Jeronimo's Cage of Thoughts

Veel te vertellen heb ik niet. Er gebeurt hier niets. Het is verbazingwekkend hoe ik van de eerste seconde op Belgische bodem terug ben aangepast. Geen slapeloosheid ook niet. Al was den darmtransit daarnet voor het eerst niet in orde. Maar dan kan aan de sterke koffei gelegen hebben. In Bolivia schenken ze enkel slechte oploskoffie die ze in de betere ontbijthuisjes hoogstens even stomen als espresso. Ik hou me maar onledig met het surfen op het web, het lezen van jullie al even nietszeggende blogjes en het schrijven van mijn nog veelminderzeggend blogje. Fotootjes bekijken daarentegen zorgt voor minutenlange dagdromen. mijmerdemijermdemijer.
Klusjes hier en daar. Gisteren gaan schilderen bij de kleine zus. Dagelijks binnenspringen bij de slager waar de lever het blijkbaar goed doet. ik begin me zowaar al te ergren aan de trage kassiersters van de plaatselijke Delhaize. Wat een schril contrast met de steden, waar ik me sowieso ook erger. Al ehb ik hier op den buiten wel tijd. Veel tijd. Tijd die ik niet nuttig gebruik, tenzij dan om de post-itjes van mijn ma af te checken bij de uitvoering van de daarin opgelegde taken. Voor ik het vergeet, medl ik jullie dat het begin van mijn reisverslag al online staat. Het is te hopen dat er later meer volgt hé. Ook bij het project kijk ik voorlopig de kat uit de boom. Ik zit lang nog niet in Gent, maar mijn eerste concert komt eraan. Nu zaterdag in de Kortrijkse schouwburg komt Raymond met harmonie Crescendo uit Bissegem. Als ik me niet vergis heeft minder kleine zus daar ooit nog in mee gespeeld of nu nog: ik heb het net geckeckt ze speelt daar nu nog steeds in. Komt zien, gij allen.
Al die muzikale projecten bij ons thuis ;-)
Ik ga de soep opwarmen in de microgolf en wat eten ze.