Jeronimo's Cage of Thoughts

Les Anthinoises was zalig. In alle opzichten. We genoten ten volle van de prachtige locatie middenin de natuur van de beginnende Ardennen ten zuiden van Luik, van de geweldige muziek en sfeervolle optredens en het dolenthousiast publiek dat evenredig hatelijk en ergerlijk was door het constante oorverdovende geroezemoes, zelfs tijdens de meest intieme nummers. Gelukkig ondergingen de artiesten het gelaten. Als ze al een poging deden om te converseren met het publiek, hielden ze dat na drie nummers voor bekeken want niemand hoorde hen...zeer spijtige zaak. Enkel Sic van Omnia trok het zich de zaterag niet aan en ging er met zijn abominabel frans tegenaan. Maar dat maakte de pret er niet minder op. Ik kan er nog altijd niet bij dat men in een boerengat in de Ardennen bij Sprimont zoals Anthisnes een heus festival houdt met kleinschalige maar gezellige middeleeuwse markt tussen de huisjes en de typische Ardense herenboerenhoven. De geur van de aarde die je 's nachts kon opsnuiven toen de geur van vette hamburgers en worsten al opgelost was. I felt Eternity.
Goede zaakjes deed ik niet, behalve de cd van Elane kopen in twee seconden. Meer tijd om te kijekn anar de cd's had ik niet. Toen ik laat op de avond eens langs het merchandisingkraampje liep ontdekte ik de budgetvriendelijke prijzen en ik betaalde slechts 13 euro. Blijkbaar was het het label Equilibrium Music, waar ik mijn cd's van the moon and the night spirit besteld had. Deze groep was samen met Faun, een van de redenen waarom ik tot ginder was afgezakt. Erg knap optreden deed die groep maar Agnes is zo verlegen en het is heel moeilijk haar schattige lieve glimlach te fotograferen. Faun deed het helaas zonder Elisabeth en Fiona had er al beter uitgezien, het licht was afschuwelijk en dit gecombineerd met rook levert foto's op om weg te smijten, helaas, want het optreden mocht er best zijn. Al was het wennen aan de viool. Jammer dat ze de mist in gingen door geluidsproblemen of het rumoerige publiek tijdens een van hun beste nummers ooit. De melancholische ballade "egil saga" waar ik kippevel van krijg. Estampie van Syrah en Michael van Qntal verrasten niet alleen door hun iets heviger muziek dan van een puur neo-classiek kamermuziekorkest, maar ook door de extra vocalen van de heerlijke Elisabeth die ik had gemist bij Faun!

Mijn avond was goed, laat dat duidelijk zijn. Na een redelijke nacht in ons bedevaartsoord en dito bezoek daaraan en een uitermate heerlijk ontbijt trokken we naar Luik de muren van trappen op en af en ook de winkelende binnenstad in het heerlijke zonnetje. Een lekker slaatje in een bar met blonde barvrouw met sexy netkousen en wat frisse drank. Wat wil een mens nog meer in deze eindelijk begonnen zomer?
Al flitsen de machtige bliksems hier al uren door de zwarte nacht.

Ik had nog meer cd's willen kopen, maar gelukkig had ik mijn slag al geslagen vrijdagnamiddag in de music mania Gent: 9 cd's vol metal voor amper 32 euro. Een mens koopt dan al eens brol voor zo'n weggeefprijzen. Uitschieter tot nu toe is Unleashed, een Zweedse deathmetalband die ik al sinds 1995 niet meer volg maar opeens opnieuw de ondergrond is binnengestormd. Death metal door oudjes: het rockt als nooit tevoren!

's avonds was er heel wat meer volk dan de dag ervoor. Gelukkig, want in feite was het gisteren in de eerste uren van de avond maar zielig, meer mensen van de organisatie dan publiek.
De Tent ging compleet uit de bol bij de hevige folk/rockbands van die avond die een dolenthousiast optreden ten berge gaven met al even dolgedraaide reacties van het uitzinnige publiek, maar tussen al dat rockend geweld was er gelukkig de pagan folk van Merzhin trokken we toch huiswaarts.
De zo wekte me reeds vroeg en na een deugddoend douche genoot ik van een lekker potje koffie en een boterham op mijn zonnig terrasje. Wat latr kwmane mijn ouders mijn gloednieuwe gordijnen hangen en een spot in mijn slaapkamer en een lamp in mijn kelder en zo ben ik al weer een stuk beter geïnstalleerd.

