Jeronimo's Cage of Thoughts

We zijn midweek en morgen heb ik al congé om eens deftig uit te slapen. Nee, dat is een grapje, al zal ik wel proberen uit te slapen. Uitgeslapen dat was wat ik deze ochtend toch wel was. Morgen staan er spannende dingen te gebeuren. Gaan eten met mijn notaris. En dan mijn poot zetten en dat briefje met dat getal met 4 nullen op afgeven. De bank vond mij te onwaardig om het getal met 6 cijfers door me te laten bezorgen en schakelde daarvoro hun eigen speciale procedure in. Sniff me so poor.
Donderdag lekker een congresje in Gent, waar ik niet veel tijd zal verliezen en hopelijk wat interessante dingen zal horen en waar mijn collega's ook talrijk aanwezig zullen zijn. 't is eens in een andere omgeving, dat is altijd wel leuk. Constant op den buro zitten te bestoffen daar wordt niemand vrolijker van. Maar er wordt aan gewerkt. Tijd investeren, nadenken en doen.

Donderdagavond word ik dan alweer verwacht ten huize Lady Manlome, waar ik maandagavond al lekker te gast was op een delicious spaghettifestijn met even lekkere vignetta als dessert, alas, zonder dat deze kerel en deze dame er bij konden zijn, maar wat niet weet niet deert zeg ik altijd en met de inderhaast opgetrommelde vervanging werd het toch nog een gezellige bedoening.

Veel is er weer niet te zien op tv dezen avond. Ik zal wel zien waarmee ik me ga bezighouden. Mateloos of wegens frustratie bijna berustend, ergerde ik me aan de trein die de gebruikelijk tien minuten vertraging had - en die ik daarom eigenlijk niet meer neem - en dan aan de bus die nog 5 minuten bleef staan draaien aan de halte en aan het feit dat hij een ommetoer doet via het stationsplein in plaats van gewoon aan de achterkant van het station, waar hij vertrekt, langs de sporen naar de eerste halte te rijden. Nee een hele blok rijdt hij om en ik rook verdikke de hele tijd die ouwe madam naast me. Niest tegen ouwe madammekes maar die smekken ofwel de hele tijd en ze rieken allemaal naar mottebollen. Geef me dan maar liever de geur van mijn pantoffels. Grapje.
Maar zoals je weet is mijn humeur even makkelijk om te slaan in positieve zin en daar zorgde syho voor met haar kaartje dat ik in de bus vond.
Good evening everybody.

ps: updat: het ontwaken verlipe ietslater dan het uur van mijn wekker en het was alweer lekker zonneklaar in mijn kamertje. Nu nog na een verkwikkend ontbijt en heerlijke verse koffie schijnt de zon hier nog steeds binnen en we verwelkomen allemaal prinses Eleonora Fabiola Victoria Anna Marie Van Saksen Coburg-Gota. Al ben ik opgestaan wegen she tbrandalarm dat hier loeide zonder dat ik merkbare gevolgen hoorde waardoor ik dan ook niet panikeerde. Het viel stil uit zijn zelven na 5 minuten.

update
na een heerlijke drie-gangenlunch met mijn notaris, herinneringen ophalend aan toen we nog studetn waren en waar we nu zijn beland, en het voorstel om eens te gaan crossen met zijn buggy ben ik nu officieel een real estate investor.
Daar drink ik een multivruchtensapje op!

Een nieuwe start voor een nieuw jaar. Bedankt jullie om in 2007 bij mij te zijn, ga met me mee naar 2008 en tot het einde ter tijden! Schrijf mee aan dit verhaal van Jolly Jeronimo. Make us dance, make us fly, make us feel, make us think, make us do, make us dream, make us hope, make us live!
All the best to everyone!

