07/31/2014

Gent in pictures

Ondertussen ligt deze blog stil. maar ik wil u bepaalde foto's niet onthouden.
Mijn geliefde Gent. Toerist in eigen stad.
Als je meer foto's wil zien dan volg je me maar op twitter of instagram of flickr.




De fietsbrug aan de Nieuwe Vaart richting Wondelgem. Voor het eerst reed ik daar. Tijd om te zien waarheen die brug leidt, helaas nog niet gehad.



Wie herkent dit aquarium? Jawel, Café de Onvrije Schipper op de Korenlei.



Net toen frank De Boosere zie dat in deze tijd van het jaar de zon prachtige halo's veroorzaakt, keek ik uit mijn vensterraam en jawel, wat zag ik naast een prachtige wolkenformatie?



OK, deze is Gent niet, maar Sint-Niklaas, waar ik in mijn vorige job jaren geleden enkel professioneel kwam, ging ik er nu op date.
Veel meer kan ik daar niet over kwijt.



Het gratis festival Copacobana. In Park Rozenbroeken in Gent. De eerste keer dat ik er kwam en waw, wat gezellig en af en toe zelfs goeie muziek! En lekker eten! Deze foto nam ik vanuit de eetbus van cateraar Picnic Del Mundo, de cateraar die ook op ons roller deryb toernooi SKOD, "2014 - A Skate Odyssey" stond.



Ik heb een nieuwe fietsroute ontdekt. Langs de Schelde richting Wetteren. Deze foto is van mijn poging om weer te lopen. Helaas de knie wou na 6 km niet meer mee terwijl het lichaam er zeker 20 aan kon denk ik. Helaas. sindsdien doe ik er toertjes met de fiets. Een kapotte fiets voor extra workout that is.


10:39 Posted by Jeronimo in foto, travel | Permalink | Comments (1) | Tags: gent, watern, fietsbrug, toerist, tourism, ghent, flanders, picnic del mundo, copacobana, festival, rozenbroeken, schelde | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

07/17/2012

Black Tusk

Black TuskBlack TuskBlack Tusk

Het was maar heel toevallig dat ik op Twitter zag dat er over een paar uur een gig doorging in café Decadance in de Overpoort. Black Tusk, damn, die kerels moest ik eens zien. Dat ik daarvoor eerst twee andere bands door mijn strot moest laten beuken, had ik er wel voor over.
Opener van formaat was trouwens het Belgische Alkerdeel. Wie gewend is aan een bulldozer waarvan de rol vol messen zit en die ongenadig onheilspellend op je af komt gedonderd, weet wat er van sludge op het podium stond te dreunen. Lekker zwaar, log, tergend, ultraheavy en bij momenten dodelijk ijzig. Leuk opwarmertje.
Even daarna kwamen de Noren van Okkultokrati van jetje geven. Up tempo rockarolla met hakkende riffs en kletterende drums. En na amper 20 minuten hielden ze ermee op. Ok dan maar.
Alle drie de heren namen ook afwisselend de vocals voor hun rekening wat de dynamiek en energie deed exploderen. Daar was ik voor gekomen. Leve plotse aankondigingen op Twitter.

Black TuskBlack Tusk
Black TuskBlack Tusk
Black Tusk

18:42 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (1) | Tags: alkerdeel, okkultokrati, black tusk, decadance, gent | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

10/24/2011

Filmfestival Gent - Meek's Cut off (**)

De tweede film van de focus festivaldag, op het Filmfestival van Gent schiep toch wat verwachtingen. Het was namelijk de eerste western van de bekende indie-cineaste Kelly Reichardt (Old Joy, Wendy and Lucy). Haar films zijn minimalistisch en poëtische sfeerscheppingen, had ik vernomen, waarin de natuur een centrale rol speelt. Ik heb helaas nog nooit iets van haar gezien.

meeks cut off,kelly reichardt,michelle williams,Will Patton,Zoe Kazan,Paul Dano,Shirley Henderson,Jonathan Raymond,Old Joy,Wendy and Lucy,Chris Blauvelt

Meek's Cutoff (2010) is heel minimalistisch portret. Niet alleen qua stillevens, lange weidse shots en de uitermate beperkte dialogen, het geheel schept een neerslachtige noodlottige sfeer. Je waant je deels in een natuurdocumentaire en deels in een apocalyptisch straatje zonder eind. Letterlijk! We zien enkele gammele huifkarren voortgetrokken door Ossen door de droge winderige woeste prairie tsjokken met al even lusteloze personages. Het zijn enkele gezinnen die blijkbaar op weg zijn.

