Jeronimo's Cage of Thoughts

Wapenstilstand. Vrouwendag. Bende zagende aanstelsters. Ik hoop maar dat geen man heeft geschoten gelet op de combinatie van beide dagen.
Soms moet ik prioriteiten leggen. Het pizza-avondje stond eigenlijk al een tijdje vast, maar ik heb dat dan toch maar afgezegd wan tik hoorde via twitter dat Valravn, de Deense electro-folk groep in België was. Valravn, zowat het Deense antwoord op het Zweedse Garmarna dat ook electronica vermengt met traditionele folklore.
Valravn, ik had ze ooit gezien op Castlefest, maar ik had zo'n koud en honger dat ik hen geen blik waardig gunde in de regen daar in Holland. Nochtnas was Anna Katrin geheel verleidelijk in een oranje jurk gekleed toen.
Dit keer kwam ze op kousenvoeten het veel te kleine podium op kleurloos gehuld in een grijs geitenwollensokken overgooierke. Klein podium in en kleine zaal, waar de mensen mijn taal niet spreken en me amper verstaan als ik een cola bestel. Belsele waar ik aan een inwoner vraag waar 't EY is en hij het niet kent terwijl het om de hoek bleek te liggen. Ik hou het op een taalprobleem.
Belsele waar je minuten lang moet wachten om binnen te geraken omdat de kassa nogal inefficiënt werkt.
Belsele waar Valravn een schitterend concert gaf, alle omstandigheden ten spijt.
Ik was er niet van ondersteboven, maar Anna Katrin's verschijning en vooral haar stem zijn echt goed. De muziek combineert in de juiste mate moderne electronica met folk op een manier die boeit, swingt en rockt tegelijk. Ook de etherische stille momenten schiepen een knappe sfeer.

Je wil meer over de Gentse Feesten lezen: visit gentblogt

Kadril bewijst eens te meer dat ze hun plaats in het Vlaamse folklandschap hebben verdiend. Ze putten uit verschillende nieuwe nummers en namen een gezapige start met deuntjes die ik zonder negatieve connotatie onder het geitenwollensok-label catalogeer. Rustig voortkabbelende ballades.Mariekes warme zachte zoetgevooisde stem past wonderwel bij de muziek. Net als Eva De Roovere indertijd geeft zij de ouwe knarren van Kadril een dynamische swing mee die de groep een duidelijke meerwaarde geeft, muzikaal en visueel. Geef toe, 't is een ferm Boezings wijf!

Behalve de violist vond ik de rest van de muzikanten er nogal statisch en houterig bijstaan. De ondersteunende sectie op de achtergrond bleef lekker in het donker en de spots gaven vooral irritant tegenlicht. Niettemin aan het applaus te horen, genoot het volk op Bij Sint-Jacobs. Kadril gooide er nog enkele lekkere rockende dansnummers doorheen en eindigden hun set na amper 40 minuten.

Much too soon...we wanted more.

Hallo iedereen!!!

Wie ons volgt weet het al een tijdje: de laatste weken kruipen als een sneltrein in het voorbeschouwen van de gentse feesten!!!
Het Bluenoterecordsfestival loopt op zijn laatste beentjes en de volledige verslaggeving ervan staat ondertussen bijna online!

Gisteren gaven we de aftrap voor de enige echte Gentse feesten met de traditionele openingsstoet en dergelijke!

Tientallen eigen redactieleden en externe vrijwillige medewerkers hebben we de kasseistenen opgestuurd en de nacht in geschoten.
Hun verslagen foto's en zelfs illustere filmpjes op garagetv door onze enige echte reporter Hugues staan online!!

U vindt ons ook op Urgent, de enige echte gentse onafhankelijke radio en op de feestensite van de stad Gent!

Get ready for the nitebite!!! 2nite & beyond!!!

all pictures by Jeronimo

Jumpen by Jeronimo

Met tussenpozen van enkele uren zit ik hier weer te typen achter mijn pc in het West-Vlaamse gehucht ergens in 't zuiden. Aan het typen. Niet aan het spreken via het spraakherkenningssysteem dat ik gisterenavond zoals alle andere bloggers heb gekregen op de fameuze blogmeet in Leuven.