De aftrap naar 2008 verliep gisteren een een knus gezellig sfeertje met deze oude knar en dit lieflijke twinkelend sterretje, samen met nog enkele leuke dames. De hapjes vlogen vlot door de keel alsook de zelfgemaakte guiche met prei en zalm en de aan tafel gemaakte appel-crumble. heerlijk en bijna teveel.
uren later lagen we nagenietend in de zetel mijmerned over wat komen zou. Een korte nacht met goede slaap en meteen op de bijna nuchtere maag het schitterende Zuid-Koreaanse drama "a tale of two sisters". wat wil je als je bijeen filmfreak logeert?
na een groot uurjte sjezen over de snelweg met beparkt aantal zondagsrijders, nam ik een verkwikkende douche thuis en nu is het weer wat wachten tot we met zijn alleen bij de oma gaan avondeten. Pistolets en charcuterie, meer moet dat niet zijn. Een lekkere pot soep misschien nog wel. Morgen werken. 't is te zeggen, vroeg ropstaan om op tijd op de nieuwjaarsreceptie te zijn op het werk en dan maken meteen werk van de zaken waarvan de basis in 2007 al werd gelegd!
Smakelijk!

Aangenaam verrast werd ik bij de oma door mijn zus en har lief die me een trui kado deden voor het bereiken van een respectabele leeftijd. How nce! Alleen schatten ze mijn grootsheid ook letterlijk binnenproportie in, wnat de trui was een maatje te groot. Maar niet getreurd. Na het zoveel mogelijk proppen in mijn maag van de overvolle tafel ging het Gentwaarts alwader ik van plan was eens vroeg te gaan slapen, tot een dame me opbelde om nog vlug ene te gaan drinken voor alle feestelijkheden van de afgelopen dagen. Zo'n bod kon ik niet afslaan en het werd een gezellige avondlijke babbel. En nu zit ik hier angstvallig koffie te slurpen op de waas uit mijn hoofd weg te krijgen en naar het werk te vertrekken voor de nieuwjaarsreceptie. Ik ga achteraf mijn wangen mogen ontsmetten.

Deze cd vind ik echt de max om het jaar mee te beginnen. Met dank aan defille.

Het zit me niet mee.
Ik wil niet klagen. Ik wil niet zagen. Maar soms moet een mens eens ventileren. De enen gaan zich bezatten, maar dat kan ik niet doen wegens alcoholallergie. De anderen kloppen hun vrouw af, maar er lopen campagnes die vinden dat dat niet kan en ik heb geen vrouw en als ik er een had zou ik er niet op kloppen. Als ik zo de drang zou hebben om er op te kloppen dan zou het een veeg teken aan de wand zijn en mijn geduld kennende zou ze al eerst met haar klikken en klakken buiten geschopt zijn. Figuurlijk, want schoppen is ook geweld. Nog anderen kruipen op hun vrouw. Ook dit ligt niet ieder moment in mijn mogelijkheden. Wat doet een mens dan? Ewel ja, juist, zijn kas opvreten hé.
Kannibalen dat we zijn. Ik geniet desavonds als de rust in de straten en mijn hoofd bijna is wedergekeerd van een in Miami gekocht sigaretje. Maar soms is het niet genieten. Soms ben ik niet te genieten. De wereld en het leven doen er alles aan om mij uit mijn humeur te krijgen.

Al twee dagen op rij vertrek ik vroeger van het werk omdat ik een afspraak heb. Maandag: trein afgeschaft. vertraging alhier en alginder. Afspraak gecancelled. Dinsdag, my lucky day: trein afgeschaft. Gelukkig stond die van tien minuten erder nog op de sporen en bleef 'm ook nog ruim 10 minute staan. Uiteindelijk raakte 'm tot in Brussel-Zuid, waar 'm nog eens tien minuten bleef sakkeren. de lul. wat is dat met de NMBS? Ik hou mijn hart vast voor mijn afspraak van dezen avond. Die van gisterenavond heb ik gehaald met 20 minuten vertraging en de persoon in kwestie was al ruim 40 minuten eerder paraat. het zit een mens soms niet mee.
Het zorgt ook voor pitttoreske fresco's op de plee. Edoch daarover treed ik niet verder in detail. Deels omdat dit ook deels fictief is allemaal.
ik ben sterk. Ik laat me niet vlug uit het lood slaan. Maar toen gisteren mijn pc geen kick gaf toen ik mijn pasgekochte externe lacie harde schijf aansloot, dan kreeg ik het. Ik kon me nog net inhouden om er niet op te kloppen of te slaan, beet op mijn tanden en herstarrtte het spel ettelijke keren zonder resultaat. Deze ochtend op het werk was het eerste wat ik deed de harde schijf aansluiten op de laptop van het werk. Rarara: het wekte warempel. Dus dezen avond nog eens bij mij thuis proberen. Aan de USB-poorten zou het toch niet mogen liggen denk ik. Na mijn afspraak van dezen avond moet ik ook nog winkelen. Koken. Ik kook de laatst tijd veel. Ik heb de laatste tijd ook al enkel keren voor een dame gekookt. De liefde van een vrouw gaat door de maag, fluisterde een heel lieve dame me ooit in het oor lang nadat we van tafel waren gegaan en genoten van een zalig nachtelijk dessert.
Dat zal wel, ik kook immers heel lekker. Maar goed, vlugge simpele dingen, dat moet niet veel zaaks zijn om lekker te zijn niet waar!