Korte inhoud: In het jaar 1845, in de eerste dagen van de Oregon Trail (3400 km lange route die begin 19e eeuw gebruikt werd door de Amerikaanse pioniers), neemt een groep van drie families de bergbewoner Stephen Meek (Bruce Greenwood) in de arm om hen over de Cascade Mountains te gidsen. Meek beweert een binnenweg te kennen en leidt de groep langs een onbekende weg over de woestijnachtige hoogvlakte om uiteindelijk te verdwalen in de droge rotsachtige woestenij. De komende dagen zullen de emigranten geplaagd worden door honger, dorst en hun gebrek aan vertrouwen in elkaars overlevingsinstinct. Wanneer ze een indiaan tegenkomen moet de groep kiezen tussen een onbetrouwbare gids en een man die altijd al hun natuurlijke vijand is geweest.

Langzaamaan wordt duidelijk dat hun gids, de cowboy Meek, hen langs een route heeft geleid waar iedereen het noorden kwijt is. De hoofdzorg van de groep is water vinden en vruchtbaar land en dat zorgt voor de meeste angsten en discussies; Hoe lang gaan ze nog door, eindeloos het huifkarren voorttrekken, hout sprokkelen, spaarzaam zijn met al hun voorraden, ongelukken met hun materiaal en het voor zich houden van hun meest persoonlijke gevoelens. Wanneer opeens uit het niets een Indiaan opduikt, krijgen hun angsten een concrete vorm.

In die zin is deze film heel symbolisch voor het hedendaagse westen dat arrogant denkt de wijsheid in pacht te hebben en geconfronteerd met het onbekende, de abstracte vijand of tegenstander die opeens concreet wordt, een dubieuze houding aanneemt. De groep ervaart dezelfde tweestrijd. Moeten ze het lot in de handen leggen van de indiaan, de verpersoonlijking van al het kwaad dat hen in het grote onbekende bedreigt? Zal hij hen de dieperik inleiden of leidt hij hen naar hun bestemming?

Hoewel er dus echt niets, maar dan echt wel niets in deze film gebeurt, is de sfeerschepping erg geslaagd en ik denk dat deze film mits enig doorzettingsvermogen toch menig kijker zou kunnen overtuigen. Ook wel omdat een van de acteurs toch wel erg overtuigend een minimalistisch personage uitbeeldt. De bevallige Michelle Williams hoeft duidelijk niet veel tekst te hebben om toch een personage neer te zetten dat meteen opvalt en overtuigt. Ja, ik heb haar leren kennen in Dawson’s Creek- durf ik dit toegeven? - maar ze is de serie duidelijk ontgroeid. Ik ben alvast benieuwd naar Kelly Reichardt's ouder werk.


meeks cut off,kelly reichardt,michelle williams,Will Patton,Zoe Kazan,Paul Dano,Shirley Henderson,Jonathan Raymond,Old Joy,Wendy and Lucy,Chris Blauveltmeeks cut off,kelly reichardt,michelle williams,Will Patton,Zoe Kazan,Paul Dano,Shirley Henderson,Jonathan Raymond,Old Joy,Wendy and Lucy,Chris Blauvelt height="149px" width="205px" />meeks cut off,kelly reichardt,michelle williams,Will Patton,Zoe Kazan,Paul Dano,Shirley Henderson,Jonathan Raymond,Old Joy,Wendy and Lucy,Chris Blauvelt

In de film zien we ook nog een rol voor Will Patton (Remember the Titans), Zoe Kazan (Revolutionary Road), Paul Dano (There Will Be Blood) en Shirley Henderson (Frozen). Het script is van de hand van Jonathan Raymond (Old Joy, Wendy and Lucy) en dit is de eerste langspeelfilm als Director of Photography van Chris Blauvelt. Het is op dit ogenblik nog niet bekend wanneer de film bij ons zal draaien, maar hopelijk ergens eind dit jaar.


