Jeronimo's Cage of Thoughts

Dat ze deze ziekelijke creep maar eens voorgoed wegsteken. Ik word daar eigenlijk zo kwaad van. Hopelijk biedt het proeces toch wat inzicht in zijn drjifveren, al lost dat voor de getroffen families niets op. De man is psycho. Geen rede die zijn daden ooit kan verklaren. Net als die perverts in dat kindertehuis in Engeland. Folterkelders? Ziekelijke sadistische pedosexuele spelletjes? Is dit het script van de een of andere domme slashermovie?
Gelukkig is er nog de wijvenweek, met een echte overkill aan wijvenblogs. Mijn feedreader kan ik amper bijhouden. Ieder wijf dat blogt komt er blijkbaar in. Ik ben al van bloglines naar googlereader overgestapt.
Het is wel leuk om lezen soms. Het is op zich wel een leuk initiatief al zijn de bedoelingen me niet helemaal duidelijk. Laten de wijven zich eens gaan aan typische clichématige tienermeisjesdingen om eens lekker girly te doen? Zit er een flinke dosis zelfrelativering in? Bij sommigen echt niet. Of het zou moeten zijn dat mannen en vrouwen weer iets anders verstaan onder zelfrelativering.
Hebben jullie die ontelbare posts gelezen over hun 'lijf'? Leuk en ook een beetje verontrustend, zouden die wijven even kritisch zijn voor het lijf van hun eventuele partner? En dan het shoppengedoe. Dát lezen, hield ik niet lang uit. Ze kopen allemaal constant dingen die ze niet nodig hebben. Wij mannen, krijgen dat weer het verwijt dat alles een nut moet hebben. Vandaag zijn wij "mannen" het onderwerp van tientallen chicks. Valt het u ook op dat er een grote gemene deler is van soort man: groot, grappig, intelligent, meegaand, zelfstandig, strak, sociaal,...Ook komt het woord 'nerd' meermaals terug, naast andere stereotiepen, zijn wij echt zo in te delen? En vallen op slechte mannen. Maar desondanks ze zijn ons dankbaar, de wijven houden van ons en ik van hen. Allez toch van sommigen onder ons :-)
Ik dacht dat er veel meer afgebroken zou worden, maar neen, ze kunnen niet zonder ons en dat is geruststellend? Bovendien houden ze van mannen die hen verwennen en als je een vrouw verwent, krijg je veel gedaan. Bv zoals twee stukken door haar gebakken taart krijgen. Njammie

Ook lees ik hier en daar een zeldzaam leuk geschreven interessant stukje, anderen zijn eerder typisch sanoma magazines gezever.Lekker puberaal doen zonder dat je ideeën verschillen van die van honderden anderen, heu van wat de boekskes zeggen hoe je moet denken.
Maar goed, wat de zin of onzin is, doet er eigenlijk niet toe. Wij mannen, lezen en leren of zien bevestigd wat we al dachten!

Ondertussen ben ik blij en niet blij. Ik ben niet blij wegens geen wijf. Onafhankelijk noemen we dat. Ik ben niet blij omdat het lijkt alsof alle kleine ongelukjes een bedoeling hebben. Maar ik weiger bijgelovig te zijn. Ik ben blij omdat op dit moment het is gelukt op in 5 dagen heel wat te plannen. Ik hoop dat de variabele factoren meewerken en het plan doen slagen. Dat zou perfect zijn. En nee die variabelen zijn geen wijven. Chance. Hoewel.

Of het een wijfje was die mij het lapte, weet ik niet. Pasen. De zon scheen door mijn open raam. De frisse lucht en de heerlijke koffie en de leuke avond ervoor hadden we fris en monter gemaakt. Ik vond het dan ook schattig toen ik haar snoezig snoetje zag piepen van om de hoek. Snuffelend in de frisse lucht stak je haar wippend neusje de lucht in. Alsof ze kon ruiken wat voor moois de dag zou brengen. Geen passeiers alvast.
Ik dacht, ik ga er op af, maar aarzelde. Toen besloot dat ik geen risico mocht nemen en toch maar eens gaan kijken waar dat snoezig ding zich ophield. Vlakbij mijn auto. Maar ze was verdwenen en ze had geen spoor achtergelaten. Dacht ik.
Wat later reed ik terug naar west-Vlaaderen. Maar bij het starten brandde het lampje van het uitlaatgascontrolesysteem alweer en had ik amper vermogen. Verdikke. Woedend in gedachten en uiterlijk gewoon geïrriteerd, bereikte ik mijn bestemming en opende mijn motorkap. wat me tegemoet kwam was de geur, niet van een heerlijk parfum maar van warme olie en stront. Keutels. Aangekoekt aan mijn motorblok en op het deksel van mijn ruitenwissensproeivloeistof (weten jullie dat dekseltje te herkennen meisjes?). Ik inspecteerde mijn motor langs alle kanten zo goed en kwaad ik kon en merkte opeens een omzwachtelde kabel waarvan de zwachtel beschadigd was, en daardoor 5 kleienre draden waren blootgelegd. Een draad geknakt, twee draenen ernstig beschadigd en nog een paar lichter beshadigd. Vuile ratten verdikke. Het geloop naar de garage is voorbij en ze hebben me geen kosten aangerekend. Al dat vuilnis ook bij mij op de oprit. Ik zal blij zijn al is van die mesthoop weg ben.

