Jeronimo's Cage of Thoughts

Vandaag doe ik het deels op een ander. Ik kon niet weerstaan aan de uitdaging van Elle en haar eerste en tot voor mij enige gastblogger. Vrouwen en mannen over daten. Ik ben zeker dat jullie er ook een hartig woordje over kunnen meespreken. Ik stel voor dat jullie dat dan ook doen? Hier en ginder, her en der.

Waar moet een mens anders doen dan eens wat gastblogggen terwijl hij in de lommer van de berken in de tuin heel den tijd op apegapen ligt te luieren met een fris drankje en de buik vol BBQ?

Want de afgelopen dagen waren er weer van vriendschapsbanden onderhouden. Hare hekserige hoogheid die al enkele Gentse afspraken had gemist, nodigde ons uit in haar cauldroneske stad vol zomerse gekheid en vooral met grote porties sla en gerookte vissoorten.

Zaterdagavondavond ben ik dan eindelijk , na twee jaar niet gekund te hebben, toch samen met bijna heel de gentblogt roadcrew en in het bijzonder met mijn buddie in de Minard geraakt voor de allerlaatste voorstelling van LOEBAS van Henk Rijckaert. Waarlijk, ik heb er van genoten. Ook van al het schoon volk in de Minard. Mijn collega Panda was er al voor de vijfde keer dacht ze en telkens opnieuw moest ze huilen bij het schitterende ontroerende liedje over de hond die dood moest. Na de show verlieten we de drukke stad algawu om gezellig op het schemerige terrasje van het Soul Food Café ene te drinken. Dat café blijft een goed bewaard geheim. Plaats zat.

De volgende dag kwam zij een< piepen met een heerlijke appelcake en was ook hij er weer bij met wie ik door de hete stad een wandelingetje maakte langs alles wat waard was te zien.

Vandaag ging ik dan flink tegen de grond. Op een helling uitbollen, onderwijl het bagagetasje van je pa rechttrekken, tegen zijn achterwiel rijden en dan het evenwicht verliezen, heeft als gevolg dat je je voeten niet snel genoeg uit je klikpedalen krijgt en baf tegen het asfalt plakt.