Jeronimo's Cage of Thoughts

Taggen is in, foto's van jezelf op facebook bijvoorbeeld. Die onverlaten worden algauw door mij in bubblewrap gewikkeld of eens lekker getoiletpapered of getroutslapped. Maar blijkbaar ontsnappen ook de blogs er niet aan en mijn edele persoontje heeft nog maar weer voet aan lager wal gezet of de tags vliegen hem al om de oren. De vermaledijde deernes zoeken zijn aandacht en bij deze krijgen ze hem.

Zes zaken die raar zijn aan mij.
1) hoe je het ook draait of keert: cryptische hiërogliefige typefouten zijn mijn handelsmerk en ik ben niet dyslectisch
2) ik leer het nooit, ik moet altijd op de rem als q-music waarschuwt dat er vallende sterren zijn en toch ben ik geen wegpiraat
3) ik eet niets dat wit is, maar ondertussen eet ik bepaalde kazen, ik weet nooit op voorhand of ik ze wel lust, zelfs als is het een soort die ik zou lusten.
4) ik weet eigenlijk van niets iets of eerder iets van niets.
5) ik kan raar doen ja
6) ik ben bang van insecten op mij, maar niet als ze op de muur of in de wc op in de badkamer zitten waar ik me moet douchen, zelfs niet als het een dikke harige spin is met dikke hare poten.

Dit gezegd zijnde al de mensen die mij taggeden wou ik in feite ook taggen. Zelfs defille.

De afgelopen dagen heb ik me onledig gehouden met het enjoyen zoals men dat placht te noemen van mijn van laatste congédagen, terwijl Panda mij op de hoogte bracht van enkele zaken op het werk. NIet da thet me kan schelen. Maandag is de dag des Doems.
Na uren werk heb ik al mijn Nepal-foto's gelightroomed. U vindt een deel op flickr. Er volgt meer, uiteraard.
En hoezee, mijn nieuwe meubels zijn geleverd, hup met een lift over mijn balkon door mijn schuifraam mijn living in! Jammer dat de dark toupé eettafelstoelen niet zwart zijn en dus later zullen vervangen worden, maar mijn tizio grizzly lederen tweezit is magisch net als mijn old java white massief loofhouten broodkast en dito tvmeubel. Ikke zo content.

Gent heb ik nog niet verkend. Het deed wat raar tussen het Westerse volk in het Zuid te winkelen. Onder het volk komen heb ik nog niet. Daar komt binnenkort wel weer verandering in. Veel mensen zitten in nieuwe stulpjes en moet ik zelf ook nog eens ontvangen.

Cheers

Weekend eindelijk. Weer veel dingen te regelen en veel plannen in mijn hoofd, maar of ik het allemaal gedaan zal krijgen? Niet dat het allemaal zo'n vaart hoeft te nemen. Ieder weekend van mei zit ondertussen al vol, vooral met bezoekjes van mensen aan mijn nieuwe stulpje, blogmeets en andere leuke dingen. En dan besef je dat je geen genoeg zitplaatsen hebt omdat je nog geen meubels gekocht hebt. Improviseren doe je dan. Ik heb nog wat tijd. Straks het douchegordijn gaan terugbrengen ik denk dat ik het voorlopig niet zal ophangen. Ik zit toch altijd in bad en sproei me zo af, veel leuker en minder opkuiswerk.
Spotjes voor mijn slaapkamer en een kamp in mijn berging en een fitter in mijn kelder. Twee tuinstoelen en een tuinligstoel voor op mijn terras staan hier al thuis in mijn slaapkamer. Mijn ma heeft een lijstje opgesteld van alle dingen die ik huishoudelijk nog nodig heb. Van glazen pyrexpotten en pannen tot trekker met dweil voor mijn raam da buiten het terras hangt te wassen tot onderleggers om op te tafelen, een mooie niet te grote rieten linnenbak, sponzen handdoeken, op plooibaar praktisch droogrek en veel andere zaken. Eeuwige groeiende planten zijn alvast in de komende jaren in aantocht. Hopelijk krijg ik ook mijn chique gordijnen binnenkort.
Ondertussen is het nog steeds conceptueel nadenken over de binnenhuisinrichting van mijn woonhoek. Maar daar heb ik tijd voor.

Gelet op mijn goede begroting kan er zelfs een reis af dit najaar. Er zweven al wat enkele bestemmingen door ijn hoofd. Mensen die graag in (zuid/oost)Europa rondtrekken: gezellige reisgezellen altijd welkom. Dat weet u.
Donderdagavond at ik dezelfde pizza als lady manlomewaarvoor zij ettelijke eurocenten minder had betaald in een andere supermarkt. Prijzen van supermarkten, kon me nooit schelen, maar ik begin de laatste tijd toch iets prijsbewuster te worden. Nadat de heel bende hun pizza had opgewarmd en opgegeten trokken we naar the outpost waar we als verrassing voor special K. the target gingen spelen, een stadsspel. Oooit in mijn jeugd gekend als "politie en bandiet", maar dan in de speelplein 2.0-versie: met gesofisticeerde gps/gsm's en dito knopjes om opdrachten uit te voeren. Als gangster heb je de neiging je leden van het lijf te hollen zodra je ook maar merkt dat een politieteam ergens in de buurt is. Verkeerd, want je bent buiten ademt, je verdwijnt van de kaart en je bent dood omdat je langer dan 5 minuten uit het speelterrein bent verdwenen. Bovendien verrekt een van je teamleden zich zodat je amper nog vooruit geraakt, wat op zich niet erg is omdat je nu je bij de opstart van het tweede spel opeens politieagent bent en aan de verkeerde kant van het water zit, waar de leuke spanning zich afspeelt gelet op het feit dat je op je gps ziet dat de boeven op de hielen worden gezeten door een politieteam aan het zuidpark, waar een echt politieteam alle inkomende auto's aan het controleren is. Heel leuk om dan te hollen en te roepen: ze hebben een mes gepakt en een mijn gelegd en explosieven gevonden!

OPeens krijg je de boeven in het vizier en hol je achter hen aan je schiet, maar je schiet te vroeg, ze zijn nog buiten "range" je schiet opnieuw en merkt dat jij op je beurt bent neergeschoten. Chaos, spanning, door het dolle heen en vooral buiten adem.
't was wel eens de moeite en je zou het ene paar keer moeten spelen om ten volel van het spel te kunnen genieten.
De soep is gereed en het eten ook, deze noene trek ik naar Lille naar den Ikea in Vrankrijk (sic de meme) waar bepaalde zaken toch goedkoper kunnen zijn dan in Ternat.

Update
Ik ben niet naar de IKEA geweest, ik heb 6 krukjes van de zussie geleend. Zus van lief van zussie heeft het naar het schijnt enorm goed op Nekkanacht gedaan. Sinds jaren geraak ik niet meer op nekkanacht. Snifferdesnotterdensuit. Mensen proberen we wel naar Werchter te krijgen. Over my dead body.
Het was mooi weer deze zondag. NIets leuker dan crossen door het Vlaanderenland met een buggy. Zie hier de video: