Jeronimo's Cage of Thoughts

Soms valt er iets te beleven in mijn thuisstad. Het moet gezegd, terwijl in Gent de klachten al toestromen bij een concert van Prince dat al om 23u30 gedaan is, zorgt stad Kortrijk er voor dat duizenden mensen van 20u tot 8 uur 's ochtends liggen te daveren in hun bed tijdens Kortrijk Congé. Ietwat saai non-event op de skatebowl waar enkele tieners om beurten iets laten zien, maar daar duidelijk niet geprogrammeerd zijn. Ten slotte terwijl Unsane boven de geluidsnorm op een minuscuul podium van jetje geeft en ik me even 15 jaar terug in THe PIt's waan. Dat mijn maat die ik daar ontmoette iemand van de Pit's was, was heel toevallig, bovendien ontmoette ik er een oude vriend uit mijn kindertijd waar ik sinds enkele jaren af en toe tegen zever op facebook. Facebook, kan wel het echte leven niet vervangen, ook dat beaamde mijn neef die even schilderwerken kwam prospecteren in het ouderlijk huis twee dagen later. Maar eh bon, het was plezant voor jong en oud en ze durfden verdikke een film vertonen op een onmetelijk groot scherm van de Japanner Miiki Takashi, volgens mijn gezellen een absoluut geschifte regisseur. Zowaar BIFFF waardig aldus de fragmenten die ik kon opvangen, voolaleer ik me aan de bar onder brug begaf, nadat Blades on Vinyl eigenlijk een nogal knullige performance ten beste had gegeven.

De Hong Kong Dong vond ik dan wel weer redelijk leuk voor een feest. We waren net in slaap aan het vallen op de platte dj-set van enkele in Loveboat-verklede idioten toen die zelfde idioten er opeens de beuk in zetten door massaal met opblaasbare strandspeeltjes te gooien, niet 10 20 o f 30 nee toen ik merkte dat die opblaasbare bloemen, mirco's en zeepaardjes maar bleven komen repte ik me tot voor het podium waar ik weg gleed in de met bier doordrenkte grond en moest vechten voor mijn buit als in de ergste moshpit. Hilarisch! Mijn maat dook er ook in nadat hij zag dat ik er relatief zonder kleerscheuren uitkwam met twee micro's en een zeepaardje. Voorsmaakje voor de Gentse feesten volgende week, maar eerst Amphi-festival in Keulen. We still have two tickets and one hotelroom in Ibis for sale! fancy joining us?

Om de nieuwe film van James "Titanic" Cameron was heel veel te doen. De man heeft een indrukwekkend palmares, vooral dan wat betreft de hopen dollars die zijn films kosten en opbrengen. De overtreffende trap, zo werd Avatar aangekondigd. Mijn aanvankelijke interesse voor de film ebde weg naarmate ik meer hoorde over het succes in de zalen en het verhaaltje. Tot mijn ma tussen de soep en de patatten door liet vallen dat ze met enkele vriendinnen naar Avatar wou gaan zien. Ik zei, "maar moetie, dat is geen film voor u hoor". "Toettoet", zei ze vastberaden, "jawel, want X heeft 'm gezien en ze vond hem heel mooi, en Y van Z heeft 'm ook gezien en die vond 'm ook heel goed, ik ga dat ook goed vinden." Haar "naar welke zever kijk jij nu weer" - uitspraak wanneer ik naar dingen als Star Wars of X-men zat te kijken indachtig, zou ik het dan toch maar aan haar oordeel overlaten. Ik herinnerde me het bijna versleten filmticket in mijn portefeuille en voegde me bij het gezelschap. Aan de kassa van de Kinepolis Kortrijk moest ik het woord voeren. Vier tickets. Het ticket van mijn ma bleek ongeldig. Hoewel tot op deze dag geldig aldus het ticket zelf. Maar niet in het weekend. Een verloren ticket. Weer winst voor Kinepolis, want wat is dat nu om tickets uit te geven die niet in het weekend geldig zijn? Wat is dat nu om een ticket te weigeren dat al betaald geweest is? Maar goed, mijn ma betaalde de 17 euro opleg voor de 4 tickets, o ja, want zo'n 3D film kost een fortuin ondertussen. We begaven ons naar onze plaats, die helaas bezet was door enkele jongeren. Ik vroeg of zij een nummer hadden. "Ja", antwoordden ze, "maar die mensen daar zitten op onze plaats". "Maar jullie zitten op onze plaats, ge moet jullie plaats niet laten afpakken hé", zei ik iets luider dan nodig was, opdat de starende pater familias met zijn chipsvretende kroost zou horen dat hij zich daar midden in de rij op die jongeren hun plaats had gezet. Onbeschaamd bleef 'm kijken, terwijl ik verder ging en de tieners suggereerde om toch hun eigen plaats op te eisen. Wat ze niet durfden en terwijl ze zich beleefd excuseerden, verhuisden ze naar de rij erboven.Over naar de film, lees verder.

En achteraf merkte mijn gezelschap deskundig op dat de brillekes niet zo goed gereinigd waren als ze in het aankondigingsfilmpje hadden beweerd.

