Jeronimo's Cage of Thoughts

Les Anthinoises was zalig. In alle opzichten. We genoten ten volle van de prachtige locatie middenin de natuur van de beginnende Ardennen ten zuiden van Luik, van de geweldige muziek en sfeervolle optredens en het dolenthousiast publiek dat evenredig hatelijk en ergerlijk was door het constante oorverdovende geroezemoes, zelfs tijdens de meest intieme nummers. Gelukkig ondergingen de artiesten het gelaten. Als ze al een poging deden om te converseren met het publiek, hielden ze dat na drie nummers voor bekeken want niemand hoorde hen...zeer spijtige zaak. Enkel Sic van Omnia trok het zich de zaterag niet aan en ging er met zijn abominabel frans tegenaan. Maar dat maakte de pret er niet minder op. Ik kan er nog altijd niet bij dat men in een boerengat in de Ardennen bij Sprimont zoals Anthisnes een heus festival houdt met kleinschalige maar gezellige middeleeuwse markt tussen de huisjes en de typische Ardense herenboerenhoven. De geur van de aarde die je 's nachts kon opsnuiven toen de geur van vette hamburgers en worsten al opgelost was. I felt Eternity.
Goede zaakjes deed ik niet, behalve de cd van Elane kopen in twee seconden. Meer tijd om te kijekn anar de cd's had ik niet. Toen ik laat op de avond eens langs het merchandisingkraampje liep ontdekte ik de budgetvriendelijke prijzen en ik betaalde slechts 13 euro. Blijkbaar was het het label Equilibrium Music, waar ik mijn cd's van the moon and the night spirit besteld had. Deze groep was samen met Faun, een van de redenen waarom ik tot ginder was afgezakt. Erg knap optreden deed die groep maar Agnes is zo verlegen en het is heel moeilijk haar schattige lieve glimlach te fotograferen. Faun deed het helaas zonder Elisabeth en Fiona had er al beter uitgezien, het licht was afschuwelijk en dit gecombineerd met rook levert foto's op om weg te smijten, helaas, want het optreden mocht er best zijn. Al was het wennen aan de viool. Jammer dat ze de mist in gingen door geluidsproblemen of het rumoerige publiek tijdens een van hun beste nummers ooit. De melancholische ballade "egil saga" waar ik kippevel van krijg. Estampie van Syrah en Michael van Qntal verrasten niet alleen door hun iets heviger muziek dan van een puur neo-classiek kamermuziekorkest, maar ook door de extra vocalen van de heerlijke Elisabeth die ik had gemist bij Faun!

Mijn avond was goed, laat dat duidelijk zijn. Na een redelijke nacht in ons bedevaartsoord en dito bezoek daaraan en een uitermate heerlijk ontbijt trokken we naar Luik de muren van trappen op en af en ook de winkelende binnenstad in het heerlijke zonnetje. Een lekker slaatje in een bar met blonde barvrouw met sexy netkousen en wat frisse drank. Wat wil een mens nog meer in deze eindelijk begonnen zomer?
Al flitsen de machtige bliksems hier al uren door de zwarte nacht.

Ik had nog meer cd's willen kopen, maar gelukkig had ik mijn slag al geslagen vrijdagnamiddag in de music mania Gent: 9 cd's vol metal voor amper 32 euro. Een mens koopt dan al eens brol voor zo'n weggeefprijzen. Uitschieter tot nu toe is Unleashed, een Zweedse deathmetalband die ik al sinds 1995 niet meer volg maar opeens opnieuw de ondergrond is binnengestormd. Death metal door oudjes: het rockt als nooit tevoren!

's avonds was er heel wat meer volk dan de dag ervoor. Gelukkig, want in feite was het gisteren in de eerste uren van de avond maar zielig, meer mensen van de organisatie dan publiek.
De Tent ging compleet uit de bol bij de hevige folk/rockbands van die avond die een dolenthousiast optreden ten berge gaven met al even dolgedraaide reacties van het uitzinnige publiek, maar tussen al dat rockend geweld was er gelukkig de pagan folk van Merzhin trokken we toch huiswaarts.
De zo wekte me reeds vroeg en na een deugddoend douche genoot ik van een lekker potje koffie en een boterham op mijn zonnig terrasje. Wat latr kwmane mijn ouders mijn gloednieuwe gordijnen hangen en een spot in mijn slaapkamer en een lamp in mijn kelder en zo ben ik al weer een stuk beter geïnstalleerd.