*** Meeks Cutoff trailer ***





10/20/2011

Filmfestival Gent - Elena (*)

Ik stond ongeduldig te wachten op mijn maten die een beetje later dan verwacht op het Filmfestival van Gent toekwamen, dankzij het Vlaamse openbaar vervoer. Er stond al een drukke massa mensen aan te schuiven in volle verwachting voor de focus filmfestivaldag. Patrick Duynslaegher geeft de fakkel dit jaar doorgegeven aan Dave Mestdach van Focus Knack. Waar ik de vorige edities eigenlijk slechts matig tevreden was, was ik deze editie nog meer ontgoocheld.

elena,dave mestdagh,andrei zvyagintse,Philip Glass,Mikhail Krichman,Nadezhda Markina,Andrey Smirnov,Aleksey Rozin,Yelena Lyadova,The Invader,Jessica Woodworth

Kort gezegd zou ik kunnen stellen dat we over het algemeen de films voorgeschoteld kregen die niets voorstellen, maar toch een publiek moeten krijgen volgens de Knack-redactie. Jammer, want deze films zijn hopelijk niet representatief voor wat het filmfestival van Gent dit jaar te beiden heeft. En dat is heel wat. Ik vond dat er wat meer originele films aan bod mocht komen die effectief een meerwaarde aan de kijker bieden. Het hoeft zeker geen best off te zijn, maar een origineler en iets flitsender bij momenten mocht toch. Zo waren Kaboom (2010) van Greg Araki en Potiche van François Ozon de goeie films van verleden jaar.

De eerste film die we voorgeschoteld kregen was het Russische familiaal drama Elena (2011) van de cineast Andrei Zvyagintsev, met muziek van Philip Glass en award-winnende fotografie van Mikhail Krichman. De Russische cinema levert af en toe kleine films af, die je na het bekijken toch overtuigen van hun kwaliteiten. Vorig jaar bleek Silent Souls (2010) vrij origineel.

Korte inhoud: Een bejaarde vrouw Elena (Nadezhda Markina) woont samen met haar rijke man Vladimir (Andrey Smirnov) in een ruime villa. Alles is echter geen rozengeur en maneschijn. Elena heeft immers maar één zorg: haar alcoholistische zoon Sergey (Aleksey Rozin) en diens gezin te redden van de nakende armoede. De dochter van Vladimir, Katerina (Yelena Lyadova), is dan weer een zorgeloze jonge vrouw die een afstandelijke relatie heeft met haar vader.

Elena is opgebouwd uit dezelfde uitermate trage simplistische beelden. Ontdaan van alle franjes beschrijft de regisseur het leven van de oudere Elena en haar man in een ongezellige design loft. Elena's zoon is een werkloze nietsnut die in een klein sociaal appartement leeft met zijn vrouw, een al even luie tienerzoon en een kersverse baby.

Elena schuift met de regelmaat van de klok een deel van haar pensioen door naar haar zoon, zeer tegen de wil van haar man. Maar haar man heeft evenzeer een dochter Katerina, die hij amper ziet. Wanneer Elena's man begint na te denken over zijn nalatenschap, beseft Elena dat zij er zeker zal moeten voor zorgen dat de toekomst van haar zoon en zijn gezin financieel veilig wordt gesteld.

Dat de film omschreven wordt als een thriller is verkeerd. Spannend is hij al evenmin. Soms denk ik dat bepaalde cineasten denken dat ze origineel zijn en trendy als ze minutenlang nietszeggende beelden of scènes op de kijker af sturen. Het leven zoals het is, iedereen moet opstaan, rekt zich nog wat uit in zijn bed, kamt zijn haren, zet koffie en gaat naar zijn of haar werk. Gelukkig krijgen we na een groot half uur toch wat van de plot door en heeft de film onze aandacht vast.


elena,dave mestdagh,andrei zvyagintse,Philip Glass,Mikhail Krichman,Nadezhda Markina,Andrey Smirnov,Aleksey Rozin,Yelena Lyadova,The Invader,Jessica Woodworthelena,dave mestdagh,andrei zvyagintse,Philip Glass,Mikhail Krichman,Nadezhda Markina,Andrey Smirnov,Aleksey Rozin,Yelena Lyadova,The Invader,Jessica Woodworthelena,dave mestdagh,andrei zvyagintse,Philip Glass,Mikhail Krichman,Nadezhda Markina,Andrey Smirnov,Aleksey Rozin,Yelena Lyadova,The Invader,Jessica Woodworth

Elena schetst ook amper de karakters. De beelden en scènes spreken voor zich. Ook door de camerastandpunten tracht de regisseur de kijker te midden van de personages te plaatsen. Hoe dan ook, erg betrokken bij Elena voel je je nooit. Je ziet wel haar tweestrijd en wanhoop, maar echt sympathie kweek je er niet voor. Deze film zal denk ik enkel aanslaan bij liefhebbers van minimalistische cinema.

