12/16/2013

Gravity 3D (***,*)

We hebben het hier al eerder over Gravity (2013) van Alfonso Cuarón gehad. We vroegen ons toen af hoe deze film zou overkomen op het publiek; niet alleen qua speciale effecten, maar ook qua acteerprestaties. Om over de eeuwige discussie over de al dan niet meerwaarde van 3D nog maar te zwijgen. In elk geval ik was niet teleurgesteld, integendeel.

gravity,sandra bullock,george clooney,alfonso cuaron,steven price,3d

Korte inhoud: Dr. Ryan Stone (Sandra Bullock) is een briljante medische ingenieur die op haar eerste shuttlemissie gaat met de ervaren astronaut Matt Kowalsky (George Clooney), die het commando heeft over zijn laatste vlucht voor hij op pensioen gaat. Maar een schijnbaar routine ruimtewandeling draait uit op een ramp. De shuttle wordt vernietigd waardoor Stone en Kowalsky helemaal alleen achterblijven – enkel vastgeketend aan elkaar en steeds verder zwevend in het duister. De oorverdovende stilte verraadt dat ze elke link met de Aarde verloren hebben ... en elke kans op redding. Angst wordt paniek, en elke hap lucht vermindert de nog resterende hoeveelheid zuurstof. Maar misschien is de enige weg naar huis verder te gaan in de angstaanjagende uitgestrektheid van de ruimte.

En hiermee weet je meteen genoeg. De film begint in stilte, rustig, doet ons wennen aan de eindeloosheid en de geluidloosheid in de ruimte. Aan het feit dat tijd bijna zinloos is en alles aan een trager tempo gaat.
We kunnen genieten van de prachtige beelden van de aarde. We kunnen genieten van hoe het daar zou moeten voelen. Daar onmetelijk hoog in de ruimte en toch op schijnbaar armlengte afstand van de aardbol. Beangstigend en comfortabel veilig tegelijk.

We volgen de chitchat tussen de personages die bezig zijn met een ruimtewandeling. Ze doen rustig hun werk. We kunnen ons als kijker afvragen of dat eigenlijk effectief makkelijk gaat zo werken met die dikke handschoenen. Ik kan nog niet eens mijn fietsslot openen met mijn handschoenen aan. En dan plaatsen we ons weer in de rol van Clooney, die met een soort jetpack wat en en weer tolt in de ruimte. Plezierig dat zoiets moet zijn, zolang je vast hangt en niet door een stuurfout de eindeloze zwartheid wordt in gekeild. En dan de grapjes met Houston. Het moet zijn zoals de verkeersleiding van een luchthaven of van het spoor. Alles in orde: doe je werk maar en hoe is het nog met de vrouw en kinderen. Een mooi alledaags toneel tot opeens de relaxte sfeer wordt doorbroken door een bericht van Houston: er is een satelliet ontploft en de brokstukken vliegen de richting van onze personages uit, aan een duizelingwekkende snelheid van 32.000 km/u.

Voor zover de 3D tot nu toe al een meerwaarde bood, de rondvliegende brokstukken zijn daarvan het ultieme bewijs. Niet dat je iets kunt waarnemen dat geen luchtverplaatsing teweegbrengt en aan 32000 km/u voorbij suist, maar voor de film brengen ze dat maar eventjes in beeld, anders valt er niets te zien.
Ik vergeef het dus de filmmakers dat ze voor de film de rondvliegende brokstukken in beeld brachten en ook de inslagen en gevolgen filmden op een voor het menselijk oog waarneembare wijze.

Gravity animated pictureGravity animated picture

Onze helden overleven de inslagen maar het ruimtestation is vernietigd en ze zijn op elkaar aangewezen. Allleen en verloren. Geen radiocontact. Je zou voor minder een hartstilstand krijgen. Sandra Bullock moet hier op haar eentje acteren en de film rechthouden met het tonen van oprechte emoties zoals stress, existentiële angsten, haar enorme ervaring als professor, als mens met maar één doel: in leven blijven en proberen de aarde te bereiken. Het ene moment slaat ze in dolle paniek, het ander moment haalt de professional in haar weer de bovenhand, op momenten waar het einde nabij lijkt, komt de mens in haar boven. Sandra Bullock is altijd één van mijn favoriete actrices geweest. Niet uitmuntend goed, maar vooral menselijk. Geen uitgesproken karakter, maar een mix van wat alles en zonder al te harde kantjes. Ze brengt het er mijn inziens meer dan behoorlijk van af. Al heb ik wat problemen met het Hollywoodiaanse. Of verwar ik het met het typisch Amerikaanse. Het is een verhaal van hoop. Wanneer je denkt dat je leven eigenlijk niets voorstelt en je er bij neerlegt dat het einde het einde is, dan is er altijd wel weer hoop.


