Jeronimo's Cage of Thoughts

zoals verschenen op gentblogt.be

Gunter Lamoot, de oerplezante ongecompliceerde West-Vlaming. Even grappig op het podium als op de beeldbuis. Gunter is één van de weinige komieken die bij mij veel krediet hebben en waarmee ik telkens kan lachen.
Ik hou van zijn stijl, zijn soms minutenlang geïmproviseer, hier en daar een ferm grove kwinkslag met een zo danige over the top twist dat hij er fantastisch mee weg komt, alle Hemmerechtsen ten spijt.
Ik aarzelde dan ook niet om zijn speelkalender te doorbladeren en zelfs naar godvergeten Sleidinge te rijden om zijn nieuwste show "Rauwe Kloten" aan den lijve te ervaren. Na het geweldig amusante en onderhoudende autobiografische "Softie" had ik wel weer zin in de grofzoutzuurgebekte Lamoot.

De zaal zat maar halfvol, maar ik heb altijd meer gehouden van kleine zaaltjes dan overvolle megatoestanden. Het begon alvast goed. Een hoogst irritant repetitief saxdeuntje van twee seconden terwijl het volk zat te wachten. En dan een leger spots die onze ogen verblindden en dan the man him self. Gunter kwam relaxed op het podium gewandeld ogenschijnlijk nonchalant vertellend over van alles en nog wat.

Ja, hij had wel wat te vertellen. Over de boekskes en wie daar in staat, zoals een Koen Wauters en Koen Crucke. Anekdotes over de showbizzwereld waar wij arm Vlaanderen met onze lelijke wijven nooit van zullen proeven. Maar niettemin, we slikten het. De toon was gezet.
Gunter begon vrij gemoedelijk om steeds meer op te bouwen en steeds meer de absurdistische situatiehumor uit te buiten in een lang gerekt maar knap geconstrueerd verhaal.
Hoe vuilgebekter en hoe meer hij begon te roepen hoe dubbelgeplooider ik op mijn stoel zat. Pis-en kak-humor mag dan wel goedkoop zijn, het werkt nog steeds, en zeker bij Lamoot.

Na een korte pauze knoopte Gunter deel twee vlotjes aan deel één met makkelijke maar lekker onverwacht plezante gimmicks. Het ene maffe niets terzake doend vertelselke wisselde het andere af. Gunter kan het soms rekken, en ferm doorbomen over een en het zelfde maar hij komt er altijd mee weg. Het is zijn handelsmerk. En toen kwam de kers op de taart. Je voelt dat er iets zit aan te komen en toch verrast hij telkens met zijn vindingrijke compleet waanzinnige pointes.

Ergernis, geen moment, gebrul, bij momenten, geamuseerd, quasi constant.

Rauwe Kloten van Gunter Lamoot: binnenkort in Gentcity itself.

Wat Electrified en "hacking public space" inhouden hebben we vorige week al uitvoerig belicht. Ook de Amerikaanse urban photographer Ed Templeton werd als smaakmaker voor het paasweekend aangekondigd.
Afgelopen vrijdag was het dan zover: de officiële start in het S.M.A.K. van beide happenings. Om 19 u. was het verzamelen in de bib van het S.M.A.K. voor allerlei opgetrommelde bloggers die een korte maar krachtige uiteenzetting kregen door Eva De xGroote over Electrified en de hacking public space - artiesten die her en der de komende dagen en weken het Gentse straatbeeld zullen inpalmen.

Hacking Public Space komt mijns inziens meer to zijn recht in het echte werk, waar kunstenaars participeren in het openbaar leven en het hacken. Net zoals the human browser van Christophe Bruno waarbij hij willekeurige googlezoekresultaten laat declameren door een meisje met hoofdtelefoon dat tussen het publiek loopt.

Ik zou zeggen: hit the road and look for some hacked public space.

Gentblogt bestaat 5 jaar. Dat staat in de gazet. Een reden tot feest. Nu zaterdag 13 februari in "the white cat" in het patershol.
Kom gerust langs om ene te drinken.

Feest is ook de samenvatting van het afgelopen weekend.
En verder is het beetje dubbel. Zoals altijd. Twee kanten. Licht en donker en beide kanten af en toe evenveel belicht. Last en ontlasting. Enkele uitdagingen. De bal aan het rollen krijgen is de boodschap. Ik ga nog eens ferm duwen se.