Ondertussen heeft Elena, desondanks de enorme teleurstelling, gisteren de Grote Prijs voor Beste Film gewonnen op het Filmfestival van Gent. Dat heeft de internationale festivaljury onder leiding van Jessica Woodworth gisteren bekend gemaakt op het Gentse stadhuis. Andere films die in de prijzen vielen zijn The Invader (2011) van Nicolas Provost (Beste Muziek en sound design) en de kortfilm Demain, Ce Sera Bien van Pauline Gay. De prijs voor Elena werd in ontvangst genomen door M. Alexandre Petrachkov (de Russische Consul – Generaal), Alexandre Stebakov (Consul van de Russische Ambassade) en Alexey Grigoriev (Eerste Secretaris, Culturele Attache van de Russische Ambassade).



*** trailer ***





06/27/2011

De Vlaamse Opera - Aïda (Verdi)

zoals verschenen op het project

VerdiIk heb verschillende vriendinnen die regelmatig eens naar de opera gaan. Zelf was ik daar nog nooit geweest. Vage afspraken en intentieverklaringen om dat eens samen te doen, werden nooit concreet tot ik die dag opeens reclame zag voor Verdi's Aïda, een van de meest beroemde en controversiële opera's van het midden van de negentiende eeuw. Over het toenmalig woelig tijdperk waarin Verdi zijn opera schreef, ga ik het niet hebben.

Ik zat met hoge verwachtingen. Als mensen in films naar opera's gaan, zijn het altijd majestueuze live kostuumdrama's. Dat dat beeld een beetje voorbijgestreefd was in de 21ste eeuw waarin de kunst ietwat beperktere budgetten heeft, had ik kunnen weten. Mijn zitje van 34 euro, dat ik gekozen had met de deskundige hulp van de online helpdesk vond ik alvast vrij goed. Ik kon dan wel vanop het eerste zijbalkon het uiterst linkse deel van het podium niet zien, maar ik zat boven de orkestbak waar ik de muzikanten aan het werk kon zien. Prachtig vond ik dat.

Het orkest begint, het doek gaat op en...
ik schrik een beetje: geen majestueuze decors, geen prachtige kostuums, een kale steriele kubusachtige box die mij aan The Matrix deed denken, waarin de acteurs in hedendaagse kledij acteren. Verdi ontdaan van alle franjes, het is wat wennen.
Concentratie op de muziek dan maar, want ik vind het echt toch wat anachronistisch.

Aida

De 'ondertitels' hangen vanuit mijn positie veel te hoog wat vermoeiend is om te volgen, maar de uitstekende zangers kunnen de emoties, het drama, de verschrikkelijke keuzes waarvoor ze staan uitmuntend uitbeelden.

Opeens was het gedaan. Na amper een uur en twintig minuten. Mijn gezellin die vier balkons boven mij zat, naar wie ik net zoals andere toeschouwers die mekaar wisten te vinden in de prachtige zaal, al een paar keer had gezwaaid, wist me te vertellen dat het wel pauze was en nog niet gedaan. Oeps.

Aida

Het tweede deel bracht niet veel bijzonders meer, behalve dat de tragiek van geliefden die het noodlot ondergaan, een thema is waar ik altijd wel wat week van word.

Voor een absolute leek inzake opera, vond ik dit niettemin een aangename kennismaking. Het moderne decor voor een oud verhaal deed wat vreemd aan, maar de muzikale livebeleving is fantastisch. Die operaschrijvers van vroeger waren de metalheads van hun tijd, ongetwijfeld.

cast:
Muzikale leiding: Dmitri Jurowski
Regisseur: Peter Konwitschny
Aida: Susanna Branchini / Michele Capalbo
Radames: Misha Didyk / Mikhail Agafonov
Amneris: Irina Makarova / Susanna Levonen
Amonasro: Valery Alexeev / Werner Van Mechelen

Meer informatie op de site van de Vlaamse Opera. Nog dit weekend in Gent en dan verhuist dit naar Antwerpen.