Ondertussen heb ik de maandag van de week al overleefd en het wordt er niet kalmer op. Gelukkig kan ik me af en toe eens laten gaan en uitleven. Zaterdag bijvoorbeeld in Kortrijk Expo. Novarock, editie 8! Lekker jeugdige muziek, ik denk dat ik dubbel zo oud was als de gemiddelde festivalhanger, maar dat belette me niet om tussen het jonge volkje op de eerste rijen, met mijn gehoorbescherming in tegen het gegil en andere geluidsoverlast, post te vatten met mijn camera in de aanslag. En zo zag ik wel redelijk wat leuke bandjes de revue passeren. In de main hall en ook op het zijpodium waar een rockrally aan de gang was. Om nog maar te zwijgen over het leuke concept van de Silent Disco

Mijn hoofdopdracht was evenwel aan de KAJ-stand staan. De KAJ heeft een project voor jongvolwassenen: "pimp your future" en ter promotie konden de tieners zich pimpen op de stand. "Pimp your style". Liters haarlak, kleurenspray en gel vlogen de lucht en het haar in met leuke resulaten als gevolg. En ik moest daar dan fotootjes van trekken voor op de site.
Selah Sue was interessant, maar jonge zangeresjes voldoen helaas nooit aan de verwachtingen, laat het kind nog wat groeien. Freaky Age entertainde met hun stevige enthousiaste jonge bruisende rock. Lemon lag goed in het gehoor, beetje saai soms en een beetje Arid meets Chris Martin. Maar goed, het beste optreden van de avond was ongetwijfeld Zita Swoon. Niet te doen. Bijna een decennium geleden zag ik ze op Dudstock. Later nog eens acoustisch in de schouwburg van Leuven, maar nu was het denk ik al een jaar of 6 geleden dat ik hen nog eens live gezien had. Stef Kamiel Karlens doet het!!! daarna hield ik het even uit bij de moshende tieners op de tonen van A Brand maar ik begaf me dan toch maar naar de achterste regionen.

Chance dat ik die aovnd toch nog onverwacht het gezelschap kreeg van Josie en Egel anders was ik weer heel dat festival op mijn ukkie aan het rondtsjolen geweest.

Daar gingen we dan, op weg naar Wemeldinge te Zuid-Beveland, een eiland van Zeeland, aan de Oosterschelde. Bepakt en bezakt, 4 personen en dito bagage met dito proviand in de opel corsa 1.4 diesel van kleine mukkie. Met de GPS in de hand, kwamen we door het ganse land.

Een vuurspuwende schoorsteen ergens in het havengebied tussen Zelzate en Terneuzen, de 6.6 km lange Westerscheldetunnel die ik al voor de tweede keer nam, het vlakke niemandsland vol lichtjes van de industrie en kronkelende nieuwe wegen op dijken en geen of amper straatverlichting.

De Oesterbaai verwelkomde ons met een nachtelijke stilte van jewelste.

Broer stond al aan de kookpot en de rest was al aan het aperitieven geslagen. Een heerlijke dampend potje spaghetti ging er vlot in. Na een vlotte kamerverdeling en relatief verkwikkende nachtrust ik sliep bij zus en haar lief in de kamer en bleek gesnurkt te hebben, terwijl ik een van hen constant had horen blazen en we de schuld op mekaar afschoven, dronken we gezellig koffie terwijl de de badkamerestafette zich voltrok.

Een heerlijk ontbijt met al sinds vrijdag ons "kamplied" als begeleiding (iedereen zat er mee in zijn kop en zong het te pas en te onpas luidop, de melodie terug inslikkend met het besef dat er weer iemand dat liedje zong, gekke danspasjes incluis), later sjeesden we over de dijken met uitzicht op de wateringen richting Veere aan het Veerse Meer, om er wat te kuieren na de 20 cent openbare toiletten te hebben uitgeprobeerd. Picknickend aan de haven voerden de enen de meeuwen terwijl de anderen er op los schoten met hun reflexcamera's. Hup de Oosterscheldestormkering op richting eiland Schouwen-Duiveland, naar de monumentenstad Ziekrikzee. Allemaal wel leuke stadjes met knusse gezellige kleine huisjes, maar veel meer dan van koffie met appelgebak voor 7, en een capuccino en een koffie zonder appeltaart genieten, deden we niet om dan weer lekker naar Yerseke te sjezen waar we gewoon een blik wierpen vanuit de auto naar de oesterputten om te gaan apertieven in ons villaatje. Het reserveren in "de oude sluis" ging iets minder vlot omdat ze voor 8 gasten wel moesten verbouwen, zo klonk het aan de telefoon, maar het enorm verfijnde drie-gangen menu was overheerlijk, ondanks het lange wachten tussen de verschillende plateaus. De met schelle stem kakkelende vrouw des huizes verwelkomde ons met een "amuuze" van paté met een sherrygelei, om wat later een voorgerechtje te brengen van huisgemarineerde verse zalm en een typisch scandinavische witte kruidensaus, om daarna drie stukjes gebraden vis te brengen van lotte, zalm en kabeljauw met warme groentjes en een stukje aardappelpuree en de frietjes apart om uiteindelijk te eindigen met een dessert van chocolademousse, een gebakje van het huis, een huisgemaakt bolletje ijscrème en gemarineerde ananas met slagroom. Overvol gepropt zakten we terug af naar ons huisje om na een stormachtige nacht waarin het raam begon te tikken en het lief van de zus die daar niet tegen kon blijkbaar een sok tussen het raam had gestoken om het getik te doen stoppen - waarvan ik niets had gemerkt wegens te diep geslapen - uitgebreid te brunchen met pannenkoeken, hopen fruit en yoghurt en boord en beleg. Wegens de regen speelden we dan maar jenga en ging de toren in mijn beurt tegen de grond.

Vlot raakten we in regen en wind via de liefkenshoektunnel, omdat de GPS ons via Antwerpen stuurde ipv Zelzate, terug in Kortrijk waar ik even uitblies in de zetel van de zus en keek naar Joske, het killerkonijn met één slap oor dat de vrijdagavond getracht had mijn duim van mijn hand te bijten, gelukkig zonder gevolgen dan een diepe snee.
Een groot uur later zaten in Bistro Bellino te genieten met het nieuwe lief van kleine mukkie van een pastaschotel voor 7. Als dat geen smakelijke afsluiter was van een schitterend weekendje uit!