In elk geval. Wie twijfelt of een film kan boeien over twee mensen in de ruimte; er zijn eerder al films gemaakt over een mens in een graf en twee mensen in de zee. Het verhaal boeit! Al zijn er veel momenten waarin er 'niets' gebeurt. Het bouwt de film op, het bepaalt de setting. De climax is het spectaculaire einde. Iets waarvan je weet dat het zo gebeurt maar nooit echt zag, want zoiets werd nooit in het echt gefilmd. Mocht het een documentaire zijn, dit zou effectief waarheidsgetrouw zijn, denk ik. Blij dat ik deze film gezien heb. Gravity is ondertussen ook al genomineerd voor 4 Golden Globes, waaronder Beste Film, Beste Actrice, Beste Regisseur en Beste Muziek van Steven Price.

*** Gravity trailer ***

***Related Post***

11/05/2013: Gravity trailer met Sandra Bullock en George Clooney

09:59 Posted by Jeronimo in film | Permalink | Comments (0) | Tags: gravity, 3d, sandra bullock, george clooney, alfonso cuarón | |  Facebook | | | Pin it! | |  del.icio.us | Digg! Digg

11/10/2011

The Ides of March (***.5)

George Clooney, voor veel vrouwen een reden om zonder te weten waar de film over gaat, naar een film van hem én door hem te gaan kijken. Ook zo voor mij eigenlijk. Al kan ik me zijn eerder werk als regisseur (Confessions of a Dangerous Mind, Good Night and Good Luck, Leatherheads) niet meer echt voor de geest halen, ik ben er steevast van overtuigd dat het geen weggesmeten geld zal zijn. Toen ik onlangs naar zijn nieuwste politieke thriller The Ides of March (2011) ging gaan zien, kwam ik niet bedrogen uit.

the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen

Korte inhoud: "The Ides of March" is een interessante politieke thriller. We volgen de strijd tussen Pullman een republikein en de zittende gouverneur van Ohio, Morris (George Clooney) tijdens de primary. Voor iemand die niet thuis is in de wereld van de Amerikaanse verkiezingsstrijd, een primary is een soort van voorverkiezing, waarvan de uitslag blijkbaar bepalend is voor de eindstrijd. Het gaat er dus heftig aan toe, want beide kandidaten willen niet alleen staten winnen, ze willen ook zoveel mogelijk onafhankelijken binnenhalen. Centraal in de verkiezingscampagne van Morris zitten Paul Zara (Philip Seymour Hoffman) en Steven Meyers (Ryan Gosling). Stevie, is een uitermate getalenteerde jonge dertiger die aan de leiding van de campagne van de gouverneur staat. Niets kan hem deren, zijn enthousiasme en volhardendheid zijn typisch voor een jonge kerel die denkt dat hij de wereld aan kan.

Wanneer de jonge stagiarie Molly in beeld komt, (een ravissante Evan Rachel Wood, die ik jaren geleden zal tiener zag in het drama Thirteen) kan zijn wereld niet stuk.

Clooney zou Clooney niet zijn, als hij door het binnenhalen van deze antagoniste, niet een dramatische wending zou geven aan het verhaal. De politiek die aanvankelijk het onderwerp van de film is, wordt opeens de context waarbinnen zich een persoonlijk drama afspeelt. Een beetje atypisch, maar het komt zeker de film ten goede en ook voor mensen die eigenlijk lak hebben aan dialogen die bol staan van de soms clichématige tegenstellingen tussen republikeinen en democraten. In feite is dit een soort coming-to-age-film, waarbinnen het hoofdpersonage Steven een gedaanteverwisseling ondergaat. Cynisch als hij is, verbeeldt Clooney dit in een knap gearrangeerd stukje cinema. Al is het ergens ook beetje makkelijker gevonden.

Het is niet makkelijk een verkiezingsstrijd boeiend te verfilmen, maar zijn gepuzzel met abstracte politieke scènes en shots en persoonlijke verhalen van de personages, maakt het docu-gehalte spannend genoeg om de aandacht erbij te houden.

Het is een praatfilm, maar niet zo moraliserend als The Contender (2000), niet zo vergaand als The Manchurian Candidate (2004). The Ides of March is iets realistischer, cynischer en ja ons beeld van de politiek wordt er ook niet echt beter op.


the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen

the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen

En in deze acteurs-showreel treffen we ook nog een schitterende Paul Giamatti aan als campagne manager van Clooney’s rivaal, maar ook Oscar-winnares Marisa Tomei, "24"-acteur Gregory Itzin en de taletvolle Jeffrey Wright. De film is gebaseerd op het toneelstuk van Beau Willimon, met hier en daar een verwijzing naar Julius Caesar.


*** The Ides of March trailer ***




***Related Post***

17/08/2011: Ides of March verwijst naar Julius Caesar