09:44 Posted by Jeronimo in Muziek | Permalink | Comments (1) | Tags: aïda, opera, de vlaamse opera, verdi, klassiek, muziek, gent | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

06/13/2011

KASK - Movement #18

Op het project maakte ik al een reportage van Kask Movement #18. Hier vindt u nog enkele beelden.
En ondertussen hebben we enkele wasjes gedraaid, weken niet naar huis gaan, heeft zo zijn gevolgen voor de kleerkast en het volume aan geschikte propere kleren om te dragen.
"Jij bent ieder weekend weg". Waarom zou ik thuis blijven als er zovele leuke dingen te doen zijn. Amusement verzekerd. Gezelligheid troef. Of het nu in Riga is, een lunch in Brussel met de paar studiegenoten-vrienden die nog overblijven na een 15 jaar sinds het begin van mijn universitaire carrière, de sinksenfoor in Antwerpen met de kameraden op zondagmiddag na een rijkelijk gevulde familietafel thuis vol lekkernijen? Die avond in a'pen werd trouwens onverwacht een pokeravondje, maar even onverwacht kort. Ik moet het nog leren als het voor echt is. gaan met die banaan maar niet te onstuimig. Mijn auto verbruikt veel meer dan die Ford Focus Clipper Eco waarmee we richting Berlijn sjeesden.
Ik ga binnenkort een gps bestellen via internet, maar flitspaalverklikkers zijn verboden in Frankrijk heel binnenkort. Wat als dat nu eenmaal in je wagen zit ingebouwd?
Al is het mijn doel om zo lang mogelijk zonder boetes te rijden. Ik hou me dus strikt aan de 70km/u op de E17 waar die werken zijn en maak er een sport van zo zuinig mogelijk te rijden op het hele traject (achter een vrachtwagen ook nog). Parijs, here we come i think.
Next week of zo onderutssen ligt er nog ander entartainment in het verschiet. Inspirerend. Uitdaging. Motivatie. All we need is entertainment. Dynamiek. I love it. Living at full speed.
En ondertussen? Creativiteit. Pixum heeft mijn foto's opnieuw afgedrukt met het ecuus dat de eerste versie nooit oor de kwaliteitscontrole had mogen komen. Ik dank Pixum voor de snelle respons en service. Drie weekn nadat de herprint is toegekomen heb ik eindelijk tijd gehad deze zelf aan mijn kwaliteitsoordeel te onderwerpen en ik denk: voor die prijs valt dat wel goed mee. Aanrader!

Verder is het genieten van de rust van Pepijntje op de schommel, even het stulpje grondig kuisen en stofzuigen. Lekker chillen en dromen en plannen maken en zorgen dat de duisternis een klein beetje minder op de voorgrond kruipt.
cheers

Movement #18Movement #18Movement #18
Movement #18Movement #18Movement #18
Movement #18Movement #18Movement #18Movement #18Movement #18Movement #18



15:26 Posted by Jeronimo in mode | Permalink | Comments (0) | Tags: kask, bijloke, gent, movement #18; fashion, catwalk, modeshow, babes | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

05/09/2011

STAM - Erfgoeddag (1 mei 2011) - Kroniek van een afterpartyzondag

Zoals eerder gepubliceerd op gentblogt.

Dat er enorm veel te doen is in Gent staat buiten kijf. Een mens zou al niet meer weten wanneer hij nog eens op zijn gemak gezeten heeft, de uren in het kleinste kamerke niet meegeteld, hoewel overlaatst was dat plaagske eerder een ongemak te noemen. Niettemin, het gat in mijn geheugen werd deskundig ingevuld toen ik de zoveelste sms bekeek waarheen ik door had geslapen deze ochtend. U moet weten, even over en weer rijden naar Parijs, verzamelen in de Bar De Vriendschap op de Vlasmarkt en daarna versluizen naar het altijd drukke en overvolle flirterige Charlatan, de Video en uiteindelijk wat met de leden zwaaien op de maffe electro in de Roerkuip, laat zijn sporen na bij ondergetekende. Zelfs het feestelijk klokkengelui heb ik gemist, bedacht ik toen ik een tweet zag dat die klokken wegens gebrek aan katholieken in Gent beter zouden worden afgeschaft.