Mijn interview met de nummer 1 van Uwged8 leest u hier. En hier een oud nummer met videoclip. Red boots. Not bad at all.

ONdertussen is het relaxing weekend voorbij en kunnen we weer gaan feesten gelijk de beesten. Ik ben nog steeds blij da tik niet op Werchter was, aan de andere kant denk ik dat ik er misschien wel fun zou kunnen beleven. Ik ga alvast naar cactus, waarvoro mijn fotopas werd geweigerd, wegens te veel aanvragen, maar niettemin ga ik genieten van de muziek die ik niet ken. Ben ik dan zo'n typische vakantieganger die de pret bederft voor de echte muziekliefhebber? Ne eik ben een muziekliefhebber die graag "out of the box" (de zwarte black box in mijn geval dan) denkt en graag nieuwe dingen leert kennen, al bestempel ik die als mainstream. Een goed live optreden is een goed live-optreden. Zeker nu de hedendaagse cd's veel te gepolijst en te braaf klikken. Ik krijg verdikke nog heimwee maar de primitive black metal waar primitieve productie de norm was.

Verder haat ik die losliggende tegels waar ik altijd placht op te terten zodanig dat het vieze stinkende vocht tot kniehoog op mijn bleke broek spat. En de solden zijn echt brolsolden. Pfft. Ik stel mijn aankopenog at uit of ik koop weer in de nieuwe collectie. Ik zie wel. Morgenmiddag lekker lunch met de beste maat. Altijd garantie voor een portie fun en raar kijkende voorbijgangers.

Beste vrienden, je kon de de laatste dagen niet naaast kijken, het Zuid in Gent werd ingenomen door dagenlange live-radio van studio brussel vanuit het Glazen Huis. Zoals jullie ook gemerkt hebben, deed Gentblogt zijn duit in het zakje met de opbrengsten van de verkoop van advertentieruimte op gentblogt. De video van de plechtige overhandiging van de cheque, live on air, zit u hier.Verder hebben al die mensen voor wie wij geld inzamelden geen kerstcadeau. helaas wij ook niet. Gisteren op de supergezellige kerstavond, was mijn broer er niet wegens ziekte. Zijn lief was gelukig wel present om mee te aperitieven. maar de cadeautjestijd is dus uitgesteld tot nieuwjaar bij de meme. we gaan dus nog even een verstervinkske moeten doen zoals dat heet.
Ik zou graag de zeehondjes aan de kust gaan bezien.

Ondertussen kun je ook stemmen voor de skynet blog awards 2008! Stem!

Het is de eerste dag van mijn kerstverlof en ik heb al niet uitgeslapen. Niet dat ik er wakker van lig. De korte nacht was redelijk, niet meer, niet minder dan een doordeweekse nacht. Gelukkig was het gisteren een gezellige avond met een pasta mista in de Al Castello, die ook niet meer of niet minder was dan de prijs die ik er voor moest betalen. Uitmuntend gezelschap dat wel. Een lekkere verse muntthee in het Soul Food café en meer moesten we niet hebben om de nacht gezellig in te zetten. Ik spotte zelfs een muzikante van Tigresse, het Gentse meisjescollectief dat al weken stand houdt in onze Uwged8!
het begint wel te lopen die Uwged8! Zinger bijvoorbeeld, die is opgerukt naar nummer 1 deze week en woensdagavond repte ik me dan ook naar de Vooruit om bij een gezellige losse babbel Pieter te interviewen bij een cola en een pint.

Ik kan het dan ook niet laten nog meer reclame te maken voor Gentblogt, want in het kader van Music For Life, verkoopt Gentblogt voor het eerst advertentieruimte! Flashy banners en andere reclame, buttons, kijkt u zelf maar!

Verder kan die heel stubru-shit me gestolen worden.