Momenteel ka ik bijna geen papa meer zeggen omdat we net overheerlijk gaan eten zijn in een chinees van Sint-Eloois-Vijve. Eorme porties en ook wat duurder dan de doorsnee chinees maar ook stukken beter. Al zat er daanr een oude man met baard en lang haar in een veelkleurig marcelleke opeens luid te boeren. Hij deed me denken aan die worstelaar op MTV. E bon, publiceren voor mijn pc weer de geest heeft terwijl ik net druk bezig ben!

Hoe aandoenlijk. Grappig en aandoenlijk. De Man-Bijt-Hond-Valies op de veemarkt van Mechelen. Die jongen express van Leuven gekomen om een meisje te zien dat hij via msn had leren kennen. Ze was er niet. De valies en de jongen belden naar haar gsm. Naar haar mama. Die wist niet waar ze uithing. Het meisje was amper te bereiken. De jogen raakte wanhopig. Het verhaal werd in drie delen uitgezonden. Op het einde van het tweede deel barstte de jongen in tranen uit, want ze had de Valies aan de lijn gehad en neergelegd. In het derde deel kwam ze dan eindelijk opdagen. Je had de jongen moeten zien stralen.

Zo stralen doe ik soms ook nog, soms ben ik denk ik nog een kleine jongen...

Ik ving iets op. Tientjuh wierp me een eco-stokje:
noem 3 dingen die jij doet om bij te dragen aan een beter milieu
1 Ik smijt zelden iets op straat. Ik ben er niet consequent in, hoewel ik het haat, betrap ik mezelf erop dat ik af en toe mijn sigarettenpeuken gewoon op straat gooi. Afval en papiertjes daarentegen drop ik bijna altijd in een vuilbak die ik ooit wel tegenkom. Daarnaast ga ik wel weer stoppen met roken.
2 Ik rij heel zuinig met mijn auto. Slechts af en toe trek ik aan de rode lichten zo vlug mogelijk op als mijn motor al warm is of kuis ik mijn uitlaat enkele kilometers op de snelweg. Vooral als er een waen nadrukkelijk naast mij komt staan en denkt dat hij vlugger zal zijn dan mij. Ik win altijd. Maar ik kies natuurlijk uit tegen welke auto's ik rij. Meestal onderschatten ze mijn pk's, ik zie meestal aan hun uitvoering wat ze hebebn of niet hebben en ik weeg ook minder. De baan om Leuven binnen te rijden was vroeger mijn raceparcours zo snel mogelijk optrekken tot 100. Ik kom niet aan mijn rem tenzij nodig, ik rem op de motor.
3 ik reis ecologisch, ik reis op een manier die niet zo vervuilend is en respect toont voor de plaatselijke bevolking en betaal een eerlijke prijs. Volgens mij is dat ook milieubewust zijn.

Noem één ding die jij nog zou kunnen doen voor een groenere planeet
Ik denk aan groene energie kopen, later een woonst huren of kopen die energiezuinig en energierecuperend is. Verder een groene tuin aanleggen als dat mogelijk en zoveel mogelijk tussen het groen vertoeven, misschien ook weer wat meer groen roken af en toe. Groen lachen daarentegen zal ik beperken.

IK ben toch ook altijd gejost aan klantenkaarten. Ditmaal weer in de Match. U herinnert zich wel het feit dat ik mijn puntenspaarkaart was verloren ruim een jaar geleden? Dat iemand anders er met mijn zuur verdiende bon vandoor was gegaan? Wel, na ruim een jaar winkelen heb ik eindelijk weer 150 punten vergaard en de kassierster een jong mager plat ding met een piercing in haar bovenlip en ietwat overdadige oogschaduw kon de bon niet printen en zei dat het voor de volgende keer was, geen probleem zei ik en thuis zag ik dat de punten wel al waren afgetrokken. Vandaag legde ik uit dat ik recht had op een bon, maar die niet gekregen had. Maar aangezien de secretaresse er niet was, kon de kassierster van dienst me niet helpen. Wie was het? Ik zei, dat meisje aan kassa 2. Kun je enkel 's avonds komen? Ja, zei ik, wel kom maandagavond terug en vraag naar mevrouw X. Dezelfde als de verleden keer een jaar terug. Fukkers zeg, is dat zo moeilijk om me een bon te geven zeg!

Hier nog wat fotootjes van Corvus Corax.