STAM - erfgoeddagSTAM - erfgoeddag


Erfgoeddag was het, en ik had afgesproken om naar het STAM te gaan. En mijn afspraakje zou iets later zijn. Geen probleem, dat gaf me nog wat respijt om de rest van mijn vers gezette koffie door mijn keelgat te gieten, mij wat op te zetten om niet uit de toon te vallen bij mijn exquisiete gezellin en met mijn velo langs de ring te razen tot aan de prachtige Bijlokesite.

STAM - erfgoeddagSTAM - erfgoeddagSTAM - erfgoeddag


Gratis toegang vandaag en bovendien konden we voor het laatst de tijdelijke expositie Belichte stad meemaken over iets met licht en donker in de stad, aldus de bevallige dame in het blauwe strakke jurkje. In gedachten zag ik haar al voor mijn lens op de catwalk van een paar dagen eerder flaneren. Evenwel verlegde ik mijn aandacht snel naar de te volgen route, de interessante architectuur van het STAM en mijn gezellin. Nadat we onze schoenbeschermers hadden aangetrokken kwamen we meteen bij de grote luchtfotoplattegrond van de stad Gent. Het was even zoeken om precies te weten in welke straat we nu effectief woonden en of ons huis en dito appartement op de foto stonden. Knap concept.

STAM - erfgoeddagSTAM - erfgoeddag


De zaal daarna vlogen we meteen de middeleeuwen in en leerden we over de stad Gent ten tijde van Karel V. Ik vind het prachtig die oude boeken te zien, die gebeeldhouwde bouwstenen, en de geschiedenis van gilden allerhande. Oorkondes, Vredes, proclamaten en zegels der adel. Fascinerend allemaal. De interactieve moderne technologie die je bijvoorbeeld meer leert over een bepaald schilderij of een oude kaart is al even boeiend.

De tijdelijke tentoonstelling over licht in de stad stelde wat teleur, de fotografie die er werd uitgestald vond ik niet indrukwekkend.

STAM - erfgoeddagSTAM - erfgoeddag


Na wat dolen waren we toe aan een drankje in het Stamcafé dat een beroep had gedaan op uitzendcatering, we passeerden de bakfietspropaganda en de soepstand die al leeg was, ondanks het 'voorgerechtenuur' en wandelden langs het water tot in hartje Gent om in restaurant Mystic in de Hoogpoort te genieten van een redelijk geprijsde pizza sicilienne respectievelijk een spaghetti carbonara die ons door attente obers werden voorgeschoteld. Of we zeker waren dat we buiten wilden zitten, ondanks de wind en of het allemaal in orde was en echt niet te koud buiten?
Binnen kropen we wel in de Pink Flamingo's, waar een oud gentblogtposselid even binnenwaaide en al snel weer in de donker wordende steegjes verdween, waarop wij een paar theetjes en frisdranken later ook op onze stappen terugkeerden. Ik wandelde haar naar haar auto ergens aan de kazerne en samen besloten we dat Gent toch echt wel wat te bieden heeft en dat het mocht wachten met regenen tot ik thuis was.

STAM - erfgoeddagSTAM - erfgoeddag

22:46 Posted by Jeronimo in cultuur | Permalink | Comments (0) | Tags: stam, museum, gent, erfgoeddag, 1 mei, ghent, belgië | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

05/02/2011

Lovely Mariquita - Cindy Iwens - fashionshow culture club

(zoals gepubliceerd op gentblogt)

Vrijdagavond was de Culture Club het schouwtoneel voor de voorstelling van de handmade collectie van de Gentse ontwerpster Cindy Iwens: "Lovey Mariquita".

In een mooi klank- en lichtspel werd de prachtige collectie voorgesteld door een enthousiaste elegante groep meisjes. Persoonlijk vind ik deze hippe fashion speels, sexy, elegant en lekker retro tegelijk zonder in overdreven trendyness te vervallen. Eenvoudig op het eerste gezicht en makkelijk te dragen, al vonden de dames in mijn gezelschap dat het toch maar voor een bepaald soort slank figuur gemaakt was.

Oordeelt u zelf...

Lovely MariquitaLovely MariquitaLovely Mariquita
Lovely MariquitaLovely MariquitaLovely Mariquita
Lovely MariquitaLovely MariquitaLovely Mariquita
Lovely MariquitaLovely MariquitaLovely Mariquita

17:41 Posted by Jeronimo in mode | Permalink | Comments (0) | Tags: lovely mariquita, cindy iwens, culture club, gent, ghent, mode | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

1 2 Next