van op de passagierszetel twee maal vrij nadrukkelijk naar me keek toen de mini van haar chauffeur me in de file meermaals passeerde.

Al snel kreeg ik mijn gracieuze gastvrouw in het ootje die al wortelschietend stond te avonddromen bij het Oorlogsmonument. Ik moest even stoom afblazen. Had bijna kramp gekregen aan de wreef van mijn rechtervoet van constant mijn koppeling en gaspedaal afwisselend beheerst in te drukken dan wel te lossen.Woordenvloeden stroomden uit mijn groggy brein, al dan niet ter zake doend gebazel liet ik op haar onschuldige oortjes los, maar het gaf niet zei ze glimlachend.

Omdat ik niet wou onderdoen voor defilledie ooit beweerde een grote pizza verorberd te hebben bestelde ik me maar een grote veggie-pizza. Achteraf gezien moet ik zeggen dat ik dacht dat mijn ogen groter waren dan mijn buik (wat op zich misschien ook wel al zo is), maar ik bracht het er redelijk goed vanaf. De knappe dienster liet ik ook het wisselgeld houden en even later zat ik in de College-cocktailbar te nippen van een lekkere non-alcoholische cocktail.
Geen avond Leuven zonder de Villa Ernesto zei mijn gastvrouw, en vanop het balkon keken we toe hoe de mannen rond de vrouwen hun gat draaien en de vrouwen mannen probeerden te versieren door met hun gat te draaien. Hilarisch en pathetisch tegelijk. Wat een overacting in social pathetic behaviour zeg.

Enkele tientallen pindanoten in de Carlisle later, blies ik mijn normaal zelfopblazend luchtmatrasje vol en legde ik me te grollen om langzaam te ontwaken na een stormachtige nacht.

Carnavalstoeten in Leuven het is me wat. Maar ik heb dan toch een wafel gevangen, voor al die graaiende kinderen rondom mij. ha!

Wachtend op de bus stapte er opeens een Klein glinsterogend konijn af. In die 3 jaar waarin ik haar niet meer live gezien had, bleek ze nog geen haar veranderd. Ik besefte dat ik laat aan was. Zij kwam al toe, terwijl ik nog moest vertrekken om later terug te komen.

Het was goed. Het was zellig en leuk. Behalve het eten, ik heb al betere volovon mé frieten g'et'n. Onder in vloed daarvan sta ik tussen de geeks op een filmpje van twee halfgaar gestoofde pipo's te wiebelen en te bazelen in mijn proper West-Vlaams.

The usual suspects zijn er altijd bij en ik had dan ook redelijk veel klappinge. En op deze bekende fotomens kan ik eindelijk een gezicht plakken, heu tronie...
Een dikke pluim (al dan niet in haar gat (sic)) aan de meest sexy bijna illegaal blonde sexy Yabbie en Goya 2 komma 9.

Nagekaart werd er gaan in de wentelsteeg ofzoieten op de vismarkt.

Altijd leuk om met deze kerel even een praatje te slaan bij een sigaretje.

Lapin McAdam bezorgde me uiteindelijk toch nog een echte asfaltkonijn-energydrink. Ik vreesde daarvan te wippen gelijk een konijn dus heb ik het maar niet opgedronken. Veel gewip was er niet te doen die avond trouwens, ondanks de aanwezigheid van drie konijnen.
Een ander filmverslag heeft Maarten Schenk gemaakt. Ik ben erin geluisd door deze meneer, zeker weten!!!