Jeronimo's Cage of Thoughts

Ondertussen koop ik volop nieuwe cd's.

- Leaether Strip: Aengelmaker. Limited 3 cd's box. Deze kerel maakt uitstekende muziek. Deze limited box, bevat een dubbelcd, een limited edition cd met remixes van tracks door andere industrial bands en een compilatiecd, een posterke, twee veren (rood en zwart). Moeite werd niet gespaard. Muzikaal is deze Leaether Strip best te pruimen. Al mochten er toch wat meer extremere songs tussen zitten. Hij houdt het bij momenten nogal fragiel en melig en ook vocaal had ik hier en daar wat extremere screams verwacht. Niettemin deze cd ligt goed in het gehoor.

- Pain: Cynic Paradise. Peter Tagtren de bekende procuder en muzikant bij tal van beroemde deathmetalbands slaat met zijn indsutrial electro project Pain de bal niet mis. Catchy melodieën, vette beats, lekker dansbare sounds en af en toe gastvocalen zoals van Anette Olzon van Nightwish. meezingers ten top.

- Eluveitie: Everything remains as it never was. Na hun fantastische acoustische folkplaat gaat het Zwitserse Eluveitie weer de elektrische toer op met deze loeiharde cd vol folky tunes. De nadruk ligt duidelijk meer op de metal en de opzwepende melodieën laten je niet onbewogen. Wederom een knap aanstekelijk werk van deze mannen.

- Zita Swoon: big blueville. Stef Kamile Carlens doet het weer. Folky acoustische bluesy singer-songwriting van de bovenste plank. Chansonrock.
I feel alive in the city. Je suis quand même content.


- Oi Va Voi: laughter through tears. KT Tunstall on vocals, meer hoef ik niet te vertellen. Prachtige folky songs, knappe arrangementen en orchestratie. Pure poëzie bij momenten.

- Star One: victims of the modern age. Arjen Lucassen de veelzijdige instrumentalist haalt zijn metalproject weer boven. Al bij al klinkt dit allemaal net zoals al zijn andere projecten vind ik zeker omdat hij vooral een beroep doet op de zelfde vocalisten zoals de schitterende Floor Janssen, Russell Allen (Symphony X), Damian Wilson (Headspace and Threshold), Dan Swanö (Nightingale and Second Sky). Prachtige symfonische metal.

- Hocico: crónicos letales III. De Mexicanen die ik enkele maanden geleden live in Antwerpen aan het werk zag brengen oud werk regelmatig opnieuw uit. deze dubbelaar bevat schitterende tracks van "Signos De Aberración"., ep's en singles. Dit is echt vuurwerk. Dansbaar, meeschreeuwers van de bovenste plank.

En voor we er weer even tussenuit knijpen in deze aangename zwoele sferen, moet ik bekennen dat mijn eerste kennismaking met Couleur Café mijn aanvankelijke wrok omtrent hun accreditatiepolitiek toch wat kon milderen. Couleur Café is nu eenmaal een uiterst gezellig festival (het toepassen de meest idiote reden dat je geen foto's mag trekken buiten beschouwing gelaten) met voor elk wat wils vooral op culinair vlak. Parking vond ik aan een van onze gebouwen op een tien minuten wandelen van de ingang waar het druk aanschuiven vlot verliep. Mijn uitgeprint ticket werd probleemloos ingescand (twee reserves bleven in mijn broekzak) en ik liep het eerste half uur gewoo alle eetkraampjes te verkennen voor tegen dat ik honger had. De verschillende muziektenten en hoofdpodium staan zo opgesteld dat je eigenlijk tussen die duizenden mensen noit in een onwrikbare stroom terecht komt zoals op de Gentse Feesten wel het geval is. Leuk, warm weer maar doenbaar.
Een paar oude bekenden tegne het lijf gelopen, drie groepjes waar ik af en toe tussen wisselde qua gezelschap afhankelijk van hun muzieksmaak van het moment. Gezellig!
Ik heb uiteindelijk ook twee porties naar binnen gespeeld. Het vuurwerk gemist maar toch het optreden van de avond gezien: Oi Va Voi. OP cd nogal braafjes maar live enorm spetterend de schitterende wervelende dolenthousiaste en van ver gezien toch enorm sexy violiste Anna Phoebe, ook bekend van een instrumentaal gothic metal project. Knap knap vurig en vlammend.

Emir Kusturica vind ik dikke zeker, al die dronken balkanhoempapa vind ik niet echt je dat. Shameboy was dan weer een leuke dance-afsluiter van de avond en met de vlam in de pijp sjeesde ik achteraf huiswaarts.

Zomerfestivals ik heb verdikke ook al zin gekregen om nog eens naar Cactusfest te gaan binnen twee weken: u ook?

Soundtrack for the Summer Attack:
- Music to watch the girls go by van de gelijknamige Nescafé reclame
- Surfer girl
- Oh Happy Days.
- Summer night city.
- Soak up the sun
- Boys of Summer
- Summertime
- Refugee