Momenteel ka ik bijna geen papa meer zeggen omdat we net overheerlijk gaan eten zijn in een chinees van Sint-Eloois-Vijve. Eorme porties en ook wat duurder dan de doorsnee chinees maar ook stukken beter. Al zat er daanr een oude man met baard en lang haar in een veelkleurig marcelleke opeens luid te boeren. Hij deed me denken aan die worstelaar op MTV. E bon, publiceren voor mijn pc weer de geest heeft terwijl ik net druk bezig ben!

Op het net vond ik dit filmpje met de performance van Omnia: "the raven" (edgar allen poe) en de acrobatieën van de alchemist en magische bal, blijf dus vooral kijken!!

Kijk wat ik hier vond! Meester hij begint weer met Frank Dingenen. Vooral de drie laatste scetches zijn schitterend, zo gedateerd zeg! Wie zweeds wil leren moet blijven kijekn tot de laatste scetch. Je herkent ongetwijfeld de piepjonge Yanka Fleerackers en nog een paar anderen.

Ondertussen ben ik al de hele dag boodschappen aan het doen. Blijkbar is mijn ma de derde dag van hun reis in den donkeren van den trap gevallen en pas vandaag heeft ze foto's laten trekken en blijkt dat er drie ruggenwervels gebarsten zijn, naast enkel ferme blauwe plekken. Ze kan rondlopen en mag alles doen. Maar ik steek hier thuis ondertussen ook lekker mijn handen uit de mouwen. Zus en haar lief zijn ook terug veilig geland uit Kenia, weliswaar met ruim 3 uur vertraging opgelopen in de luchthaven Addis Abeba, maar da tis nog een van de beste en pas vernieuwde Afrikaanse luchthavens dus daaar vastzitten is geen probleem. Straks komen ze eten.

Voor morgen zijn de planne ook ietsje gewijzigd. Oud-leiding is blijbkaar niet zo welkom om op de vingers van hun opvolgers te kijken, vandaar dat we niet blvijen overnachten op het chirokamp in Sint-pieters-Voeren. Ik heb net de route bekeken. Ik ga de raad van pa opvolgen en via Doornik, Charleroi, Namen, Luik, Visé, Voeren rijden. La Roite Wallonie, ipv E17 Gent-Brussel-Leuven-Luik waar er teveel zondagsrijdende dagjesmensen op te vinden zullen zijn. Morgenochtend 6u vertrek. Maandag alvast congé genomen zodat we ons niet moeten haasten om terug te zijn.br>Hier nog enkele sfeerfoto's van Castlefest 2007.

Castlefest 2007 by Jeronimo

foto door Charles Strijd

A Sweet Summerbreeze. Gelukkig staat er een briesje, anders zou het wel heel erg warm worden. Niet dat ik dat erg vind, ik hou van de warmte, het is een training voor als ik weer naar de tropen vertrek. Hoewel ik beter zou trainen op etherische hoogten, gelet op het feit dat ik dit keer niet echt naar de tropen ga. Gezelligheid. Die relaxte gelukzaligheid. Genieten. Vrijdag ondanks de toenemende vermoeidheid toch nog afgezakt naar het parkkaffee in Mariakerke om daar aan te sluiten bij Ilse en Henk en hun maten. Verder daagde er geen spook meer op, maar dat gaf niet. Lekker chillen in het schemer kon ook zo. De volgende dag was ik al redleijk vroeg op en rond 10u stond mijn taxi klaar om me ergens naar Nederland te voeren. 3 uur reden we in een niet airgecoolde skoda onver de snelwegen richting Lisse, Kasteel Keukenhof, te Lisse, bij Hillegom, Nederland. We hadden een beetje file rond Rotterdam en Den Haag, en misten de eerste band Rapalje, maar dat vond ik niet erg, op Castlefest kijk je sowieso je ogen uit naar al die schitterend verkleden mensen die er rondlopen. En wat een zomers weertje! Ik ben helaas maar matig tevreden van mijn foto's. ten eerste is de setting niet altijd optimaal. Je ziet eits en je moet rap inzoomen en trekken en dan mis ik als amateur de reflex om vlug hier en dar mijn instellingen aan te passen een de plotse schaduwen of blijk ik op tele onscherpe foto's getrokken te hebben. Af en teo heb je het geluk dat een model wil poseren, maar de goeie achtergrond kiezen is niet evident want het loopt vol met mensen die dan nog voro je camera dreigen te lopen ook. Maar al bij al, ik stel mss een beetje te hoge eisen aan mezelf, want enkel foto's mogen er best zijn. Ook de drank en het eten wer dgeserveerd in potgebakken bekers en borden, heel leuk maar ook heel duur. Jammer dat Faun moest spelen terwijl de namiddagzon onze nekken en camera's verschroeide. Ze hadden wat moeite om erin te komen ha dik de indruk, maar niettemin, ik hou van deze band die ik nu al voor de derde keer op korte tijd aan het werk zag. De Mediaeval Baebes waren matig goed, een beetje te veel van hetzelfde en het was zoeken naar de juiste instellingen voor mijn camera. Omnia zag ik slechts van ver, het enthousiaste publiek stond rijen dik tot tegen het podium en juichte en riep, wat een feest!

