Jeronimo's Cage of Thoughts

Deze week is het al de hele week Comedy Zone. Wreed interessant als je van wat stand-up comedy houdt en ander entertainment. Een fan van Gunter Lamoot ben ik al lang. Met zijn nieuwe show "Softie", heeft Gunter zonder heavymetal-ümlaut het over een heel andere boeg gegooid. Niet dat het publiek dat evenwel al massaal weet of beseft, want nog steeds hoor ik mensen zeggen dat ze hem niet moeten hebben, zijn vuilbekkerij, arrogante pose en scheldtirades aan de personen op de eerste rijen. Ook tijdens zijn optreden zei Gunter regelmatig: ge moet niet bang zijn, ik ga nieten doen ze, ik ben zo niet meer. Wat is hij dan wel? Een regelrechte "Softie", in een gezellig warm huiselijk decor (sic) vertelt Gunter over zijn leven, zijn ouders, zijn zus zijn hobbies zijn vriendjes tot aan zijn 17 jaar.
Zielig! Plaatsvervangende schaamte! Nietszeggend!
Nee hoor, niets van dat alles, het is hilarisch bij momenten, en misschien was hij een ietwat rare eenzame zielepoot, zo komt de show niet over en dat is wat telt. Hij entertaint, vermaakt, doet lachen met zijn diashow van vroeger. Soms ha dik het gevoel, man wat zaagt hij hier de pannen van het dak, langdradig, maar mijn gezellen vonden duidelijk van niet. Mijn gezellen waren dan ook geen referentie. Ze wilden geen Italiaans gaan eten, alle restaurants van het zuid afgewandeld om dan in de backstage te belanden voor een pasta die veel weg had van Italiaanse inslag. Nu ja. Het was wel lekker. Wie weet hadden we voor hetzelfde geld een schelle palingpaté gekregen
Deze avond ga ik lekker op de nipper met de kaart die ik van Feetje heb overgenomen naar Front 242. Niet mijn ding, maar 't zal wel ambiance zijn zeker, ik hoop op een stevige electroparty met heel wat donkerheid en energie. Dat leidt me af van mijn donker gedachten en twijfels over dingen die wel kunnen zijn, maar niet niet aan het worden zijn. Wreed ambetant. Dromen moeten opbergen. Let's go.

Vandaag doe ik het deels op een ander. Ik kon niet weerstaan aan de uitdaging van Elle en haar eerste en tot voor mij enige gastblogger. Vrouwen en mannen over daten. Ik ben zeker dat jullie er ook een hartig woordje over kunnen meespreken. Ik stel voor dat jullie dat dan ook doen? Hier en ginder, her en der.

Waar moet een mens anders doen dan eens wat gastblogggen terwijl hij in de lommer van de berken in de tuin heel den tijd op apegapen ligt te luieren met een fris drankje en de buik vol BBQ?

Want de afgelopen dagen waren er weer van vriendschapsbanden onderhouden. Hare hekserige hoogheid die al enkele Gentse afspraken had gemist, nodigde ons uit in haar cauldroneske stad vol zomerse gekheid en vooral met grote porties sla en gerookte vissoorten.

Zaterdagavondavond ben ik dan eindelijk , na twee jaar niet gekund te hebben, toch samen met bijna heel de gentblogt roadcrew en in het bijzonder met mijn buddie in de Minard geraakt voor de allerlaatste voorstelling van LOEBAS van Henk Rijckaert. Waarlijk, ik heb er van genoten. Ook van al het schoon volk in de Minard. Mijn collega Panda was er al voor de vijfde keer dacht ze en telkens opnieuw moest ze huilen bij het schitterende ontroerende liedje over de hond die dood moest. Na de show verlieten we de drukke stad algawu om gezellig op het schemerige terrasje van het Soul Food Café ene te drinken. Dat café blijft een goed bewaard geheim. Plaats zat.

De volgende dag kwam zij een< piepen met een heerlijke appelcake en was ook hij er weer bij met wie ik door de hete stad een wandelingetje maakte langs alles wat waard was te zien.

Vandaag ging ik dan flink tegen de grond. Op een helling uitbollen, onderwijl het bagagetasje van je pa rechttrekken, tegen zijn achterwiel rijden en dan het evenwicht verliezen, heeft als gevolg dat je je voeten niet snel genoeg uit je klikpedalen krijgt en baf tegen het asfalt plakt.

Het gaat van kwaad naar erger met de NMBS. Na een hele week geen enkele trein die op tjid reed, was het donderdagochtend weer zover. De trein van 8u11 had heel veel vertraging en het eerste vertek was de terin van 8u15. Deel 1 komt toe, deel twee komt toe. Ik sta met een collega te wachten en opeens spurt die weg naar voor roepend: "fukk, 'tis een korte!" Idd amper een paar wagonnetjes lang is deel twee dat sowieso zelfs in volle lengte propvol zit. En nu dus overvol. Rechtstaan tot in Brussel, maar toch redelijk vlot daar geraakt, vlot in de zin van, met niet minder getsaffel dan ze doen sinds december. Blijkbaar is de dienstregelnig ook officieel met 5 minuten verlengd, en dit in tjiden van moderne techniek en vooruitgang waar verplaatsingen via openbaar vervoer in feite steeds sneller zouden moeten gaan. Donderdagavond was er dan de breuk in de bovenleiding wegens de harde wind? Ik waaide alvast weg toen ik 's middags even buiten kwam om een frisse neus te halen. De treininfrastructuur ook blijkbaar. Samen met Renaat Landuyt spoorden we op een slakkegangetje via Liederkerde, Denderleeuw, Aalst en Wetteren naar Gent. Ondertussen las ik alle delen van de Knack van Panda. Chance dat Panda me vergezelde , gedeelde smart is halve smart. Ik had geen zin meer om te shoppen, mar ik had geen eten meer dus dan maar een casacomo lasagne opgewarmd en wegens de kleine portie ook voorgestoomde krielaardappeltjes op provencaalse wijze gebakken in mijn pan. Ik heb mijn togn en lippen verbrand verdikke. Met als snack nog wat chocolade, grill-chips en olijven tijdens de "Rise of the Machines" waar ik ontgoocheld ben over Claire Danes, waar ik ten tijde van "Romeo and Juliet" verliefd op was. Ruim 12 jaar later moet Claire ongeveer mijn leeftijd zijn, maar ze ziet er veel te volwassen vrouw uit naar mijn zin, too grown up, jeugd vorobij, damn. Not my type anymore, mss moest ik nu 40 zijn. Lol.

Soundtrack for the Fado Attack
- Ana Moura - os búzios
- Ana Moura - O fado da procura
- Dulce Pontes - Fado portgues
- Mariza - meu fado meu
- Sofia Barbosa & Joanna Melo - Povo que lavas no rio, persoonlijk vind ik dit een schitterend nummer....

En heb ik behalve wat gezaag, nog leuk nieuws te melden ook? Ja hoor, Comedyzone vanavond, waar u al de hele week reviews van leest op Gentblogt. Gunter Lamoot en Ter Bescherming van de Jeugd komen hedenavnd langs om me op de lachspieren te werken. Mag ik hopen.
ondertussen hebebn al enkelen onder jullie gedichtjes ingezonden op gentblogt, waarvoor dank. Publicatie komt er aan!