We own the nightand its beings and we hold the hammer high!

Ondertussen werkt mijn hardrive als bij wonder en draait hij nu om 55 gig over te zetten van mijn C naar de F-schijf...'tzal hier nog wat uren duren denk ik...
Gelukkig spelen ze eindelijk iets op dienen vorten TV: the edukators!

Al heel de week stop ik rond 16u met werken, dat is ruim een uur eerder dan normaal. Niet dat ik me zorgen maak over het feit dat ik op een abnormaal uur stop of daardoor te weinig uren presteer. Dat is namelijk het schuldgevoel dat je hier dreigt te kweken als je je collega's bestudeert die als autisten van 8 tot 16u werken en geen minuut meer, nu ja misschien wel een minuut of 6 aangezien wij enkele uren en minuten per dag moeten werken. Of tenmisnte aan onzen buro blivjen zitten. Het soort collega's dat altijd op de zelfde stoel op de zelfde trein op de het zelfde uur wil zitten of ze paniekeren wegens de onverwachte verandering in hun oude vertrouwde routine. Collega's die wat weg hebben van gekke mallerds als GDB. Die zijn helaas van alle tijden. genoeg daarover, meer leest u bij GDB. Ik heb gelukkig uren op overschot, maar ik heb geen zin die uren te besteden aan gezever en gelul en aan vort tijdverlies waar ik moorddadig van word. Waarom kunnen die vorte Immo-bitches niet gewoon het adres van het pand geven en waarom lokken ze je met hun botergeile telefoonstem naar hun kantoor zodat je vroeger van je werk vertrekt met de wildste fantasieën in je gekgeworden kwijlkop om dan daar uiteindelijk toe te stekken in iets wat er bijna gesloten uit ziet want het is bijna 18u met name nog een groot half uur te gaan - met een blonde del aan een pc, die je voor de receptioniste houdt, ook omdat er een bordje receptie bij haar pc staat en dan zegt dat je een afspraak had, waarschijnlijk met een collega van haar en waarop zij dan droogweg zegt: zet u daar maar even, waarop je dat doet tot blijkt dat zij toch je 'consulente' is die je haar diensten aanbiedt om twee, twee, dat is niet gelijk aan "o maar in die prijsklasse hebben we heel wat in de aanbieding hoor met veel fotootjes, komt u gerust even langs op kantoor dan kunnen we alles eens samen met u bekijken, ja?" (trouwens zo'n "ja", zo zacht zalvend met licht in de hoogte gaande intonatie is om je darmen ineen te voelen kronkelen) panden voorgeschoteld te krijgen die niet eens aan je wensen voldoen louter en alleen al op basis van de ligging. En deels omdat ze zoals altijd te duur zijn voor het werk dat je er nog moet in steken. (gecensureerd vloekwoord)
Ik had goesting om die blonde trut met botjes, grijze winterpanties, gekleed zwart rokje en lange gelnagels licht opgemaakte blauw-grijze hoogharitge ogen en sluik blond haar dat ze waarschijnlijk af en toe koket "mastuvu"-gewijs laat wapperen met een even trutterige hoofdknik eens over haar buro te leggen en haar eens flink te * censuur * in haar arrogante kont miljaardedju!
Gelukkig loop ik niet in het rond te schieten gelijk enkele losgeslagen Finnen. Ik reageer me af met mooie muziek. De laatste tijd ben ik ongelofelijk fan van een groepuit mijn tienerjaren. Begin de jaren negentig scoorden vierden ze hoogtij met death metal zoals die nog niet eerder werd gespeeld. Na jaeren doodse rottende stle kwamn ze terug bevroren in de tijd en sindsdien rocken ze als nooit te voren. Eat this Modderfokkers!

