Jeronimo's Cage of Thoughts

Het zijn solden en dan placht ik wel eens te zien of er cd'tjes te koop zijn aan normale prijzen. Ja hoor. Ik liet me verleiden tot volgende drie pareltjes.

Iron Maiden - Flight 666. Na de film gezien te hebben, sleurde ik maar deze zoveelste live-dubbelaar mee naar de kassa. Ondertussen heb ik denk ik bijna alle originele live-albums van Iron Maiden met constant dezelfde nummers. dat ik dat nog niet beu ben. Nee ik ben dat nog niet beu omdat ik elke cd amper één keer beluister. Het blijft dus niet lang in het geheugen en bij elke luisterbeurt van elke nieuwe cd is het dus leuk die liedjes nog eens te horen. Mijn indrukken die ik heb van Flight 666: emotie!!! Een brok hevige emotie als ten tijde van Live after death. Een weeral knappe productie die niet te gepolijst klinkt, maar werkelijk power uitstraalt. Dat is ook de bedoeling van hun "somewhere back in time"-tour: terug naar de roots van begin de jaren 80. Kan niet ontbreken in mijn collectie.
Ik geniet.

Leonard Cohen: live in London. Dubbeldcd van deze meester melancholist poeëet. De eerste cd begint heel sterk met nummers als Dance to me to the end of love, neemt dan een stuk gas terug met nietszeggende edoch sfeervolle songs. De tweede cd brengt meer emotionele nummers als Boogie Street, Hallelujah, I'm your man en dergelijke. Knap gezellig. Sfeervol. Take this Waltz, because I'm your man and dance to me to the end of love Cohen doet je smachten. Zijn odes aan vrouwen ooit gewonnen, ooit verloren ooit tevergeefs aanbeden, maar nooit vergeten. Ik moet deze legende zien in Gent op 20 augustus. Sony Music moet mijn fotopas nog bevestigen. Hopelijk zijn ze dat niet vergeten.

Lady Linn & Her Magnificent Seven: Here We Go. Moest ik gewoon hebben. Ik herinner me nog die donkere nacht toen ik naar huis reed op een verlaten snelweg. Met pijn in het hart. Nog niet zo lang geleden of toch wel? Ik onderdrukte een traan en verbeet mijn woede op de wereld. Toen "I don't wanna Dance" door mijn radio schalde. Ik had moeite om aan de snelheid van 180 niet opeens te beslissen de vangrails in te rijden. Gelukkig zijn er altijd redenen om verder te leven. Al besef je dat op dat moment niet altijd even goed. Ook al omdat je verblind bent door de koplampen in de duistere nacht.

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love

If you want a lover
Ill do anything you ask me to
And if you want another kind of love
Ill wear a mask for you
If you want a partner
Take my hand
Or if you want to strike me down in anger
Here I stand
Im your man

And I'll dance with you in Vienna
I'll be wearing a river's disguise
The hyacinth wild on my shoulder
My mouth on the dew of your thighs
And I'll bury my soul in a scrapbook
With the photographs there, and the moss
And I'll yield to the flood of your beauty
My cheap violin and my cross
And you'll carry me down on your dancing
To the pools that you lift on your wrist
Oh my love, oh my love
Take this waltz, take this waltz
It's yours now, it's all that there is

Ik had het nooit gedacht, maar Pepijntje, mijn neefje, jongens toch, ik ben er zot van. Wat een knoddie. Ondanks zijn 4 maanden is hij precies al bjizonder goed mee. Kijken, grijpen. Neuten als het hem niet aanstaat. Het leuek is hem filmen. Helaas is mijn gsm niet het meest geschikte medium daarvoor. Zus en schoonbroer hebben een handige sony handycam met HD-optie. Veel leukere filmpjes dus. Ik trek dus maar foto's. NIet alleen van Pepijntje, maar dus ook van zijn speeltjes die oma met veel liefde en plezier in de was liet draaien.

Man, I love that song...en in deze video is foto op 1:32 van mij.