Op verschillende blogs gaat het over online-daten en duurzame relaties. In deze gazetstaat er zelfs dat dat je de ware vindt na gemiddeld 22 dates 3 one-night-stands en 3 relaties. Bij sommigen is de liefde maar een muisklik van hen verwijderd, anderen komen er naar jaren surfen nog niet op uit. Minstens twee koppels die ik persoonlijk ken zijn getrouwd met hun internetdate. En ik ken er zeker nog een tiental die hun lief of een lief die naam waardig gevonden hebben via datingsites. Een minderheid heeft zijn lief via de blogs of andere communities gevonden. Deze laatste maken het weliswaar makkelijk om in contact te komen met gelijkgezinden, maar om daar nu meteen je lief tussen te vinden is een andere zaak. Tientallen bloggers heb ik al ontmoet, puur vriendschappelijk, want is het niet fijn om zo mensen tegen te komen die je liggen en die bepaalde interesses delen, met wie je iets gemeen hebt? jaren geleden toen internet voor mij nog in zijn kinderschoenen stond, zat ik ook op datingsites. Ik heb het opgegeven, ik had geen zin meer in al dat gezever, het geforceerde gedoe en het plotse stilzwijgen als er ook maar en letter niet goed bevonden werd. Mijn laatste date was in 2006 en daar ben ik toen mee naar Costa Rica gereisd. Een fiasco werd het met haar, dat herinneren de meesten van jullie nog levendig. Mijn blogmeeting in Portugal was dan weer een succes, ondanks dat het een 'blind-blogmeeting was. Geef mij dus maar de 'vriendschap' die kan groeien uit de blogosfeer.

Om terug te komen op het krantenartikel. Gemiddeld 22 dates, 3 one-night-stands en 3 relaties. Ik maak even de som voor mij persoonlijk. 22 dates over de afgelopen tien jaar: minstens, ik ben de tel kwijt. Ik heb het over dates die dates waren, geen vriendschappelijke afspraakjes met mensen die ik van haar noch pluimen kende, tenzij van hun online leven. 3 one-night-stands: ik wil het zo niet noemen., verder geen commentaar, dit is niet aan mij besteed.
3 relaties: damn...mijn eerste wil ik vergeten, die tweede was wat raar en halfslachtig en telt niet mee...conclusie: ik moet rap nog one-night-stands hebben en nog rap twee relaties voor ik de ware tegen kom. Aangezien ik af en toe wel een beetje onduldig ben, can aynone help me to reach the obliged quota? :p

hmm, nee toch maar niet. Je soulmate vind je trouwens vooral via familie en vrienden, gaat een ander artikel van die gazet verder. Ewel merci ze. Van mijn vrienden en familie moet ik het net hebben. poeh! What are friends for anyway?

Kieskeurig ik? Mensen verwijten me dat, anderen zeggen dat ik veel te traag een move doe. Bespring haar toch! KLinkt het altijd. Maar ik kan toch moeilijk na de tweede date al weten of ik haar echt mag? Wie niet waagt niet wint zeggen ze me dan, de vrouwen met ervaring die me raad geven. Je kunt pas weten als iemand je ligt als je'r intiemer mee omgaat. Dat is waar. Zelf ben ik er van overtuigd dat ik gewoon de ware nog niet tegengekomen heb en dat dat ooi tzal komen, al duurt het wat bij sommigen. Liever dat dan verwisselen van lief gelijk van onderbroek.

Bon na de zon van deze ochtend en de regen met wat hagel vandaarnet, schijnt de zon nu weer. Misschien even luchten in 't stad.

Gisterenavond ben ik dan na veel vijven en zessen toch naar "el orfanato" gaan kijken, niet in Brussel zoals gepland, maar in Gent met enkele ouw egetrouwen op wie ik altijd kan rekenen.
Een echte beklemmende lovely horrorstory. Haar review is er al, de mijne komt weldra online op het project, het spookte daar een beetje opeens.