All pictures copyright Jeronimo

Zaterdagavond waren we door het Waalse dralen met de optredens en het uitgesponnen magnifieke concert van de knotsgekke troubadours vanCorvus Corax pas rond 2u45 terug in Gent. Veel slapen kwam er niet aan te pas. Too much coke, ik sluimerde de hele nacht maar had toch de indruk dat ik ontspannen sliep toen ik om 10 uur al een tijdje klaarwakker lag te liggen mijmeren.
Friday nite bite, lekker gezellig café zitten in aangenaam gezelschap. Great start for he Easterweekend.
Hup, bed uit, foto's uploaden op mijn pc, badje pakken, koffie zetten en beginnen met bewerken. Zondag kwamen Aisling en Reus pas om 15u30 om mij. Maar een uurtje later stonden we alweer in het zonnige Bergen. Ook de rest van ons rariteitenkabinet daagde weer op. Ik nam weer wat sfeerbeelden op het marktje van verkleedde knappe dames en opeens voelde ik deze trol op mijn schouder tikken. Het duurde even voor ik weer ter aarde met mijn gedachten was nedergedaald, het was een kort maar aangenaam weerzien met deze skynetblogger. Jammer dat hij niet kon blijven voor de concerten, ik vond de optredens van Faun (Fiona I love you!!), Omnia (let my spirit dwell in the darkwoods!) en Urban Trad (Verdikke, Soetkin Collier is precies wat verouderd, maar Véronica Codesal is miauwkes!!!), zalig.
In tegenstelling tot de zaterdag, was de fanta bij verschillende drankstandjes uitgeput en de cocacola al van in de namiddag tot ergernis van Feetje, behalve de light en de zero. Gelukkig was er nog water en fruitsap, bij gebrek aan saucissen, at ik dan maar een witte pens vooraleer ik me weer in de Frontstage begaf om kiekjes te schieten. Ik trok vooral op aperture-priority afgewisseld met Manual om de sluitertijden deftig te krijgen met spotmeting. Terwijl mijn pa me vandaag zei dat ik beter de lichtmeting op centerweighted zette, op Program trok en afhankelijk daarvan mijn Program af en toe te wijzigen door de A of de S te veranderen waardoor de andere zich automatisch aanpassen zou, wat tot betere resultaten zou moeten leiden. Bon, nog veel te experimenteren dus, hoewel ik best tevreden ben over de resultaten met zijn nikkor 35-70mm F2.8 lens.
Mijn frigo moest ook ontdooien, dringend, zoveel ijs, 't was me nog niet opgevallen. Toen ik vannacht thuiskwam hing er nog altijd een ferme brok ijs. Vanochtend was ook die nog niet helemaal gesmolten. Verdikke, ik sleuren en trekken aan dat ijs. Het ijs breken gaat in andere gevallen toch gemakkelijker. UIteindelijk brak het ijs, zonder schade aan de ingevroren stangen of kabels en kon ik mijn stopcontacten weer activeren die ik met één zekering af en aan diende te zetten. Voila, mijn pc kon aan, mijn koffie kon gezet worden en ik kon weer foto's opladen. Veel te veel:ruim 450!! 'T wordt moeilijk om die allemaal te selecteren. Alvast krijgen jullie hier een fotoverslagje van de Hongaarse medieval folk band The Moon and the Nightspirit. Luister naarhun muziek.

Neem ook een kijkje bij Beokribbel voor zijn sfeerfoto's.

Kijk wat ik mijn min mail vond, een paar uur nadat ik mijn flickr-foto's dorogestuurd had:
Bonjour,
merci 1000 fois pour les photos!! Nous sommes heureux que le concert des légendes du temps vous a plus!!
une prochaine foi, j'espère que nous aurons l'opportunité d'être présenté, ce sera un honneur que de boire une bonne bière en votre compagnie!
encore merci et à tres bientôt j'espère!
Stéphan Késenne (les Légendes du Temps)

Ganz Toll!

De eerste dag van het uiterst interessante fantasy-festival Trolls et Légendes zit erop. Massa's volk. Het dwalen door de verschillende standjes met fantasy-artefecten, lederen wapenuitrusting, elegante jurken, maskers, trolletjes, tekeningen, strips en dito tekenaars, games en andere verliep niet zo vlot. Deze overdekte editie was een stuk groter, en stuk succesvoller en daardoor wel beter dan de vorige editie van twee jaar geleden. Jammer dat we niet doorhadden dat de bezoekers van de beurs rechtstreeks naar de concertzaal konden. Buiten bijna anderhalf uur aanschuiven deed me luidkeels vloeken op alles wat Waals is Vals is! Met de nodige luchtuitstoten erbij. In de concertzaal stormde ik binnen en zag dat er zich al een ondoordringbare muur van verschillende rijen enthousiastelingen had gevormd waar geen doorkomen aan leek. Ik sprak dan maar een securitykerel aan en vroeg of de frontstage voro de fotografen was in mijn beste frans. Bent u fotograaf? Ik heb een courier electronique zei ik hem en toonde de mail van Frédéric van Le Fantastique. het was meteen in orde. Ook Aisling Faery had geen fotopas gekregen bij de ingang. daar stond immers een domme vrijwilliger die ons gewoon aangeduid had op de lijst en ons een twee-dagenpolsbandje gaf. Ik heb zelfs mijn ticket niet teruggekregen. Nu Frédéric werd erbij gehaald en hij ging om meteen badges. Toen hij mijn mail zag, zei hij:"ah, Jeronimo!" :-)
Hier alvast een sfeerbeeld van de Waals celtische folkrock band: Les Légendes du Temps en andere impressies. Uiteraard meer hier later.

