Jeronimo's Cage of Thoughts

Aangezien het zonnetje buiten schijnt, mag ik dus best de donderwolk uithangen. Naast het warhoofd dat ik al ben, slaag ik er toch redelijk in orde op zaken te stellen. Beetje chaotisch, maar andere dingen verlopen dan weer heel vlot. NOg andere dingen verlopen helemaal niet zoals ik het wenste of droomd een deze zaken maken dat ik uit mijn zomerdip klom en in een ander ravijn terecht kwam. Ach ja, eenzaam boksen we op tegen de kille gladde grauwe ontoegankelijke rotswanden die enkel onze aan scherven geslagen dromen weerkaatsen in holle echoes die door niemand worden opgevangen in de desolaatheid van de woestenij van de Verloren Hoop. Donderwolken brullen ons cynisch toe terwijl de bliksem ons hart electrocuteert. Hevig klapwiekend met gepluimde vleugels slagen we er niet in onszefl te overstijgen boven de duisternis van onze doffe brandende blik uit.
Het kan verkeren. Gedoemd tot sagen en legenden die niet worden opgevangen door de Fluisterwinden.
Ik heb dan maar weer eens mijn goed hart getoond en ik ga volgende week weer congé pakken om uit altruisme een fotoshoot te doen zoals verleden jaar van een hoop joelende kinderen op kamp. Dit keer met overnachting. Het zal wat geven.
Als ik het niet krijg, moet ik het pakken zekers?
Waar ik het overigens echt wel van op mijn heupen krijg, zijn jobstudentes. Zeker als ze aan de fijne vleeswaren staan. Sommigen staan daar terecht, gelet op hun fijne lieflijke structuur, helaas vergaat deze troef in het niets bij hun onkundigheid om schelletjes in de juiste dikte of eerder dunte te snijden. Je krijgt altijd plakken op je bord die soms wel ruim 3mm dik zijn in het begin en dan opeens ferm verdunnen tot een rafelende doorzichtige rand van amper 5cm terwijl een voleldige schel toch wel soms 15cm tot 20 cm lang is.
Of ja waarom niet, meteen een hele dikke schel van zeker 2.5mm doorsnee over de hele lengte.
Om van de trage jobstudentes aan de kassa nog maar te zwijgen.
Zouden we beter die studenten niet inschakelen voor wegenwerken en andere gemeenschapsinfrastructuur te onderhouden in de plaats en het snijden van schelletjes over te laten aan gediplomeerde keurslagers die met een ferme houw een perfecte steak kunnen snijden?

Genoeg hierover, er is veel te doen dit weekend en toch lijkt het er op dat er van evenveel niets in huis zal komen. choices.

En we gaan verder met enkele shots van castlefest 2008.

Wat ik aan het doen ben en waarom ik zo weinig schrijf?

Ewel, kijkt! Zie je dan niet waarmee ik allemaal bezig ben dan?
Ik tert van festival naar festival, van Tanzbrunnen in Keulen naar Keukenhof in Hillegom bij Lisse in Nederland.
Ondertussen staat mijn selectie van het fantastische gothicfestival Amphi fest online en kan ik nu mijn foto's van Castlefest 2008 online zetten, om van mijn gentse feesten nog maar te zwijgen. Maar daarvoor verwijs ik u graag door naar het project.
Bovendien zijn er ook buurtfeesten in mijn wijk. Veel last heb ik er gelukkig niet van. ik wil rust al ik thuis ben. Lekker genieten, in alle traquilliteit en sereniteit ontspannen met enkel mezelf en ik.
Mijn binnenhuisinrichtingscapaciteiten heb ik weer wat getraind en mijn bank leverde me een nieuwe bankkaart af met foto erop voor niets. De andere weet ik nog steeds niet waar ik die ben kwijt gespeeld. Ook mijn queeste van rond de wereld heeft vorm gekregen, alleen moet ik nog bevestiging krijgen van de boeking. Nog enkele lange weken geduld, maar geduld wordt altijd beloond. En verder trek ik op met vrienden, de zomer, het is lekker leutig ondanks de regen. Er samen op uit trekken, wat wil een mens nog meer? Music is my life!

Hier alvast een voorsmaakje van Castlefest. Meer volgt later op flickr! (klik de foto's)

We zijn nog maar half weg de week en ik ben nog vollop in de fantasysfeer van mijn middeleeuwse ervaring op castlefest en toch leef ik al in gedachten in het aanslenderende weekend. Je vind me dan (waarschijnlijk niet, omdat je daar neit in dat godvergeten gat vertoeft) op chirokamp in Voeren. Kleine mukkie heeft haar grote broer weer opgevorderd. Het is toch altijd hetzelfde hé, ik laat me altijd doen door dat kleine onderkruipsel. Zagen en morren doe ik wel maar uiteindelijk geef ik toe, zelfs al wil ik dat helemaal niet in eerste instantie en sta ik in het begin op mijn kop. Ze weet perfect hoe ze me moet aanpakken. Hoogstwaarschijnlijk had ze zoals altijd al dingen toegezegd en gezegd: mijn broer gaat dat wel doen. En ja hoor. Broerie doet dat. Met graagte. Twee dagen rondhossen van het ochtendgloren tot het einde van het nachtspel om alles vast te leggen op de gevoelige digitale plaat. Leuke opdracht! Ik zal nu maar even mijn verlof aanvragen. Sinds enkele maanden regel je dit soort zaken via het intranet en een ingewikkeld systeem. Mijn per post verzonden maaltijdcheques liggen netjes bij de buren die tijdens de afwezigheid van mijn ouders een oogje op ons huis hielden en ook op onze postbus zo bleek.
Gisteren ben ik nog samen met de een of andere kwiet en nog een ander bloggertje mijn hongerige maag gaan vullen in de Mosquito Coast, one of my fave cafés. Sprinkbok op zijn thais gewokt ofzoieten. Lekker, heerlijk. Behalve de koriander, die liet ik wijselijk links liggen.
Ik ga me toch de rest van de week eens wat kalmer houden. Too much is too much. Hier nog enkele sfeerfotootjes. Meer op mijn flickr en meer in aantocht!

Castlefest 2007 by Jeronimo

Ondertussen heb ik weer honger ondnaks de paar pralines die ik getrakteerd kreeg van een jarige collega en is deze mange du kebab van Lil' Maaz hot on the net!
Het doet me denken aan de leuke komische film Kebab Connection, op de site vind je diverse leuke reclamespots van in de film.

Net naar Terzake Zomer gekeken: ER Bagdad. Ben ik even onder de indruk....