De volgende dag rolde ik spontaan uit mijn bed rond 11u11 en toen besefte ik dat ik eigenlijk al onderweg moest zijn naar de picnic. ja, We hadden verleden week ofzo een mail in onze inbox gekregen dat er picnic was in de groene vallei, iederen moest iets meebrengen. Ik nam eerst rustig een bad en ging naar de bakker, vulde mijn rugzak met allerlei proviand en hup 40 minuten op het gemakskes wandelen stekte ik toe aan de reeds rijkelijk gevulde enorme tafel. Wow dat zag er allemaal fantastisch uit. het werd een luierdag. Ik bleef er plakken en luieren in de lommer tot 18u, waarna een vriendelijke ziel me een lift naar huis gaf.

na een verkwikkend bad was het meteen werken aan mijn foto's van castlefest, waarvan u hier al een voorsmaakje krijgt.

castlefest by Jeronimo

Soundtrack for the Current Attack
-Omnia - Morrigan, het publiek op het einde van de clip was even enthousiast als in de clip
- Faun - Andro
- Dunkelschön, didn't see that band.

De Rog is de vis van het jaar volgens het Vlam. Ik eet graag vis, zo af en toe, meestal kookt mijn papa de zondag vis, vis in papilotte bijvoorbeeld. Lekker dat dat is. Op restaurant laat ik soms heerlijke tongrolletjes smelten op mijn tong en ook een roggevleugel, lotte, sol meuniére of forel gaat er vlotjes is. Vis zoveel lekkers dat er is!

Deze ochtend op googletalk

me: zijje ip ui wirk?
beste maat: joak, voawa?
me: mak ne kaffie komm drikn over de noene
BM: voewa? joach
kommorov
me: mersie
BM: oeloate?
me: omwekkenuure
BM: twaolvenolf?
me: kgodorzinze
BM: okee, ge gerakt toch binn' é, zoender an te meld'n é!
toe toene
me: zekenn mi doral é
BM: jaos
me: totoné
BM: ja, dada é!
me: jaja
moejezakske inne
BM: ndankt é!
me: joa ndahé

Ik ben eigenlijk redelijk wakker vandaag, ik heb het kot voro mij alleen. gisteren nog op de koerenmarkt een sigaar gaan roken, La Paz Wild tobacco cigars of zoieten. Den dikek vetten Jack Russel van 't Postje (aldus Panda) piste tegen een stoel waar wij zaten en dat begn te stinken dus schove we onze tafel en stoelen maar enkele meters achteruit en toen eht wat fris begon te worden kletsten we gezellig nog even in de sfinks. Ik had er geen zin in, en dat zei ik haar ook. Maar ik zei dat ik er zin in gekregen had. Had ze zin om mij te zien? Zo af en toe, meer moet dat niet zijn? inderdaad, sommieg mensen daar heb je genoeg aan om ze maar om de zoveel tijd te zien. We dolden en we lachten. We vroegen mekaar uit. Ze snapte mijn probleem niet. Ik ook niet. Ze lachte. Ik was eigenlijk redelijk serieus maar ik relativeerde. Vond het grappig. Ik deed stomme uitspraken. Ik ben goed in het geven van complimenten. Ze nam het niet verkeerd op, ze kende me wel beter. Humor van de bovenste plank. Ik hou ervan. Friends are fun. Ik onthoud dat ik mezelf niet moet onderschatten.

Morgenavond komt er waarschijnlijk nog een schitterende opportuniteit boven. Daar horen jullie later wel meer over.

