Jeronimo's Cage of Thoughts

Wat zit ik hier nu achte rmijn pc te doen, vraagt u zich misschien af? Ik vraag van u hetzelfde af. Of het zou moeten zijn dat u hetzelfde excuus kunt inroepen als ik. Vanochtend was ik namelijk al redelijk vroeg wakker maar ik ben blijven liggen tot 10u22. Het monotome geluid van machines en vrachtwagens was volgens mij al van 7u30 bezig geweest en om 5u46 had ik nog een mug tegen mijn muur geplakt, een vlek die ik na het opstaan deskundig verwijderd heb. De zon scheen recht op mijn isogevoerde gordijnen. Wat is dan leuker om al je kleren uit te smijten en in je boxershort in de zon in je tuinstoel met een lekker mokje koffie of tweeënhalf te zitten relaxen al knabbelend op vijgen die over waren van het opwarmen van mijn appartementje donderdagavond. Want ja hoor, na het wat dooreenschuiven van de guestlist had ik dan toch 12 nobele persoonlijkheden in een kring rond mijn geïmproviseerde tafeltjes zitten. Geen harde rave-fuif, maar gezelligheid troef. Ik maar denken dat mijn gasten mijn hapjes niet graag lustten, maar blijkbaar was er toch een ferme overdaad. En zeggen dat ik nog zoveel in mijn frigo had.

Op mijn terras nam ik zowaar een boek ter hand. Ik begon halfweg te lezen waar ik denk ik een jaar geleden was gestopt in het "spook van toetegaai" van Brusselmans. Ondertussen ligt het boek nog niet uit weer op mijn boekenrek, want ik ben achter mijn pc gekropen omdat ik al een deftig kleurtje heb gekregen. En meteen een jeukende kreeft worden dat zie ik niet goed zitten. De wolken komen trouwens wat opzetten merk ik precies.

Mijn zus wil haar krukjes terug en mijn pc doet normaal verdikke. Maar ik denk dat ik 'm toch best binnenbreng. Anders is het uitgesteld leed. Thuis schijnt de bouwwerf bijna gedaan te zijn. Dat is goed nieuws wan tmorgen vertrekt kleine mukkie naar San Sebastian, me very jealous, en komt mijn tante uit Nederland op bezoek. Een langverwacht bezoek.

Met andere woorden beste lezertjes, fans, geheime aanbidsters ander gespuis, trap ik het hier af! Have a nice sunny weekend!

Update
Zus bleek net een reis naar de USA, Las vegas en een huurwagen geboekt te hebben om dar de nationale parken te verkennen deze zomer. Helaas hoogseizoen en peperdure tickets maar dat is het nadeel van het onderwijs. Niettemin met de lage dolalr kunnen ze daar dan wel met de centen smijten. Dat doet me eraan denken dat ik ook eens moet beginne kijken voor een reis. Medunkt da tik ook maar een grote reis doe. 't is nu dat ik het moet doen, nu ik nog kan!
Ondertussen heb ik zowel mijn auto als die van kleine mukkie, die vanochtend vroeg met de TGV in Lille Eurtope naar San Sebastian is vertrokken - wa rhet overigens slechter weer is dan hier, gewassen. Jeronimo's carwash is nu wel gesloten voor de rest van het weekend. see you later dudes!

Op de dag des heren zat hij in zijn luie zetel aan zijn ballen te krabben hij bekeek de grootste bal en zei:"verdikke, wat roert daar in het struikgewas?"
Veel geruis op de aardse bodem van klei waaruit wij allen ooit als negers werden geboetseerd en dan in een zondvloed door 't riool gejaagd behalve baardmans en zijn ark die nu kerstman en sinterklaas tegelijk is en zichzelf daardoor bij momenten voor de voeten loopt.
Ik heb al zo'n idee wat l'arche de Zoe de mosterd haalde. Heu de muizestrontjes, bedoel ik.
Verder deed ik wat geboden was die heilige dag. Ik sliep of eerder ochtendmijmerde dagdromend onder mijn dik warm knus donsdeken, opeens de gedachten indachtig dat ik voor 't eten best thuis was als ik nog warm eten wilde. Quod erat.
Zodoende sprong ik in mijn kleren en mijn auto en tufte ik gezapig aan 2000 toeren de E17 op terwijl menig haastige SUV me voorbijstoof. Eens mijn dieselmoter warm gedraaid was stoof ik hen uiteraard weer weliswaar voorbij ettelijke minuten later.
Moe dat ik was lui en loom. Maar niet weemoedig, noch triest.
Tevreden en voldaan kon ik op mijn weekend terugblikken. Tijdens nietsdoende momenten hield ik me onledig met het deleten van overtollige foto's, want blijkbaar heb ik amper 11 gig over op mijn harde schijf, die van mijn pc wel te verstaan, niet in mijn zaagselkop die materie opzuigt als een zwart gat mocht er evenwel interessante materie op te zuigen zijn. Quod non.

