Jeronimo's Cage of Thoughts

Naar jaarlijkse traditie zakten we af naar Tanzbrunnen in Keulen voor het Christmas Ball. Jawel het gothic event tijdens de jaarwisseling bij uitstek. We zagen er het saaie Solitary Experiments en de Oude Belgen van The Klinik met hun late eighties oorverdovende industrial electro samplers als opwarmers. Een van mijn all time favorieten Hocico, waarvan ik weer twee cd's kocht en waarvan ik er nu dus 5 heb, ik heb amper 5 cd's van eenzelfde band, dus dat wil wat zegen, kon me helaas niet overtuigen, al werd het optreden sfeervoller naarmate het eindigde. Het brute geweld en de fantastische shwo van Combichrsit zette de zaal in lichterlaaie. Miljaar heavy stuff en heel fotogeniek. Headliners waren die andere oude Belgen Front 242. Dit keer klonk hun muziek duidelijk beter dan een brij vol comateusslaand gedreun. Ik ontwaarde evenwel melodie bij momenten. De teksten werden zoals bij the klinik luid meegeschreeuwd door heel de zaal zonder dat ik er ook maar een woord van begreep. Ik ben te jong om het gekend te hebben denk ik. Ook aan het uitzinnige publiek te zien.

Iedereen een vrolijk kerstfeest gewenst! Ik hoop alvast dat het voor ieder van jullie toch een periode was van vergeving, bezinning en vrede op aard. En heel lekker en veel eten natuurlijk. Eten dat mag niet ontbreken. Naast de onvergetelijke pakjes natuurlijk. Foute Cadeaus? Who cares? 't is 't gebaar dt telt! Nu niet dat oma zichzelf al zag lopen in de flashy fleece soklaarsjes-pantoffel-achtige dingen die voor mijn zus bestemd war"en. Het was al verdacht dat ons moetie nog geen enkele grappige fout begaan was tijdens de pakjesronde. Zelf kreeg ik ferm goed keukengrief. De zwarte short trok ik meteen aan want Chef Jeronimo was dit keer baas in de keuken. De hele dag waren moetie en ik al in de weer geweest met het voorbereiden en bereiden van de verschillende hapjes die we planden te serveren aan onze sehrgeërte gasten. Glaasjes forelmousse, zalmmousse, scampi in kruidenbotersaus, lauw soepje, bordje van garnaaltjes op bedje van sla met bieslook zureroomsuasje,...

Het grote werk kwam eraan na de pakjes ronde. Varkenshaasje in spek: boter klaren, drie varkenshaasjes korsten, pan ontvetten, deglaceren met bouillon, room en notenkaas toevoegen en alles goed doorroeren en warm laten blijven, witloof stronkjes die we op voorhand geblancheerd hadden nog eens ferm aanbradne in de pan, stoven met water in die pan en dan weer nog wat laten braden en dan de dennenappeltje sin het frietvet, en de op voorhand in ajuin gestoofde worteltjes opwarmen en dan alles tegelijk serveren op een bord. Zweten zwoegen maar het werd gesmaakt!
Echt geslaagd menu met dank aan de kooklessen in het KISP Gent.

De volgende dag was het heel vroeg dag. Vertrekken naar Gent, opgepikt worden door mijn maten en samen naar Keulen rijden. Carpoolen. Lekker leuk in een bijna verlaten IBIS-hotel aan de Koeln Messe. Chinees eten aan den Dom en dan naar de Alter wartesaal voor het Christmas Ball met de enorm fotogeniek Frl. Plastique en Frl. Venus van Welle-Erdball, het Belgische Suicide Commando en de immer pathetische allesgevende kerel van Covenant. Jammer dat het geluid van Covenant barslecht was, de muziek rocks like hell.

Sometimes, somewhere, in summertime
I want to run
I want to hide
I want to tear down the walls
That hold me inside
I want to reach out
And touch the flame
where the streets have no name

Dein Licht verkümmert und verblasst
Die Nacht gibt dir den Rest
Denn du bist allein und
Hast die Glut schon fast gelöscht
Die noch tief in dir, tief in mir,
tief in jedem von uns letzten Sternen schlägt
Jeder ist allein
Muss seinen Weg allein gehen
Das ist so schon hart genug
Und erfordert ums zu überstehen
So viel Wärme, so viel Kraft
Die kein Mensch alleine hat
Lasst doch unser Licht vereinen,
lasst die Wärme, wieder spüren
Lasst uns doch zusammen scheinen,
lasst uns wieder glühen
Wir sind allein
Über Millionen Sterne
Wenn wir zusammen scheinen,
Können wir die Welt erhellen
Sind wir auch klein
Sieht man uns doch von ferne
Wenn wir zusammen scheinen
Durchs dunkle Tor der Welt

Amphi festival, Keulen, Tanzbrunnen, Rheinpark.
bands: Mina Harker, Cinderella Effect and beautiful people! Enjoy!
all rights by Jeronimo

Vrijdagnacht laadde ik mijn vrienden op in mijn sportbolide en sjeesden we over de E40 richting Keulen, waar het dondert. Rond iets voor middernacht kochten we een Umweltplakette in een tankstation op een invalsweg naar de binnenstad en zagen we onze vrienden toekomen die een half uur eerder uit Gent vertrokekn waren, maar een iets andere weg genomen hadden. De baliehouder van het Ibishotel had geen kamer meer vrij met singlebedden, waar ik normaal gezien met een meisje in zou logeren dus deelde ik dan maar een dubbelbed met Beer. Het ontbijt kostte ons 9.5 euro per keer, maar het was dan ook dik in orde en mijn auto kon ik vielig parkeren tegen 8 euro per nacht in de ondergrondse parking.

Met de tram ging het algauw richting Rheinpark waar Amphifest blaakte in het frisse zonnetje. Er liepen daar geen normale mensen rond zoals jij en ik. Hoe lang zouden die mensen voor de spiegel staan 's ochtends? Zelfmutilatie is blijkbaar in. En ze verwachten daar ieder moment een gasaanval. Maar ondanks hun heavy look, zijn die zielen allemaal rustig en hing er een relaxed gezellig sfeertje.

U ziet hier al een voorsmaakje van mijn foto's.

All rights by Jeronimo

Gisteren tsjoolde ik dan al 's avonds rond met zusje en haar collega en een gezellin op de feeesten die al heel den dag doorregend werden. Mijn fototoestel liet ik even rusten. We aten heel pikant thais en ik dicht da tik na de uiterst pikante woknoedels op Amphi alles kon verdragen. Dat was buiten de rode curry met scampi's gerekend die zusje had besteld. Na een hap wisselden we wijselijk van schotel en zelfs ik had moeite om het binne te krijgen. Ik wees er de kelnerin op die daar amper op reageerde, tenzij met een "oei", moet je nog iets dirnken? If not on the house, we're going. Bon de te dure rekening betaald en hup naar het Gouden Mandeke en dan wat swingen op het groentenmarktje waar een leuk covergroepke de ambiance erin aan het brengen was. Knappe zangeres verdikke. OP Bataclan was jesus aan het zeveren stond het lawaai te luid en trapten we het algauw af naar Baudelo, maar het geitenwollensokgedoe kon me niet boeien waardoor ik besliste te gaan maffen met als gevolg da tik al om 6uur wakker was en om 7u op en dat op een verlofdag. maar ondertussen zijn mijn amphi foto's door lightroom gedraaid en ben ik klaar om me op de gentse feesten te werpen voor het project. Alleen ne keer goed zien wat er interessant is.