Jeronimo's Cage of Thoughts

Deze ochtend scheen de zon, als het ware een mystische versie van de Sol Invictus, en ja hoor dit keer was mijn ochtendhumeur onoverwonnen. De nachtelijke plas en het gebrek aan slaap daarna en eigenlijk ook daarvoor zal deels de reden geweest zijn. Het zwerven en woelen in de nachtelijke schemering van mijn duistere krochten. Ik zat op de trein van 8u01 waar mensen buiten de grenzen van hun zitplaats traden en met hun misselijkmakende lichaamswarmte beenruimte van mij trachtten in te palmen net als die verrimpelde oude taart rechttegenover mij die met haar benen over elkaar zat en zo met haar schoentop tegen mijn scheenbeen tikte om ook op die manier beenruimte van mij in te palmen...ik kom daar onnozel van...maar ik gaf me niet gewoone ik bleef volharden en af en toe trok mijn arrogante buurvrouw haar dikke vette in velours gehulde dijbeen terug om dan weer later even opnieuw terug te duwen. Ik kreeg nog net geen zin om haar met haar smerige krullen in de wcpost te verstikken.
Wat mijn humeur opeens verzachtte was de innemende vriendelijke lach van het meisje dat hier af en toe door onze toren dwaalt. Vroeger lunchete ik af en toe met haar, maar nu werkt ze in een ander gebouw, maar ze was hier op vergadering en kwam eens binnen piepen bij mij. Vice versa valet.

Waar ik even misselijk van werd is het feit dat iemand met een kruisboog pijlen door eendjes schoot, gelukkig hebebn buurtbewoners de dierenbescherming ingeschakeld om die pijlen uit hun lijf te verwijderen. Ik haat dierenbeulen. Ik kan niet tegen dierenleed. Let mankind suffer its sins.
Vandaar dat ik het ook leuk vond te horen dat er veel witsnuitdolfijnen in onze noordzee lijken rond te tuimelen. Al is dat onder andere een positief gevolg van de negatieve impact van het mensdom op moeder aarde.

Vanavond ga ik naar de Handelsbeurs om voor het project foto's te gaan trekken van Woven Hand. U weet wel Dave Eugene Edwards van 16horsepower.

Turbonegro, handelsbeurs, gent, copyright Jeronimo

Soundtrack for teh Current Attack:
- Live - The dolphin's cry
- Dimmu Borgir - Puritanical Euphoric Misanthropia
- Ancient Rites - Crucifixion Justified

OPROEP!!

WANTED - Alive and kicking - volunteers for the Project!!!
U! Ja U!!! Jij, meisje met de leuke sproetjes, het wipneusje of jij, jongen met de pet of man in de straat en vrouw in de goot, feestneus en feestvierder. Als u maar op de gentse feesten rondhuppelt, kijkt en de luistert. We hebebn jullie verhalen nodig, jullie foto's en jullie inspiratie! Wil je ons helpen: KLIK dan HIER en contacteer ons.