Ik tsjoolde al van de vrijdagavond rond in de stad waar ik jaren mijn broek achter mijn bureau versleet in tijden dat internet nog voor de kleine massa geeks was en toen e-mail nog een soort metalen grondstof voor kookpotten was. Integenstelling tot mijn vlotte race van de ochtend, schoof ik anderhalf uur in de file aan vanaf het illustere moment dat ik uit de garage van mijn gebouw reed in Brussel tot de parking achter het station in Leuven. Zonder lyrische momenten helaas dit keer. Behalve de brunette die van op de passagierszetel twee maal vrij nadrukkelijk naar me keek toen de mini van haar chauffeur me in de file meermaals passeerde.

Al snel kreeg ik mijn gracieuze gastvrouw in het ootje die al wortelschietend stond te avonddromen bij het Oorlogsmonument. Ik moest even stoom afblazen. Had bijna kramp gekregen aan de wreef van mijn rechtervoet van constant mijn koppeling en gaspedaal afwisselend beheerst in te drukken dan wel te lossen.Woordenvloeden stroomden uit mijn groggy brein, al dan niet ter zake doend gebazel liet ik op haar onschuldige oortjes los, maar het gaf niet zei ze glimlachend.

Omdat ik niet wou onderdoen voor defilledie ooit beweerde een grote pizza verorberd te hebben bestelde ik me maar een grote veggie-pizza. Achteraf gezien moet ik zeggen dat ik dacht dat mijn ogen groter waren dan mijn buik (wat op zich misschien ook wel al zo is), maar ik bracht het er redelijk goed vanaf. De knappe dienster liet ik ook het wisselgeld houden en even later zat ik in de College-cocktailbar te nippen van een lekkere non-alcoholische cocktail.
Geen avond Leuven zonder de Villa Ernesto zei mijn gastvrouw, en vanop het balkon keken we toe hoe de mannen rond de vrouwen hun gat draaien en de vrouwen mannen probeerden te versieren door met hun gat te draaien. Hilarisch en pathetisch tegelijk. Wat een overacting in social pathetic behaviour zeg.

Enkele tientallen pindanoten in de Carlisle later, blies ik mijn normaal zelfopblazend luchtmatrasje vol en legde ik me te grollen om langzaam te ontwaken na een stormachtige nacht.

Carnavalstoeten in Leuven het is me wat. Maar ik heb dan toch een wafel gevangen, voor al die graaiende kinderen rondom mij. ha!

Wachtend op de bus stapte er opeens een Klein glinsterogend konijn af. In die 3 jaar waarin ik haar niet meer live gezien had, bleek ze nog geen haar veranderd. Ik besefte dat ik laat aan was. Zij kwam al toe, terwijl ik nog moest vertrekken om later terug te komen.

Het was goed. Het was zellig en leuk. Behalve het eten, ik heb al betere volovon mé frieten g'et'n. Onder in vloed daarvan sta ik tussen de geeks op een filmpje van twee halfgaar gestoofde pipo's te wiebelen en te bazelen in mijn proper West-Vlaams.

The usual suspects zijn er altijd bij en ik had dan ook redelijk veel klappinge. En op deze bekende fotomens kan ik eindelijk een gezicht plakken, heu tronie...
Een dikke pluim (al dan niet in haar gat (sic)) aan de meest sexy bijna illegaal blonde sexy Yabbie en Goya 2 komma 9.

Nagekaart werd er gaan in de wentelsteeg ofzoieten op de vismarkt.

Altijd leuk om met deze kerel even een praatje te slaan bij een sigaretje.

Lapin McAdam bezorgde me uiteindelijk toch nog een echte asfaltkonijn-energydrink. Ik vreesde daarvan te wippen gelijk een konijn dus heb ik het maar niet opgedronken. Veel gewip was er niet te doen die avond trouwens, ondanks de aanwezigheid van drie konijnen.
Een ander filmverslag heeft Maarten Schenk gemaakt. Ik ben erin geluisd door deze meneer, zeker weten!!!