Jeronimo's Cage of Thoughts

Afgelopen donderdag was het gedichtendag, ik kroop in mijn dichterlijke pen en dit vloeide eruit. Ter ere van Pepijn.

Vele manen zagen sterren
stompend zwalpend zwevend
eindeloos tollend in de knusse duisternis
vanuit het niets
gloeiend groeiend stoeiend
in de warmte van de diepe aarde

bekken trekkend stokt de adem
baken vol stroming
stuwend dwingend voort
planten voetjes zich
doorheen de nauwe schemerzone

samen trekkend
in en uit steeds sneller
heviger happend puffend
uit de diepe zee
braakt het water uit de buik

Blakend
roze licht weerklinkt
gekrijs als schaterlach
in het nieuwe leven
het geluk en liefde tegemoet

Napalm Death heeft een nieuwe cd uit. Al 20 jaar hakken ze er op los met hun socio-anarchistische maatschappelijk politiek geïnspireerde slagteksten. De korste song ever staat op hun naam. Lijden duurt helaas wat langer soms. Bevoorbeeld op een maandagochtend. Mijn warme chocomelk had me niet zo gesmaakt als anders. Ik was nog vlug bij de bakker om brood geweest, wat betekende dat ik al later dan normaal was omdat mijn supermarktje maar om 19u45 de deuren opende. Daarna moest ik me zoals altijd reppen naar de beste bushalte alwaar ik twee lijnen in het oog kon houden, de tandpastasmaak nog op mijn tanden. Het spurten lukte me niet zo goed, zo vroeg op de ochtend. Op de bus kreeg ik bijna vapeurkes over de ooglijn van de medepassagiers heenkijkend. Op de trein van 8u27 kon ik gelukkig zitten en in het middenpad stond er weer volk. Een meisje drukte haar zachte billen tegen mijn schouder. Mijn buurman trachtte subtiel aan zijn reet te krabben. In Brussel-noord aangekomen repte ik me naar mijn gebouw, slofte mijn lokaal in en zette me compleet groggy achter mijn tafel. Installeerde mijn laptop en begon bijna te panikeren toen mijn collega me zei dat ze geen netwerk had. Loos alarm. Een interessant contact was online. Je spreekt me altijd aan als ik je net aan het mailen ben, zei ze. Ok, dan wact ik maar je mail af zei ik en vervolgde dat zo praten ook wel leuk was.
Ik haat chatten. Ik chat zelden of nooit. De paar keren dat ik chatte haakten mijn gesprekspartners al rap af. Small talk lukt me niet. Doelgericht praten wel. En ik had een doel. Voor we het wisten waren we een half uurtje bezig. Wisselden info uit. Ze had al veel van mijn lijstje geschrapt. Ach zo, stelde ik vast, leuk. Maar ze wist wel waarom. Ze had veel interessantere en leukere dingen in de plaats te bieden. Ondertussen was mijn groggyheid en sufheid volledig weg, al kan dat zijn door de tassen Max Havelaar-koffie die ik dronk. En toen was de badkamer vrij en moest ze gaan. Binnen drie weken ben ik daar en zit ik daar te genieten van een gezelige avontuurlijke trip.

Gedicht van de Dag, foto by jeronimo

Via mus bezorgde Marc Dune mij mijn koopwaar. Napalm Death - the Order of the Leech (2002). Die cd ligt momenteel op. Keibrutaal. Razendsnelle grindcore met zin voor structuur, wat in hun begin periode nog wel eens wat anders kon zijn. Wat een kracht. Wat een power, wat een brutale in your face mokerslag. Hier krijgen jullie de eerste track: continuing the war on stupidity. Man is me dat een heerlijk nummer om je af te reageren!!!

Mijn verdere dag verliep rustig. Ik kreeg een lichi van Grijze Muis, maar ik liet die per abuis achter denk ik op het kopieerapparaat waar ik een lange pdf-file op aan het uitprinten was. Ik vergeet altijd welke driver ik moet kiezen. De PCL of de PS. De lichi verdween mysterieus en Grijze Muis gaf me er uiteindelijk nog een. Anderen bleken walnoten gekregen te hebben. Ik at de lichi op. De pit niet. Er zit een heel grote pit in een lichi. Die heel erg blank is van binnen. Grove stekelige pel. Ik hou van lichis.
Tussen mijn ietwat neerslachtige bui van dit weekend en het enthousiasme van mijn komende trip in, zweefde ik verder. Op de trein kwam ik nog Panda tegen ook. Wij springen veel binnen in mekaars bureau. Lachen dollen, grienen, klagen, zagen, grollen. Leuke collega's maken leuke momenten en leuke momenten maken je dag.
Straks is er swordfish. Ik heb alvast lay's bolognaise binnengehaald. Meteen geef ik met schaamrood op de wangen toe dat ik MC Hammer ooit nog op cd had of nog steeds heb.
Ik eet veel te veel chips. ter compensatie van de verbannen sigaret?
Neverending stream of Consciousness. Dwarrelende gedachten, wervelend in mijn holle schedel. Vonken, ginsters of klaterende scherven? Schichten, schimmen, duiveltjes en engeltjes, links, rechts, vretend, jagend, stokend, borrelend, stinkende pus of kiemend zaad. Verwarring, chaos, twijfel, onzekerheid, angst, terughoudendheid. plannen, dromen, actie of reactie. Besef, dreiging, nood, verlangen. Negatie, ontkenning, bevestiging, gevangen in mijn kooi van gedachten. regenbogenjacht. Doom or die. Life of Agony. Doorgaan. Doorgaan. Doorgaan.