Jeronimo's Cage of Thoughts

Mijn vrouw, mijn heidens altaar,
Dat ik met vingers van licht bespeel en streel,
Mijn jonge bos dat ik doorwinter,
Mijn zenuwziek, onkuis en teder teken,
Ik schrijf je adem en je lichaam neer
Op gelijnd muziekpapier.

En tegen je oor beloof ik je splinternieuwe horoscopen
En maak je weer voor wereldreizen klaar
En voor een oponthoud in een of ander Oostenrijk.

Maar bij goden en bij sterrenbeelden
Wordt het eeuwige geluk ook dodelijk vermoeid,
En ik heb geen huis, ik heb geen bed,
Ik heb niet eens verjaardagsbloemen voor je over.

Ik schrijf je neer op papier
Terwijl je als een boomgaard in juli zwelt en bloeit.

Hugo Claus is dood. De in Brugge geboren Kortrijkzaanse Antwerpenaar die nog in mijn school heeft gezeten of omgekeerd. Gelukkig blijft zijn oeuvre, voor mij nog grotendeels te ontdekken, al moet ik zeggen dat in zijn gedichten zijn drang naar vrouw mij wel weet te bekoren.

Actieve Euthanasie wegens passieve geheugen. Gegaan zoals hij in gedachten had, voor hij zou vergeten wat het leven was en dat de dood zou komen. Sterke beslissing. Euthanasie daar ben ik voor. Voor deze mevrouw kon het schandalig genoeg niet. Evenals van de palliatieve zorgverlening, waar ik onrechtstreeks bij betrokken ben. Schitterend werk doen die mensen. De hommage die premier Verhofstadt schreef ter ere van Hugo Claus, knap:

"Want hij is als een grote gloeiende ster van ons heen gegaan, precies op tijd, precies vooraleer hij tot een plomp zwart gat zou zijn ineengeklapt. Het ga je goed in de nieuwe wereld, "in de schoot van de lieve dood"

Het valt me steeds vaker op. Hoe meer nieuws ik hoor, hoe minder ik kijk of het geloof en hoe kritischer ik er tegenover sta. Een ergeren dat ik me doe aan de leugens of eenzijdige verslaggeving. Een gazet lees je en dan moet je nadenken over wat je leest en dat toetsen aan wat je denkt dat de werkelijkheid is. Moeilijk als het bijvoorbeeld gaat over interne zaken van een land dat je niet kent. Kosovo, Irak, PKK, Gaza, Abchazië, Olympische spelen en Tibet, Darfoer, Tjsaad,...
En overlaatst die paar toeristen die gegijzeld werden in Guatemala, in een streek die ik ook verkend heb, heel prachtige streek trouwens. Onze regering feliciteerde de Guatemalteekse regering voor het kordate optreden. Die gijzeling stelde niets voor. Wat met het belichten van de situatie van de gijzelnemers, die landloze boeren die trouwens geen geweld hebben gebruikt en gewoon een paar toeristen in een dorpje verwenden om aandacht te vragen voor hun zaak. Ze haalden de wereldpers tot in de uithoeken van de wereld, maar het lijkt erop dat de regering met de pluimen gaat lopen. Hopelijk doet die regering eindelijk iets aan de achtergestelde situatie van de indianen die een niet te versmaden totaal verpauperde bevolking uitmaken van Guatemala.
Waarom lig ik er eigenlijk wakker van. The world is a big black pit and filled with people who are filled with shit.

En dan de schandalige kritieken van Unizo en het bedrijfsleven op de staking van de Vlaamse ambtenaren.

Bon tijd voor iets leuks om het over te hebben. Een babyneushoorntje!

Ik heb leuke dingen in het verschiet en ik zal daar ten volle van genieten! Smakelijk! IK heb alvast noedels met italiaanse pastasaus en vere champignons en gemengd gehakt verorberd! Tijd voor mijn dagelijks stukje chocolade.

Pieuw zeg! Verdikke, Jolly Jero is van 't weekend een beetje hyper. Een aangename warmte die de kilte van de nacht verdreef en nog lang bleef nazinderen in mijn koude karkas. De zon scheen ondanks de grijze koude kletsnatte trieste regen. Donderdag begon ik al warm te lopen door het toch wel leuke concert van Lais. Mijn mening en beeldverslag over dit redelijke concert lees je op Gentblogt. Vooral jammer vind ik dat het Belgische publiek nooit durft bewegen, dat zet een domper op de sfeer. Is je leden uitsmijten dan zo moeilijk? Of is dat niet cool meer? Niet dat je nu van mij moet beginnen moshen tot mijn camera aan gruzelementen is gemept en menig schedel is gekraakt, overdrijven is nooit goed. Bende lamzakken verdikke. Of lag het aan het feit dat er op de eerste rij toch wel mannen stonden die kaap 40 ver voorbij waren? Dat ik stil sta is mijn plicht want anders heb ik geen scherpe foto's, aan de andere kant maakt het makke publiek het me zeer makkelijk om constant van uitvalshoek te veranderen. Ik heb niet eens elleboogstoten in onwillige ribben moeten bokken.

Zaterdag kwam dan het virtuose Värttinä dat vuur vatte in de theaterzaal van de Handelsbeurs. U raadt het al, weer een zittend publiek. Waarom moet je nu zitten bij een folkconcert verdikke. Ze zingen geen slaapliedjes, ze dansen en springen en lachen en dan zit daar een bende idioten op hun luie krent naar te kijken alsof ze naar den tv aan het gapen zijn. Gelukkig weten de profesionele sympathieke blondines hoe de vlam in de pijp te krijgen! driewerf bravo!!!

Review met mijn uitgebreide fotoreportage op gentblogt

Na het concert heb ik nog lekker gezellig ene gaan drinken met Josie en Egel in de vooruit. Egel kreeg van een norse barman te horen dat er geen nootjes meer waren. Toen ik een rondje gaf sprak ik een andere barman aan die heel beleefd, nootjes, ja natuurlijk! zei en hup ik kreeg zoals gewoonlijk een heel glas vol nootjes mee. Ik knabbel graag nootjes. Straks is het reunie van mijn guatemalareis. Ik heb alvast voor 9 personen in de Marco Polo gereserveerd. Ben benieuwd of ik de loftuigingen over dat etablissement in de kiem zal moeten smoeren. Over een uurjte komen ze aan het station aan. Mijn paraplu heb ik alvast in de aanslag: kill the raingods.