Nog wat fotootjes van Omnia

All pictures copyright by Jeronimo

De afgelopen dagen deden me ontwaken met een oude LP die ik uit mijn papa's collectie grijs draaide. "Jonathan Livingstone seagull".
- Neil Diamond - Skybird
en vooral deze: "BE" is zo toepasselijk, wat een schitterend nummer, schitterende teksten.

Vanavond vind u me hier - 10 years Delboy Records - Charlatan. Rokk tha noizz!

De mensen staan alweer aan mijn mouw te trekken. Niet letterlijk, ik zou dat niet graag hebben dat de mensen mijn kleren in de war brengen door er aan te trekken. Ik hou er sowieso niet van dat mensen aan mij zouden trekken. Smetvrees is het niet, maar de meeste mensen, bwweeuuurrkk. De pendelaars onder jullie zullen me zeker begrijpen, de dichtopeengepakte sardienentrammen en -bussen indachtig, en ook het veetransport richting de stalags van Brussel op en af. Er kwam trouwens een gezette bezwete mens naast mij zitten en ik ontwaarde een redelijk kruidige geur die van onder zijn oksels ontsnapte toen hij zich installeerde in het zitje naast mij. Alweer verging mijn hoop op de een of andere knappe ranke deerne die zich met haar blanke hals en armen naast mij neer zou vleien het putje van haar onderrug zichtbaar wanneer ze zich voorover boog om haar tas tussen haar benen te schikken en een lok haar die speels langs haar voorhoofd viel die ze dan in een vlugge beweging achter haar oor streek, even licht fronsen monsterend of er geen freak naast haar zat die de hele tijd zou meelezen in haar boek, terwijl ze om niet gestoord te worden alvast haar ipod nano op haar favoriete rockmuziek had gezet net als haar opgetrokken knieën tot tegen de rug van het zitje voor haar. Onderuitgezakt genieten. Nee, de knappe grieten in zomerse zwoele outfits snellen mijn zitje altijd voorbij, ik heb altijd vieze saaie venten naast mij zitten of oude madammen met een niesuitlokkend parfum. Overlaatst nog een oudje dat zich duidelijk niet op haar gemak voelde. Ik dacht nog te brullen: boe! Maar misschien moet ik ook minder vies kijken, want eigenlijk zou ik zelf niet naast mijn eigen komen zitten als ik mij zou zien zitten.
Er wordt aan mijn mouw getrokken. Het is tijd voor een sigaar met mijn Portugees Reisgenootje dat net enkele weken terug is van Brazilië te gaan roken in het Oeverloze Eiland. Maar eerst word ik getrakteerd omwille van bewezen diensten inzake fiscaliteit. Niet dat jullie niet hetzelfde hadden kunnen adviseren, maar alles is goed om ene te gaan drinken in aangenaam gezelschap. Gisteren en vandaag blijf ik even thuis. Ik dacht daarnet nog een wandeling te gaan maken, maar ik zit op last.fmnaar muziek te luisteren en op flickr fotootjes te bekijken en onderwijl jullie blogjes te lezen.Vandaag kwam gele banaan mijn nieuwe werkplek inspecteren, ze was in mijn gebouw en rond iets na vieren smste ze me. Het verzette mijn zinnen even, want ik weet totaal niet meer waar ik het heb met mijn reisplannen. Al een tijdje ga ik er van uit dat ik geen geschikte reispartner meer vind om deze zomer of in het vroege najaar op ons eigen de wereld te verkennen. Mijn reis die ik voor ogen had in september is al volgeboekt. Dezelfde reis naar Ecuador die 1000 euro scheelt maar niet dat ene specifieke doet, maar wel langer in het binnenland rondtrekt is er ook nog, en daarnaast is er nog Peru, maar die is met twee redelijk zware trekkings en ik denk dat ik niet meer zo goed tegen afzien en ontbering op 3000-4000m hoogte kan. Mexico is ook zo'n land dat je perfect op je eigen kan ontdekken, dus kies ik liever wat complexere onveiliger landen om in groep te doen. Verder moet ik ook misschien eens nadenken over een citytrip nog eens. Oh en opeens zit ik met Argentinië ook in mijn hoofd om van Bolivië en Venezuela maar te zwijgen, al komen ook niet altijd de data goed uit. Ik zal eens alles goed op een rijtje moeten zetten.
Gelukkig zitten Egbert en Josefien nog in de race in Peking Express. dat zijn mijn favorieten samen met die twee blonde hollandse toffe grieten.

Hier nog enkele fotootjes van Faun en Omnia.

all pictures copyright by Jeronimo