Jeronimo's Cage of Thoughts

Via Zephyrus records kreeg ik de nieuwe en derde cd in de bus van het Belgische Va Fan Fahre.
Ik had er nog niet van gehoord en verwachte weer zo'n doordeweekse over-the-top Balkan hoempapaband die luid en snel spelen verwart met virtuoziteit en muzikaliteit. Aangenaam was de verrassing iets totaal anders te horen. Va Fan Fahre speelt alles behalve kermismuziek. De band combineert op uiterst geslaagde wijze de typische balkanfolkelementen met Arabisch-Afrikaanse invloeden. Nergens overdrijving, nergens overdrive, wel heel beheerste, gecontroleerde en uitgebalanceerde nummers.

Geen accordeon maar orgeltjes en analoge synths, lekker Arabische percussie en dito zang van de Brusselse Aicha Haskal die het met haar warme stemgeluid tegelijk een vertrouwd jazzy sound geeft als een onbekend exotisch tintje.

Allemaal factoren die de muziek van Va Fan Fahre ver boven de middelmaat uitbrengen en waarlijk fijn in het gehoor liggen, met een speciale vermelding voor het zingende geluid van trompettist Bart Maris.

Zoals de meeste composities op deze cd is het titelnummer van de hand van bandleider Michael De Schryver. Daarnaast staat er werk op van Dieter Bossu en Bertel Schollaert. Verder vinden we ook nog een cover van het zwoele Ya Habibi Taala (Mon amour vient) van de Egyptische zangeres Asmahan.

Ik ben een van die personen die blijft volharden bij het kopen van cd's en een leuk artwork is dan ook altijd mooi meegenomen. Deze digipack komt met een uiterst sfeervolle fotografie die me doet denken aan typische reisfotografie, licht ondergesatureerde stillevens van een roadtrip, als verbeelding van de songs die op de plaat te horen zijn. Blijkt dat deze foto's het werk zijn van reisfotograaf Wim Pi en uit de fotoreportages 'Nergens heen' (Vers nulle part) en 'Anna and my passport' (Anna et mon passeport ) komen die hij maakte in het Middellandse Zeegebied en Klein-Azië.

Op donderdag 11 november 2010 komen ze "Al wa' debt" voorstellen in De Centrale te Gent.

Va Fan Fahre
Aïsha Haskal: Zang
Bart Maris: Trompet
Heikki Verdure: Trompet
Adriaan Verwée: Klarinet
Lieven Roman: Alt & Tenor Sax
Bertel Schollaert: Bariton Sax
Dieter Bossu: Helicon
Berlinde Deman: Bastuba
Eduardo Vega: Gitaar
Michael De Schryver: Orgel/Accordeon
Fred Kramer: Darbouka & Riqq
Dimitri Simoen: Tapan

Kijkt. Onlangs zeiden ze in het nieuws dat heel wat kinderen en jonge tieners onaangename ervaringen hadden met het internet. Die onaangename ervaringen, maar nu blijkt ook mijn werkgever iemand te zijn die denkt dat hij zijn werknemers moet beschermen tegen potentïeel slechte invloeden van buitenaf. Zo kon ik sinds vandaag, de eerste schooldag nota bene, niet meer op Goya's blog gaan lullen. De beveiliging gaf me de melding dat de URL geblokkeerd was wegens potentieel unsafe. Die kerel zit er mss wel op zijn facebook uit als een halfgare terrorist en misschien heeft 'm wel banden met dubieuze organisaties zoals de ETA, mar ik wil op zijn site kunne waar en wanneer. Ik wil niet dat mijn werkgever eens zal oordelen wat ik wel kan doen en wat niet. Poeh!
Het vreemde is dat 's mens vriendin ook ergens een collega van me zou moeten zijn en dat die wel op dien zijn blog kan. Ik voel me opeens geviseerd. poeh again!
Maar ik laat het niet aan mijn hart komen. ondertussen hebik weer een gezelig en druk weekend acher de rug met een hoop toffe mensen, OUde vrienden van vroeger en nu en nieuwe vrienden niet zo lang geleden. Bon ik weet ook niet waar dit op slaat maar dat het fijn was dat stat vast. Twee keer jazz in 'tpark bezocht om gezellig te keuvelen, leute te maken en te genieten van een achtergrond muziekske met af en toe rare saxofoonklanken. Mensen kunne verrassen, hen wat (eet)cultuur bij brengen hun ogen en monden openen voor wat onbekend en vreemd is. En dat, terwijl we gewoon naar een Turk in de Sleepstraat zijn geweest (Göl II). Voor vele Belgen precies iets wat nooit in hun hoofd zou opkomen.
In Antwerpen mistten we het fregat Leopold-I dat aan legde nav de bevrijdingsfeesten, maar de vanop afstand oorverdovend beatende Laundry-day lieten we wijselijk aan ons voorbij gaan. De zoo daarentegen zat vol koddigaars, fotogenieke diertjes en ander fluffy's. Genieten, zeker met dat de aangekondigde regen geen kans kreeg door de hardnekkig schijnende zon! Kilometers wandelden we, van centrum naar Seefhoek, Sint-Jansplein, door de souks naar het De Coninckplein om dan toch even uit te ruste in het Via Via Jokercafé waar ik volgende zondag weer moet zijn voor mijn voorbereidende vergadering. Van alle eetttips die ik kreeg heb ik er geeneen opgezocht. Die lagen buiten onze route en we hadden al kilomters door Antwperen gedwaald. Het werd een pizzeria Del Sud Classico, ergens dicht bij de kathedraal. Tourist trap? I don't care, het was er gezellig, goedkoop en lekker!
Uitblazend op de trein wilden we nog gee slot aan de avond breienen en zakten we dan toch nog af naar jazz in 'tPark.

de eerste schooldag viel alvast voor mij heel goed mee. De bussen zaten niet overvol, de horden samentroepende tieners voor de ingang van het station waren precies uitgebleven en mijn trein kwam op tijd in eht station aan, weliswaar kregen de wagons een voerload aan passagiers te verwerken, maar ik bemachtigde toch nog een comfortabele zitplaats: that is, zonder stinkende, ronkende of te dikke mensen die over hun schreef gaan letterlijk. Nu de regen is opgeklaard, zie ik de avond en de week eigenlijk wel zitten. Er is iets me me aan de hand, waar is mijn moorddadig humeur? Het is al moordend genoeg in Irak en Oost-Congo. Het is vanavond wel overschotjesdag (kippengyros, mocht u curieus zijn) , maar dan spaar ik kooktijd uit die ik kan spenderen aan het kuisen van mijn badkamer. Ahum. Dat stond niet op de planning. I must be crazy and the gods geeks. Man bijt Hond leest Jommeke voor en een Pekingburger is een nieuw woord. Zalig die chinezen. 't wordt een tv-avond, ben curieus naar al die nieuwe programma's

antwerp zoo 2007 by jeronimo