Jeronimo's Cage of Thoughts

Woensdagavond was the frontline weer het strijdtoneel voor wat heavy hardcore en post-metal stuff. Kortom stevige compromisloze zware schreeuwerige metalcore.
Het Italiaanse Chambers, genoemd naar de Amerikaanse senator die ooit God wou dagvaarden, beet de spits af met grappig overkomende licht chaotische rock en een al even slungelige als grappige schreeuwlelijkerd met petje en veiligheidsbril. Op hun MySpace komen de vrij cleane screams op de temporiserende gitaartonen ietwat bevreemdend over, maar live klonk het allemaal een versnelling of twee hoger en een ton of twee zwaarder.

Na een korte krachtige set was het de beurt aan de Vlamingen van Maudlin, een zestal tekeer gaande jongelingen die met gemak in het straatje van Isis thuishoren. Neurosis en Grief hoor ik slechts heel ver weg helaas. De energieke vocalist zou bv ondersteuning a la Black Cobra kunnen gebruiken, maar ik denk dat dat de hele overpoort zou wegblazen. Maudlin koos voor een post-metal-achtige sfeervolle set die je wel bij je ballen pakte bij momenten. Allez, toch iemand van het publiek leek even erg in trance als de zanger.
De Amerikanen van City of Ships namen een stuk minder podium en zaal in beslag maar qua geluid moesten ze zeker niet onderdoen. Hun set werd aaneengeregen met beukende rechtoe rechtaan rock. Een stuk steviger klinkend dan hun evenwichtiger songs op MySpace.

Binnenkort EyeHateGod en Dying Fetus. Dat zal lekker blazen.