Hier zit ik dan. Thuis achter mijn pc. In het grijze natte kille Belgenlandje. Ondertussen is het een stralende zondagmorgen zoals ik ze dagelijk smeemaakte ginder. De laatste dagen in het verloren Portugese paradijs zijn voorbij gevlogen. Snel als de wind die woorden en mysterieuze boodschappen in mijn oren blies al suizend over de brokkelige middeleeuwse omwallingen.
Vanuit Proença-a-Velha, bij Idanha-a-Nova in de provincie Beira Baixa, net boven de Alentejo, was ik een 10-tal dagen te gast bij een gastvrij leuk bont gezelschap: een Kikkertje en haar moeder en twee gekke honden. The good times! The medieval times! The wanderer's paradise. No Man's Land. In the middle of nowhere...where the wind blows, the rocks are wisthling, the trees are chanting, the birds sing and the crazy dogs jump.

Kikkertje bracht me in hun oude aftandse maar heel kranige Fiat Scudo in de wijde omtrek van het Portugese hinterland (de ruwe berg en kasteel van Monsanto, Penha Garcia, het ommuurde landelijke doprje Idanha-a-Velha, de vijfhoekige donjon van Sabugal, het prachtige Sortelha waarvan we de hele omwalling beklommen, Penamacor). Zoals ik al eerder zei, vond ik het enorm leuk om met haar op te trekken. Soms zaten we gezellig te babbelen soms zaten we gewoon uren in stilte te genieten. Ook bij het ontbijt en de smakelijke diners was er plaats om te babbelen met Moeder Kikkertje en te grappen met vriend Kikker en diens broer.
Twee dagen zijn we thuis gebleven om te werken op hun uitgestrekte domein. Mijn spieren doen er eigenlijk wat zeer van, maar er werd heel wat werk verricht en het voorlopige resultaat mag er best wezen. Gelukkig had ik die afgelopen vrijdag enkele heerlijke pannekoeken binnengespeeld als ontbijt, want pas om 17u in de namiddag at ik pas iets anders. Het weer viel heel goed mee. Enkel de vrieskoude in de Serra da Estrela was een uitschieter en ook op onze tweedaagse doorheen de Alentejo via Castelo de Vide, Marvao, het Romeinse dorpmuseum Ammaia, de doodse stille verlaten witgekalte kleine straatjes vanEstremoz en Evoramonte, was schitterend. We eindigden de eerste dag in het donker in het pittoreske burchtdorpje van Monsaraz bij de Spaanse grens, al kilometers ver lag de ommuurde stad als een mysterieuze sirenen-lichtbaken te baden in de duistere nacht, achteloze bezoekers lokkend om hen onder te dompelen in de donkere sfeervolle eeuwenoude nauwe straatjes. We dineerden uitgehongerd in een leuk restaurantje waar we voor twee personen een enorme lap varkensvlees kregen, recht van het beest, mals, sappig en zoals altijd met veel look bereid. En smaken dat dat deed. Die dag hadden we als lunch slechts een typisch Portugese soep gegeten Açorda Alentejana: water, hopen look, koriander, brood, gekookt ei. En smaken dat het deed. Qua eten heb ik zeker geen honger geleden. Ook Luís en Pedro kunnen wat van koken, hun varkenskoteletten met rapen/kolengroen proef ik nog altijd en ook hun kazen at ik uitzonderlijk. Njammie zeg. De tweede dag van de tweedaagse stopten we in Evora en Portalegre en (Flor de Rosa)om dan enkele uren later lekker thuis in de zon te bekomen.
Zaterdagochtend stonden we al voor dag en dauw op en sjeede Moeder Kikkertje over de zoals altijd verlaten wegen naar de luchthaven waar ik net nog tijd had om hen een laatste kop koffie te trakteren en afscheid te nemen. De meest geslaagde en eerste internationale blogmeeting ooit! Voor herhaling vatbaar!

Soundtrack for the Current Portugese Attack:
- Nelly Furtado - all good things (come to an end)
Da Weasel - Dialectos da Ternura
- Moonspell - Everything Invaded
Cristina Branco - Se a alma te reprova
Madredeus - O Labirinto Parado
RAMP - Alone
Rui da Silva ft. Cassandra Fox- Touch me