Mijn eerste openlucht kerstfeestje van dit jaar zit ook weer achter de kiezen. Dit keer hadden Manlome en haar Special K. het Sint-Annaplein uitgekozen voor hun festiviteiten met kerstlichtjes op batterijen, thermosflessen vol gluwhein, warme chocomelk en ander lekkers. Uiteraard was de kers op de taart de film "nightmare before christmas" van Tim Burton op de laptop met een tweede beeldscherm aangeschakeld, helaas zonder ondertitels op dat tweede scherm. Ik zat uiteraard voor het eerste beeldscherm gekluisterd met mijn benen in de knoop zodat ik het risico op een trombose opliep.
De eindejaarsperiode is blijkbaar ook een periode vol eindejaarslijstjes. Gentblogt veroverde ereplaatsen op de site van het jaar-award en hier op mijn edit-pagina van mijn skynetblog, merk ik dat binnenkort de skynet blogs awards worden aangekondigd. Ik ben benieuwd!
Wegens een ziek kind, is de pokeravond van dit jaar afgelast hedenavond, verdikkemikke toch. Maar dingen genoeg te doen de komende dagen lijkt me. Bijvoorbeeld het afgelopen jaar evalueren. Wat wou ik bereiken, wat heb ik bereikt, wat heb ik niet bereikt? Wat wilde ik, wat kreeg ik en wat miste ik? Wat moes tik doen, wat heb ik gedaan en wat heb ik niet gedaan? Mislukkingen, failures, successen. Of de balans in de positieve zin door weegt weet ik niet, er zijn altijd van die eeuwige heikele punten die maar niet opgelost geraken. Maar verder in het leven, dat be ik zeker, alleen niet volledig op de manier die ik wou. We klagen niet. We hebben plezier, niet?

Koning Winter heeft zijn intrede gedaan. Voorlopig uit zich dat enkel in een af en toe onderkoeld hoofd. Verder blijft het lekker warm in mijn koude zieltje. Feestje hier, feestje daar. Onder de mensen. Leuk, ontspannend en gezellig. Vrijdagavond op den bots aangesloten bij Aisling Faery en Reus die ik al niet meer gezien had sinds de festivalzomer waar we samen van concert naar concert doolden. Samen met nog twee festivalgezellen gingen we eten in de Riz D'or, een kale koude vietnamees, maar het was wel redelijk te doen het eten ginder. Daarna ging het richting De Centrale waar de Bond Moyson op haar eentje voor het personeel, familie en vrienden een DJ-wedstrijd op poten had gezet ten voordele van Music For Life. Eh, bon Aisling was opgetrommeld als fotografe en ik als back-up die gelukkig niet hoefde te back-uppen en gezellig rond kon kijken. Af en toe wel goeie muziek, moet ik eerlijk toegeven. Rond 2u hield ik het dan ook voor bekeken en dit doet er mij aan herinneren da tik foto's van mijzelf moet vragen en of mijn tombolanummerke al dan niet een prijs heeft gewonnen.

Bij de heerlijke zelfgezette koffie - ik zweer bij filterkoffie en niet bij senseo - vielen mij dan plots enkel ideetjes in om te gaan kerstmarktshoppen. De mediamarkt in Oostakker was een vergissing wegens teveel volk en niet de cd die ik wou. Dan mar naar de oxfamwinkel in Kortrijk, waar ik toch hier en daar al wat dingen vond om dan lekker naar huis te sjezen waar de kerstboom al uitstond. 4s avonds wa shet dan tijd voor het geweldige optreden van Mainstream Music Band met Tom Hillewaere als Frank Sinatra en Sabine Tiels als apotheose. Echt goed. Zondag hield ik em dan ook de hele dag onledig met het verwerken van mijn foto's. Nogal een chance da tik wel koffie en taart kon gaan drinken met Josie en Egel en een Australia-fan. Verder verveel ik jullie niet met alles wat in mijn mallemolen tot meel gemalen wordt. Ik ben nog steeds de goeie ouwe lord of darkness. Maar ik hou het liever allemaal voor mezelf. Kerstmis is een tijd van vrolijke warmte en gezelligheid met de mensen wie je hebt, de mensen die er niet meer zijn. Ik hou het daar dan ook bij. Smakelijk.

