Jeronimo's Cage of Thoughts

OP 7 juni ben ik van de partij als stemopnemer, dit keer ben ik gedegradeerd tot bijzitter. terwijl ik op mijn vorig domicilieadres nog voorzitter was. Ik wil eigenlijk wel eens in een stembureau zetelen ipv een stemopnemingsbureau, kan ik eens de buren leren kennen.
Via de standaard vulde ik 36 bijna tendentieuze vragen in.
Drie variabele thema's op het eind, maar de score bleef dezelfde.
Eens zien of dit resultaat wel degelijk overeenstemt met mijn politieke voorkeuren. Daar laat ik me niet over uit. Scores die eerder gelinkt zijn met deze of gene partij vind je mss in mindere mate terug bij ander eprtijen of strekkingen binnen een partij, die niet tot het hoofdprogramma behoren. Ik ben nooit een mainstreamer geweest, maar altijd met afwijkingen van het middenveld. De harde marge langs de middenlijn zeg maar.
Ik stem alvast voor een reële broodnodige Europese toekomst. Niet voor kleinburgerlijke lege praat van huis-en tuin-not in my backyard-idiotie.

Valt er eigenlijk veel te vertellen over mijn leventje? Dat vraag ik me soms af. Al die hutsekluts en ander stoofsel uit mijn stomend brein ontspruit gelijk een bloemkoolwolk boven Noord-Korea. Wie heeft nou boodschap aan een gefleste scheet? Deze meneer zit alvast in een blogcrisis, als het kriebelt moet je bloggen. Misschien moet ik het hebben over hoe belachelijk de ernstige heren van de politiek ons niet maken in het buitenland? Een arrogante kloot is in alle discretie met zijn gekende arrogantie bezig. Dikke separatisten doet nog steeds of hun neus bloedt en madame Non blijft volharden in de boosheid. De Koning zit op zijn troon en klijkt neerslachtig neer op het poppenspel dat zich voor hem afspeelt. Even wilde hij de regie in handen nemen, wie wil nu de monarchie afschaffen als er toch al iemand anders aan de touwtjes trekt. Maar de puppetbuskers denken er alvast anders over. Ik vraag het me af of die heren politici werkelijk denken dat de brave Belg die enkel moppert op zijn weblog, dit echt verteert en verdraagt. Het groteske schouwspel van de regeringsformatie. Met gestreken gezicht en opbeblazen kikkerkaken geven ze commentaar alsof ze weten waarmee ze bezig zijn. Waarom kunnen politici altijd ongestraft de meest idiote zaken doen, terwijl een werknemer voor het minste geringste ontslagen wordt? En ondertussen sturen ze als doekje voor het bloeden enkele soldaten naar Tsjaad en legt een idioot klagend gezelschap beslag op het kabinet van Landuyt wegens dwangsommen. Ik vind het een beetje gek om los te lopen. Maar idd ook tegen een overheid moeten dwangsommen kunnen, die dan wel weer in een pot van de overeid terechtkomen en niet aan de klagers, maar het is niet duidleijk of dit hier het geval is Continuiteit van de openbare dienst enzo. Het precies alsof burgers mijn belastingsgeld en geld van de gemeenschap krijgen. Ik heb het er een beetje moeilijk mee.
Wat als we hier beginnen schieten op mekaar?

Moet ik nu als verstandige mens zeggen dat ik er alle vertrouwen in heb dat onze verkozenen van het volk hun taak in alle ernst en in alle vakkundigheid tot een goed einde zullen brengen? Zoals, heu, nooit?
Ik wil al niet nadenken over welk einde ik het zal gehad blijken te hebben eens het opgelost is. Stel je voor Belgie opgelost of Vlaanderen in de pan gehakt.

Gelukkig is er altijd heerlijke appelcake om van te snoepen op momenten dat bepaalde zaken bitter beginnen smaken.

Mijn verlof heb ik ondertussen aangevraagd. Ik kijk uit naar de drukke veelbelovende weekend vol vertier en hopelijk evenredig veel plezier. Maar mijn gedachten zwermen weer over wijdse vlakten. Allen, gelaten en onverstoorbaar op hun eentje. Soulsearching is niet het modewoord waarachter ik me wil verbergen. Come what may, maar ik denk dat enkele zaken nooit gaan komen. Misschien moet ik er maar naar toe stappen. Met open vizier. Misschien moet ik eerst mijn boterham met breugelkop opeten en straks even door de stad gaan wandelen en kopen wat ik zoek. Andere zaken zijn onbetaalbaar, al zou ik er veel voor willen geven. Het leven is duur. Het leven is kostbaar. Ik verspil mijn leven niet. Ik geniet ervan tot mijn tevredenheid maar ergens blijft altijd iets hangen: het kan altijd beter.

Soundrack for the Current Attack:
- Doro Pesch - all we are, blond girls do have balls!
- Nightwish - dark chest of wonders, nostalgie!
- Obituary - on the floor, can they get any cooler??
- Pungent Stench - Shrunken and mummified bitch!, fukk da bitch!
- Obscenity - utter disgust, ewel ja, statement!
- Pet Shop Boys - red letter day, great nineties song
- death in vegas - rocco cool dance nummer!!

Zoo antwerp, 2007 jeronimo