Ik heb goed gelachen. Ik heb heel goed zitten lachen. Gieren, niet. Genoten wel. Veronique aka Gunter Lamoot en Nigel Williams in de Capitool van Gent. Lachen geblazen, dankzij kaarten van Tessa van het project, Michel en San, ik en mijn gezellin.
Vooral het voorprogramma Chris Van den Ende, een hollandse braziliaanse neger was hilarisch!
Wij hadden stoelen 5 en 35. Ik zetten me op stoel 33 naast mijn gezellin. Hopend dat de mensen die eventueel dat nummer hadden zouden opschuiven. De ganse zaal liep vol. Ik ontwaarde Josie en Egel aan de andere kant van dezelfde rij, ze hadden via dezelfde organisatie ook kaarten weten te bemachtigen. Er kwam niemand opdagen van de stoelen tussen Michel en San en ons zodat we ons daar maar bij zetten. Het was veel te warm in de zaal, bovendien had ik Nigel zijn show al half op tv gezien zo bleek en ik kon niet meer zo stil zitten op mijn stoel, mijn broek plakte in mijn reet verdikke. Maar ik genoot, omdat mijn gezelschap genoot, dan geniet ik des te meer, van wind en van water.
Nog een korte drink achteraf en hup slapen. Ik was de zaterdag alweer vroeg uit de benen en nam een rondleiding van het project mee. de stratennamenwandeling ofzoiets. Gezellig. Onze Peter doet dat goed. Daarna moesten Peter en ik de andere peter en zijn wollig konijn oppikken samen met het een of ander onnozel mens om naar Leuven te stuiven. De allercharmante yab gaf er haar housewarming. Vooraleer ons bonte gezelschap daar binnenstormde om de boel af te breken propte ik me vol in de Mexicaan New Mexico met tortillachips zodat ik mijn burito con pollo niet meer binnekreeg. Een heuse aanrader, waar je niet zo lang moet wachten zoals in de Catina Mexicana in de Parijsstraat.
Yab schonk enorm veel drank, overlaadde osn met allerlei hapjes en chips en nootjes en chocolade en een hotspot om te internetten. Schitterend, als was ik dan dit keer eerder mijn ingetogen stille zelf die in stilte genoot van wat de anderen me vertelden.
Vandaag zonnebaadde ik wat in de tuin thuis, waar mijn broer al een eindje lag te bakken en daarna de zus. In broer's cabrio naar zijn huis gaan kijken en zijn appartement waar 'm tijdelijk woont. Nu heb ik het ook eens gezien. Ik vraag me af wat de week zal brengen. Ik vrolijk de melancholische sfeer wat op met fotootjes van Faun. luister hier naar hun muziek.

All pictures copyright Jeronimo

Van zaterdag 31 maart tot en met zaterdag 7 april, telkens van 14 tot 18 uur loopt er een expo in de voormalige UCO-spinnerij Jules de Hemptinne, Kolveniersgang, 9000 Gent. Johan Opstaele toont er een videodocument over de textielfabriek en Elias Grootaers een documentaire impressie van de Rabotwijk. Op dezelfde locatie loopt onder de titel ‘Rabot exit textiel’ een kleine historische tentoonstelling en zijn actuele foto’s van Hans Dekeyser te zien. Hans is een toffe peer die van kiekjes trekken zijn beroep maakt en ook medevrijwilliger is bij het project. Samen met enkele mensen van het project was ik dan ook aanwezig bij de voorstelling van het boek over de Rabotwijk, in het schitterend decor van die spinnerij waarvan ik voorheen het bestaan niet wist. Knap gebouw! De portfolio van Rabot van Hans vind je hier. Daarna hadden sommigen nog honger en dorst en besloten we een brokske te gaan eten in de Lieven, waar helaas geen plaats meer was, zodat we gezellig tafelden in de Pablo's, met even dure prijzen als in de Brusselse vestiging:2,35 euro voor een klein glaasje cola zeg (ik had waarschijnlijk dorst vandaar die klaagzang). Ik had al gegeten. 5 dubbele boterhammen plus op de receptie 3 pistolets. Met een Mexicaanse soep van de dag kwam ik toe. Ik heb het geweten. Flapperende lakens en al.
Morgen naar Eeklo, ook al on duty.
Al mijn foto's waren weg op flickr. Gelukkig bleek het een bug te zijn. Alles is weer in orde zie ik vandaag. Ik was mijn uitlaat aan het uitkuisen op de E17 toen ik in mijn achteruitkijkspiegel een dikke Mercedes zag afkomen, gelukkig haalde ik mijn voorligger niet in die aan de maximum toegelaten snelheid slakkebakte, want op het moment dat de dikke mercedes die precies een BMW7 bleek te zijn mij voorbij schoot aan minstens 190, zag ik de flikken staan flitsen. Wat later belde ik van achter het stuur, en belde ik heel kort aan bij mijn vriend. Gelukkig, want zoals ik had gedacht lag zijn dochtertje te slapen in de zetel. We wandelden wat door de wijk en langs de Leie nadat we mijn bureaustoel in mijn auto hadden geladen en keken ons uit op de kastelen van huizen daar in de buurt. Voor het eerst zag ik het huis staan dat mijn broer met zijn lief gekocht hadden. Ik at thuis op onze nieuwe trendy tuinmeubels een boterham of twee, keek naar de koerse en zag Tom Boonen winnen. Ik ben er ferm aan aan het denken om een nieuwe lens te kopen. Een lichtsterke lens geschikt voor optredens. Helaas kost zoiets stukken van mensen. Denken, denken, denken.