De aankoop van een externe harde schijf dringt zich op. Evenals het een betje verder stappen i nhe leven, maar daar durf ik nog niet aan te denken.
Ik heb ook andere beslommeringen aan mijn kop. De appartementjes die te huur staan, vliegen de deur uit alvorens ik de kans heb die ook maar te bekijken. Frusterend. Zoals gezegd, zie ik momenteel een beetje af van mijn aankoop omdat een verhuis zich ook al redelijk opdringt. Ik kan in uiterste nood nog altijd onder een van de Gentse bruggen terecht. Een geruststellende gedachte. Zaterdag ging ik iemand afhalen aan het station nadat ik al een uur of wat in het zonnige winterweertje aan het snelwandelen was door de stille straten op zoek naar "te huur". Helaas veeal chique dingen boven het budget. Toen ik de menigte aan het station zag, viel het me in dat ze de posttoren gingen opblazen. Blijbkaar was er al vertraging opgelopen. Ik liep vlug de stationshal in waar ik mijn gezellin aantrof, en dan besloten we te wachten, er waren toch geen trams richting centrum. Toen onze voeten al bevroren waren en de zon al bijna onder de spoorwegbrug verdwenen, klonk er plots een enorme knal en zagen we nog net een stuk gebouw compleet ineenzakken. Spectaculair en heel kort tegelijk. Een warme chocomelk en een woudvruchtenthee in mijn geval in het Oeverloze Eiland, warmde onze leden weer op.
Tegen zessen arriveerde het dansend leven en nog wat later zaten we ook met josie en egel te tafelen in de Pane e Vino, waar van het telefoonnummer in de restaurantgids van de 09 niet klopt, maar dat voor de rest ferm aan te raden was. Al liep de reservatie niet van een leien dakje toen ik noch frans noch engels kon spreken en telkens de neiging had om spaans te brabbelen aan de telefoon tegen de nderlandsonkundige kelnerin. En dan was het tijd voor een lekker gezellig foto-avondje. Gezelligheid moet je altijd uitpersen dus ging het van bij mij naar "den boot", zowaar een van mijn stamcafés geworden en nog daarna ging het nog met de uitgaansbeesten naar de vooruit om wat na te kaarten. Met als gevolg dat ik de hele zondag lui was. Tot mijn broer me wakker maakte, ik hem en zijn lief wat koffie zette, we besloten even bij de zus haar nieuwe plaatsje binnen te wippen om dan weer te tafelen bij mij thuis. Ik weet waarom ik graag naar huis ga, we zijn daar altijd welkom, jan en allemaal springt daar binnen en we hebben het daar lekekr fijn, keuvelend bij koffie of lekker eten. Heerlijk o zo'n koude kille winterdag.

Mijn draad ben ik al lang verloren maar hedenochtend was ik onwaarachtig vroeg wakker, was ik om 7u50 al in het station, bleek er een trie te zijn afgeschaf t en andere in ferme retard, waardoor ik zowaar weer moorddadig werd tot ze opeens een extra trein inlegden. Wat een pluim voor de NMBS en zo kwam het dat ik de maandag niet zo heel groggy was. Bealve van constant te horen dat er al iets weg was. aargghh! Een weeral italiaans restaurant om te lunchen over de middag met vrienden die het veel te druk hebben was toch een leuk intermezzo. Maar morgen is er weer een concert in de handelsbeurs. Cristina Branco en haar Portugese fado zullen de snaren in mijn gevoelig zieltje bespelen tot een melodramatisch romantisch-melancholische serenade...