Jeronimo's Cage of Thoughts

Mugggeziften zal ik het maar niet noemen. Sereniteit. Voorlopig toch. Iedereen lijkt de kalmte redelijk te bewaren. De impasse is er duidleijk. De crisis van de formatie ofte regeringsvorming. Media en politci houden zich vrij koest. Hier en daar vliegen wat verwijten over en weer, maar iedereen tracht zich in te houden. Geen escalaties die de sfeer nog meer moeten verzieken. Ik heb respect. Ik heb bewondering. Wijn zijn Belgen. Wij zijn België. Uniek in de werled. Een federale staat waar drie gemeenschappen samen leven. Vooralsnog herenigd. De Vlaamse kant roept af en toe dat we onafhankelijk moeten worden. Franstaligen zijn als de dood dat Vlaanderen zich zou afscheiden. Tot nu toe blijft het bij woorden. Belgie kennende zal het nog niet meteen uiteenvallen in twee nieuwe entiteiten. Valt het u op hoe gelaten iedereen het fiasco van de politici, onze volksvertegenwoordigers bekijkt? of vergis ik me? Ik denk dat wij het voordeel van het typsich Belgische "condition" hebben. In andere, iets minder democratiche landen zouden er betogingen en tegenbetogingen zijn geweest. We hoeven niet eens zo ver over onze landsgrenzen heen kijken. Anjerrevoluties of andere bloemige revoltes zijn schering en inslag. IN nog andere landen lopen de spanningen bij de minste crisis hoog op met marsen op de staatsinstellingen, rellen en in het ergste geval gewapende opstand. Soms ben ik blij dat we hier in een vreedzaam land leven; Stl je voor dat we meteen op mekaar beginnen schieten. Ik woon aan de taalgrens. Strategisch gezien lopen de Walen en de Franse de hele regio meteen onder de voet. Terugtrekken achter de ijzer gaat niet de Franse kant is een open vuurgat. Nee laat de heren politici nu eens goe dbezinnen wat ze met dit land verder willen bereiken. Hopelijk doen ze een beeje "thinking out of the box" en stappen ze af van bepaalde geconditioneerde gedragingen. Maar aan de andere kant ieder verdedigt zijn idealen en inboeten, toegeven, do ut des, is misschien weer een werk van lange adem. Belgische compromisen zijn wereldberoemd en ik ben benieuwd naar het resultaat. Ondertussen amuseer ik me nog steeds te pletter. Straks Jazz in het Park.

Lebocha and Afro Celt Sound System at deerlycke Folk 2007 by jeronimo