Jeronimo's Cage of Thoughts

(zoals gepubliceerd op gentblogt)

Vrijdagavond was de Culture Club het schouwtoneel voor de voorstelling van de handmade collectie van de Gentse ontwerpster Cindy Iwens: "Lovey Mariquita".

In een mooi klank- en lichtspel werd de prachtige collectie voorgesteld door een enthousiaste elegante groep meisjes. Persoonlijk vind ik deze hippe fashion speels, sexy, elegant en lekker retro tegelijk zonder in overdreven trendyness te vervallen. Eenvoudig op het eerste gezicht en makkelijk te dragen, al vonden de dames in mijn gezelschap dat het toch maar voor een bepaald soort slank figuur gemaakt was.

Oordeelt u zelf...

Beelden zeggen soms meer dan woorden

Donderdagavond was ik te gast in de Eskimofabriek Gent. Ik dacht dat ik dat wist zijn. Maar blijkbaar vind ik in het het noorden van Gent mijn weg nog steeds niet zo goed. Ik belde dan maar een maat op die me via internet...de andere kant uit stuurde. In Dok-Noord belde ik hem terug en toen begeleidde hij me naar de juiste kant. En ja hoor, ik was snel ter plaatse. Veel volk. Mooi volk. Maar nog mooier waren de creaties van de studenten van het KASK. Movement #16, de modeshow van de 1ste, 2e en derde bachelor en de masters was eigenzinnig, kunstzinnig, abstract, mooi, elegant, prachtig, creatief,, met andere woorden echt de moeite waard. Helaas voor mij weet ik echt niet wat ik had die dag, want het was alsof ik nog noot een camera had vast gehad. Zo knoeien; Niettemin heb ik een redelijke selectie foto's overgehouden. Enkele schitterende beelden zijn helaas compleet mislukt. Ook verloor ik op de koop toe nog de flits die ik geleend had van mijn real-live gps. Vandaag kreeg ik gelukkig het bericht dat hij ongeschonden was teruggevonden. Deze voormiddag heb ik 'm afgehaald bij de man van het KASK thuis en meteen gaan afleveren op het werk van mijn maat. Never again.
Maar geniet u nu vooral mee van enkel sfeerbeelden voor ik de stad intrek om te gaan feesten.

Voor de gehele set (nog up te daten!) klik je hier. Binnenkort review op Gentblogt.

Het kan niet op. Wat een plezier. Dinsdagmiddag na een voormiddag van hard labeur in mijn stulpje trok ik er op uit. Mijn stof is van mijn meubels geveegd, mijn badkamer en wc gekuist, mijn eettafel een smet CIF behandeld en alles is weer proper. Samen met enkele malle doggies en hun baasjes, liet ik de wind door mijn korte haartjes waaien en door de korte mouwtjes van mijn t-shirt om zo mijn oksels wat te verfrissen. Dorstlessend genoten we gezellig op de rustige stoep van de fabula rasa, waar we 's avonds nog belandden voor het eten van de voortreffelijke couscous dagschotel na onze pitstop op het even leuke rustige in de Mosquito Coast. In de binnenstand liep het veel te vol met mensen naar mijn goesting. Bovendien was het vuile sossendag. Ik bleef dus zoveel mogelijk in de rand en zakte na mijn eten af naar de Centrale voor wat hillbilly bluegrass.

the Moonshine Playboys en het schitterende Hayseed Dixie. Later volgt een bespreking op het project met mijn fotoots.
Ik heb ook nog deze filmtip voor jullie: the good german (mijn review).
vandaag is het werken geblazen, gelukkig zijn we midweek. De overvolle bus waar ik me in geplet heb en acuut zuurstof gebrek had, heb ik overleefd, net als de werkdag. Zelfs het feit dat de hond van Carman Waterslaeghers mij een rare pipo noemt in de post hieronder heb ik overleefd. Uiteraard.
Vandaar dat ik jullie hier enkele catwalkfoto's bezorg van eerder genoemde défilé van Jan Welvaert. Meurtre sous l'escalier, herfst-wintercollectie 07-08.

All pictures copyright jeronimo

Soundtrack for the current attack
- Hayseed Dixie: "I don't feel like dancing" (scissor sisters)
- Hayseed Dixie: "war Pigs" (black sabbath)

Oei, nu heb ik blijbkaar ook de kapper van Samson jaloers gemaakt zie ik in de reactie. Mocht ik een pad zijn en hij een karpe r zou er dit gebeuren.
verder is dit toch ongelofelijk cool, niet? Zo iemand is een genie, neem die jongen toch in dienst, leidt hem deftig op, breng hem waarden bij en je hebt de perfecte 007.
Help! Mijn allergie-aanval heb ik niet kunnen afslagen. Ik snotter en ik snuit. Nee, erger, ik hoef niet te snuiten, want het loopt zomaar uit mijn neusgaten, mijn keel is ook al rauw. Ouch!