Verder ontdekte ik gisterenavond ook nog Swallow the Sun, een doomy metalband die een song opnamen met de zanger van mijn all time fave band Katatonia, Jonas renske.

Vanavond naar the Bony king of nowhere en lais, u komt toch ook en zegt toch hallo?

Hedenochtend het jaar des Heren 2007 smeet ik me een 20-tal minuten nadat mijn wekker was afgegaan uit bed, stak ik mijn kop onder de douche, rende naar de bakker, breedde mijn brood en spurtte naar de bushalte, sprong op de 55 met een nogal snelrijdende chauffeur, kwam aan in het station rond 7u55 en stond dan te wachten tot het glimlachende meisje de kans kreeg om een boekje aan mij uit te delen. Helaas geen chocolaatjes met een literair citaat te zien en ik vroeg er niet naar, ik was al door voor ik het besefte, haastigaard die ik ben.
Damn, ik had er nog over op het project geschreven. Gisterenavond, dat terwijl er bezoek op mijn zetel zat dat ik geacht werd te entertainen, maar ik was druk doende aan het werk voor het project, en onderwijl keek ook ik met een half oog naar Boer zoekt Vrouw. Amusant programma. Jammer dat ik geen boer en ook niet in zo'n condities niet op TV zou willen komen. Verder voel ik me sinds het gerace dezen ochtend - dat ook andere ochtenden voorvalt- een beetje niet uitgeslapen. Vanavond alvast vroeger naar huis omdat ik mijn gezelschap van gisteren wil bijstaan in iets moeilijks en ik moet seffens nog eens polsen wanneer en waar ik ga afspreken met een ander gezelschap later op de avond. De afgelopen dagen heb ik al vrij veel gepland. Vooral concertjes enzo.
Afgelopen zaterdag trokken Feetje, reus en ik dan toch richting Vlissingen. Voor het eerst door de Westerscheldetunnel, amaai zone lange!
Het Arsenaal in Vlissingen was druk bevolkt vooral het café dan. Ik viel kwa kleding weer uit de toon tussen al die rfuturistische gothci babiedolls en dito spacepsychoten, maar ondertussen repte ik me naar het podium waar ik nog net enkele shots kon trekken van Culture Kultür. Angels and Agony vond ik redelijk te pruimen, The Dreamside nogal schreeuwerig en de volegns mij deels geplaybackte show van The Birthday Massacre, was een fotografische horror wegens geen licht, maar wel pure ontlading and ambiance on stage. Alleen jammer van de boomlange Hollandse tieners op de eerste rij die niet wilden 'schuiven', de f**. En het concert liep uit. Pas rond 2u45 was het afgelopen, dada uitgeslapen geest.

Oh kijk wat voor leuks ik eens op het web gevonden heb: the battle of the cd-covers!!!

Damn ende post scriptum secundo ik heb vanaovnd een afspraak in een immokantoor. Ik denk dat ik aan eh begin van het einde ben gekomen. Misschien dat ik olgende week alweer geen zin meer heb om me met veel te duren bakstenen bezig te houden.
waar ik wel al enkele weken mee loop is het vullen van mijn garderobe. Al dagen cross ik Brussel Nieuwstraat af winkel in en uit maar in de koopjes vind ik nooit iets. De trui of het hemd in dat andere motief en niet in de solden is net iets mooier. Een wollen truitje dus in de Springfield, paars vuil wit gestreept, een longsleeve in de Mexx, en deze middag een hemd uit de H&M en een longsleeve in de WE. Misschien later nog een nieuwe goeie jeansbroek. Dit keer van een merk misschien of alvast een goed model want goedkopere jeans ben ik altijd on tevreden over qua model.
En mijn avond is alweer geregeld, dus ook dat zit weer snor. Santé!