Jeronimo's Cage of Thoughts

Het was tijd dat ik weer eens uit mijn kot kwam en onder de mensen. De periode van jeronimo-is-weer-happy-met-de-wereld moest maar eens eindigen. Ik zag er eigenlijk een beetje tegen op. Met plezier en vol goesting ging ik wel tafelen met een resem Leuvense en West-Vlaamse bekenden die ik al weer te lang niet gezien had. Maar fuiven achteraf. Ik hou meestal altijd mijn been stokkestijf. 7 euro ingang in het musiccafé hield wel het jonge studentenvolkje buiten, alsook de leeftijdsgrens van 23. Goed gezien. Niet echt druk. Maar ik sloeg warempel aan het dansen. Swingen, huppelen, draaien en zwieren. Mijn pasta die ik maar half opgegeten had, lag gelukkig niet op mijn maag. Feesten gelijk de beesten. We sloten de boel daar. Ik ging wel maffen toen de rest nog effe ging doorzetten. Pijnlijk dat ik net sliep toen ze met veel kabaal op straat aan de deur belden. twee keer, want ik vond dat ze hun eigen sleutel maar moesten gebruiken voor ik ging open doen. Fifi09 op playstation was verslavend voor sommigen de day after. Ik heb nog nooit zoveel football gekeken. Tekken 5 daar was ik wel voor te vinden en quiz "buzz" met reactiesnelheden die je amper de tijd lieten om te lezen wat je moest doen, daar had ik ook niet van terug. Tijd om plannen te wijzigen en naar Gent te trekken. Helaas met een lange file op de Brusselse Ring. Maar spijt dat we naar het Bal van de Gevallen Engelen trokken in de kunsthal van de Sint-Pietersabdij in Gent hadden we niet. Slecht een moment toen we 17 euro moesten betalen als inkom. De man aan de kassa troostte ons met de mededeling dat het na 21u 20 euro was. Nu ja hup dan maar. Veel jurkjes, 40'ties stijl, hoge hakken, muiltjes, bloedrode lipstick, zwaar aangezette ogen, it's all about the game. Ik liet me gaan bij die Gevallen Engelen, dansen in de hel en zweven in de Hemel. Ik heb nog nooit zoveel bewogen op een heel weekend.The magic of the Moment. Can I hold it? Or will it fade into the darkness?