Gisteren heeft Gentblogt de derde plaats veroverd bij de prijs van de vakjury op de awards van Clickx voor site van het jaar en de tweede plaats in de categorie stadsblogs, terwijl we niet meer mochten opkomen in de categorie groepsblogs. Het moet gezegd wij moesten winnen, er zijn er geen die aan ons niveau kunnen tippen. Bescheiden ben ik altijd geweest ;-). Maar democratie faalt zoals altijd, vandaar dat het ogenschijnlijk commerciële duistere apen.be won. Leve de winnaars, Vae Victis!
Uiteraard kaapt google zoals altijd de trofee voor site van het jaar weg.

Voor de meesten is de start van de week al een hele opgave en zeker als je je compleet groggy uit je bed moet sleuren om met de fiets of te voet naar je werk of station te reppen.
Zonder koffie in de vrieskou, maar gelukkig wel met een warme kop chocomelk in de buik. Dinsdagochtend was het koud. En nat. En glad...

De straten lagen er nat bij en met aangepaste omwentelingen en de tijd indachtig om op tijd mijn trein te halen, racete ik ik langs de kaai richting Dampoortstation en vloog zoals iedere ochtend zonder te remmen met mijn ene knie naar binnen gebogen Iljo Keisse-gewijs de bocht in naar het Sint-Baafspark...

Zwiep boem patat!

Voor ik het wist gleed ik enkele meters over de ijslaag die zich op de klinkers had gevormd. Ook de voetgangers schuifelden armwiekend om recht te blijven. Verder negeerden ze de ingepakte vloekende gevallene.

Zonder kleerscheuren reed ik dan maar ietwat behoedzamer door het zompige gras om dan aan de ring de parking van Dampoort op te draaien en mijn achterwiel weer te voelen slippen. Schaatsen op de fiets is niet mijn specialiteit dus steeg ik wijselijk van mijn in sportkleuren geschilderd stalen ros af en schuifelde schoorvoetend richting de fietsenstallingen. Andere fietsers waren minder succesvol en de een na de ander zwiepte de grond binnen of stapte bij het zien van al dat geglij af.

En blijkbaar waren wij niet de enigen geweest die het gladde asfalt aan onze bips hebben gevoeld.
Een boel redactieleden kwam binnen gestrompeld met gelijkaardige verhalen, de een al minder fortuinlijk dan de ander.
Een mens zou zich afvragen waarom de wegen worden bestrooid maar niet de zones waar duizenden voetgangers en fietsers moeten passeren, zoals stationsbuurten en bushaltes.
En hoe bent u de gladde Gentse straten dinsdagmorgen doorgekomen? zeg het hier

Ik zit in Gent stuck in mijn appartement. Nochtans heb ik een poging ondernomen om door de sneeuw naar Kortrijk te rijden. De eerste helling ging moeiteloos, er waren immers geen auto's voor mij, met gemak kon ik de brug rechtsafslaan, omdat de auto's van links met hun vier pinkers op geparkeerd stonden op de helling en zo een file veroorzaakten. Helaas zat ik even verderop zelf in de file aan de lichten om af te slaan naar de E17 omdat enkele auto's eerder achteruit slingerden op de helling dan dat ze vooruit reden. Ik sloeg een wegje in en reed voorzichtig terug naar huis. Jammergenoeg voor hen raakten ook Josie en Egel niet weg en samen gingen we dan maar op zoek naar eten. In de Adriatico. Lekkere pizza. In 7 dagen voor de vijfde keer naar een Italiaans restaurant. Ik die even ging bezuinigen naar mijn investeringen in de immobiliën, een verrre reis en de aankoop van een inboedel. Maar het smaakte.
Net zoals de vorige dagen, toen ik onder andere twee keer op rij in de Pasta Fresca een pasta ging eten.
Aangezien de koude winteravonden de mensen aan hun pc gkluisterd houden heb ik deze tips voor jullie.
Eeerst en vooral heb ik een filmtip. Home van Ursula Meier is een aanrader voor liefhebbers van de kleine film.
Verder kunnen jullie hier genieten van het fantastische concert van The Swell Season dat jullie gemist hebben en ook het verjaardagsfeest van The Levellers in de Vooruit naar aanleiding van hun twintigjarig bestaan onthou ik jullie niet.
En als jullie nog steeds niet weten wat gedaan mogen jullie nog steeds stemmen op de website van Clickx Magazine voor gentblogt.be als "site van het jaar". We rekenen weer op jullie!