Jeronimo's Cage of Thoughts

Om de nieuwe film van James "Titanic" Cameron was heel veel te doen. De man heeft een indrukwekkend palmares, vooral dan wat betreft de hopen dollars die zijn films kosten en opbrengen. De overtreffende trap, zo werd Avatar aangekondigd. Mijn aanvankelijke interesse voor de film ebde weg naarmate ik meer hoorde over het succes in de zalen en het verhaaltje. Tot mijn ma tussen de soep en de patatten door liet vallen dat ze met enkele vriendinnen naar Avatar wou gaan zien. Ik zei, "maar moetie, dat is geen film voor u hoor". "Toettoet", zei ze vastberaden, "jawel, want X heeft 'm gezien en ze vond hem heel mooi, en Y van Z heeft 'm ook gezien en die vond 'm ook heel goed, ik ga dat ook goed vinden." Haar "naar welke zever kijk jij nu weer" - uitspraak wanneer ik naar dingen als Star Wars of X-men zat te kijken indachtig, zou ik het dan toch maar aan haar oordeel overlaten. Ik herinnerde me het bijna versleten filmticket in mijn portefeuille en voegde me bij het gezelschap. Aan de kassa van de Kinepolis Kortrijk moest ik het woord voeren. Vier tickets. Het ticket van mijn ma bleek ongeldig. Hoewel tot op deze dag geldig aldus het ticket zelf. Maar niet in het weekend. Een verloren ticket. Weer winst voor Kinepolis, want wat is dat nu om tickets uit te geven die niet in het weekend geldig zijn? Wat is dat nu om een ticket te weigeren dat al betaald geweest is? Maar goed, mijn ma betaalde de 17 euro opleg voor de 4 tickets, o ja, want zo'n 3D film kost een fortuin ondertussen. We begaven ons naar onze plaats, die helaas bezet was door enkele jongeren. Ik vroeg of zij een nummer hadden. "Ja", antwoordden ze, "maar die mensen daar zitten op onze plaats". "Maar jullie zitten op onze plaats, ge moet jullie plaats niet laten afpakken hé", zei ik iets luider dan nodig was, opdat de starende pater familias met zijn chipsvretende kroost zou horen dat hij zich daar midden in de rij op die jongeren hun plaats had gezet. Onbeschaamd bleef 'm kijken, terwijl ik verder ging en de tieners suggereerde om toch hun eigen plaats op te eisen. Wat ze niet durfden en terwijl ze zich beleefd excuseerden, verhuisden ze naar de rij erboven.Over naar de film, lees verder.

En achteraf merkte mijn gezelschap deskundig op dat de brillekes niet zo goed gereinigd waren als ze in het aankondigingsfilmpje hadden beweerd.

De laatste dagen heb ik veel geslapen al dan niet in koortsige dromen waarvan ik de essentie voor mezelf bewaar. Edoch zaterdagavond was ik al veel beter al dan niet door de langere werking van de pijnstiller. Moment ik ga even de deur hier toedoen, want de wc-geur van de stinkende vrouwen komt hier alweer in mijn buro gewaaid. Van stank van 's ochtendsvroeg gesproken trouwens. Niet alleen heeft de ochtendstond een stront in de kont. Bepaalde dikke vieze kiezigaards slagen er in een doordringende zweetgeur te verspreiden in de , moet ik wel beamen, veel te heet gestookte coupés van de trein, met als gevolg dat je je wat verder zet, maar dat dat helaas niet ver genoeg blijkt te zijn om geen geurdeeltjes meer op je neusslijmvlies te krijgen. Edoch, dit geheel terzijde, het valt anders echt wel nog redelijk goed mee qua ochtendhumeur. Zeker omdat ik vaststelde dat mijn pc weer niet afgesloten is geraakt gisterenavond wegens foutmelding van het een of het ander.
Zaterdagavond, had ik zoals ik reeds zij een beter gevoel en mijn ouders hadden Indische zakenrelaties op bezoek. Ik voelde er niet veel voor om daar de hele avond halfziek bij te zitten en besloot dan maar naar Sweeny Todd te gaan zien, de nieuwe fantastische duistere lekker demonische musical van Tim Burton met Johnny Depp. Of demonisch lekker zo u wil. Aanrader. Ik parkeerde mijn bolide in Kortrijk achter het kruispunt waar het niet te betalen is en waardoor je dan wel een stukje moet wandelen. Geen probleem voor iemand als ik die gewend is om kilometers te stappen. Het was lang geleden dat ik nog in de kinepolis in Kortrijk was geweest. Heel lang geleden. Je stapt nu een winkel binnen vol met alarminstallaties tegen diefstal. Je ziet een heel reeks automaten voor tickets, waar ik via de cursor een geschikte plaats uitkoos waarvan ik dacht dat ik lekker rustig zou zitten buiten het bereik van duwende voeten in de rug, luidruchtige tienermeisjes, krakende chips- en andere bijtgeluiden en het licht van opflikkerende gsm-schermpjes. IK kwam in zaal 9 aan met een scherm van beneden tot boven over de hele breedte van de zaal in chique zetels. Dat mag wel voor die prijs: 8 euro voor het ticket en 0.35 euro voor de "handling". Welke handling? Flight care luggage?? Maar ik had mijn afkeer tegen de commerciële uitbuiting van Kinepolis van me afgezet (hoe lang was het al weer geleden dat ik nog eens een filmzaal van binnen had gezien, zonder vrijkaart?) en even later was ik mijn omgeving compleet vergeten. De film kaderde zoals het een commercieel leeghoofdig bedrijf behoort in de categorie "Cinemanie": films voor de meerwaardezoeker binnen hersenloos kinepolis met een inleiding door de een of andere idioot, zo gelijk Roel van Bambost op tv of Jan Verheyen bij nacht van de wansmaak ofzo. Maar niet getreurd algauw werd ik meegesleept door het prachtige victoriaans gothic London. U leest de review maar hier.