Jeronimo's Cage of Thoughts

Wat moet je doen als het je echt niet lukt om eens 5 dagen achtereen niet uit te gaan eten? Verandering van spijs doet eten. Je brengt wat afwisseling in je horecabezoeken.
Verleden week kregen mijn maat en ik een flyer toegestopt ergens inde Cellesbroederstraat, hartje Brussel door een ietwat verlegen zwarte dame gekleed in koksoutfit. Na een wat achteloze blik vond mijn maat dat de flyer toch een ander onderzoek waard was. Het bleek om reclame te gaan van het restaurant van VZW De Overmolen. Een welzijnsorganisatie met verschillende activiteiten, waaronder een horecaopleiding, gekoppeld aan een cursus Nederlands, voor langdurige ongeschoolde werkzoekenden. Een eerder project was bedoeld voor asielzoekers.

Meteen reserveerden we om dat eens te proberen. Op de site moet je doorklikken naar projecten en wijkcontract Rouppe, daar vindt je alle informatie.
Deze noen stonden we er dan, het personeel is wat onwennig en er wordt onder goedkeurend en sturend oog toegekeken door een projectbegeleider, maar het eten is eenvoudig lekker. Meer moet dat niet zijn, zeker niet als je weet dat een dagschotel slechts 6 euro kost, een dessert 1.50 en je kunt er ook nog soep met brood krijgen als voorgerecht voor 2 euro, drank is 1.20. En het is echt lekker. Belgische gerechten met een exotisch tintje, zo had ik de kabeljauw in een mooi sausje met gestoofde prei, gekookte aardappeltjes en rijstkroketjes. De twee flensjes met een bol ijs en chocolade saus als dessert kon ik er nog net bij proppen. Mijn maat had een Spaghetti Maison, met veel groenten en smaak.
Belangrijk vind ik dat ze bio-producten serveren. Dit keer niet van Oxfam, maar van het voor mij onbekendere merk ethiquable.

Probeer het zelf eens uit, waarschijnlijk lekkerder dan uw bedrijfsrestaurant en eens iets anders dan de overprijsde lunches in de normale horecazaken in Brussel.

Het was een weekendje aan de Oostkant van het Land dit weekend. Vrijdagnamiddag stond ik nog aan een gesloten poort van het huis van een vriendin die enkele minuten erna toe kwam. Samen ging het Leuvenwaarts alwader ik langs de straat de organisatoren van de blogmeet 2009 zag wandelen en gedag riep door het open venster. Zelf had ik enkele dagen daarvoor verstek gegeven wegens andere dingen te doen, zoals met oude en jonge vrienden gaan drinken, feesten eten en waterpijpen. Het eten in de Ribs in de Parijsstraat Leuven. Met 5 aan een tafeltje van 4 en de opmerking krijgen dat het pad tussen enkel tafeltjes vrij moest blijven. Een pad dat kunstmatig gemaakt is doordat de tweede rij tafel een grote groep is en dus enkele tafels aan een gezet werden. Een aperitief maison die niet te drinken was, 2,70 euro bij betalen voor je saus en ipv van de halve liter exquise saus te verwachten in een gouden kannetje slechts enkele soeplepels. Garnituur die niet vers was en een mixed brochette die wel goed gebakken was maar toch niet zo denderend smaakte. De scampi van mijn disgenoten leken wel heerlijk te zijn, gelukkig voor die prijs die net iets boven redelijk te doen gaat, is de kwaliteit eigenlijk iets te min. Maar niet getreurd een dessertje in De Werf op het hogeschoolplein: lekker fleurige bekertjes met frisdrank en heerlijke chocomousse of tiramisu. Het stemde me een stuk milder. IN de barcode waar de helft van de aanwezigen de helft van onze leeftijd waren, lurkten we aan een waterpijp met munt? Een stuk aangenamer van smaak dan die vieze mintsigaretten. En het lukte me boven wonder om enkele kringetjes te blazen met de rook.

De volgende ochtend ging het via allerlei al dan niet omwegen en binnenwegen richting het Land van Bobbejaan. De zon die ik des ochtends in de ogen had gekeken, was ondertussen geheel verpakt en verzopen in een frisse grijze sombere wolkenmassa. Bobbejaanland. Hoe komen we er bij. Het was al ruim 16 jaar geleden dat ik er nog geweest was. En de filmtitaan van Leuven heeft een wafelverslaving. En via die wafelverslaving had hij tickets verzameld: 1 betalende en goedkoper kaartje van een betalende tweede persoon gratis. We were the five of us. Dat betekende dat we niet ten volle van de promotie konden genieten aan gezien de vijfde van ons de volle pot zou betalen en de omslag een weerslag op onze bijdrage zou hebben. Maar dat was buiten de Hollanders gerekend. Onze gezellige noorderburen stonden en massa aan de kassa" hey paps cheb je dat chesjien, fijfenfijtich plus krijgt korting!" aan te schuiven al hun promotiebonnetjes trachten te combineren. I got a little girl for the price op 26 euro. De ouders van het kind betaalden me de helft 13 euro. Nog even tegen de wil vcan het kind in samen door de poort en de klas was geklaard.

Even later stormde ik naar de Typhoon om er 30 minuten aan te schuiven. De hevigste attractie: loodrecht omhoog om dan in bijna vrije val een hoek te maken van 97 graden, dus meer dan loodrecht naar benenden om dan een lus te maken en na even de horizon recht te zien weer een schroef in te duiken en nog enkele rare wentelingen te maken waardoor je hersens helemaal tegen je achterhoof zitten aan gedrukt en je het voelt tochten in je voorhoofd. Zalig! De toon was gezet en ik snelde samen met de maf bevonden gezel die ook om geen g-krachtje meer of minder verlegen zat meteen naar de "sledge hammer" te spurten. Zon' slingerhamer die je af en toe op foren maar deze echt echt uit de kluiten gewassen. Man. In duizelingwekkende vaart scheer je door het luchtruim en zie al dan niet de grond, de horizon of de grijze wolken alle richtingen uitvliegen. Al praten tegen mijn gezel werd ik de adem afgesneden en kriebelde mijn buik alsof ik duizend vlinders had van verliefdheid. Quod non, aber ich denken dass dass es sein mussen sein!
Van de Slegde Hammer ging het meteen richting "Fly away" waar we de instructies lazen van het wafelijzer: "als je niet graag samengedrukt wordt, kruip er niet in" " als je snel misselijk wordt, kruip er niet in",.. eh bon het begon al niet goed omdat je licht met je hoofd naar beneden in het wafelijzer hangt bovendien is het zwierprincipe dat van een slazwierder en krijg je wat druk op je borstkas, alleen is je gezicht naar de buitenkant gericht: alles suist voor je ogen voorbij en ja hoor tijdens het vertragen dropen er sessies kotsvlagen onder ons door van ergens voor ons. Grellig. Eh, enigzins wankel op onze poten zochten we onze schijtluizige kameraden op die blijkbaar net in de mambo hadden plaats genomen. Een draaimolen dat enkele slazwierder-bewegingen combineerd met de was in een wastrommel. Toen ik daar uit kwam, was ik toch even niet zo lekker en ik kreeg dan veiligheidshalve ook niet mijn heel dure Big Bob Menu niet op. King Kong brulde boven mijn kop en mijn maten gingen daar in terwijl ik veilig op de begane grond bleef om foto's te trekken en hopen dat de cola mijn maag wat ontspande.
King Kong de nieuwste attractie is voor kinderen onder 1m40 geloof ik en hun ouders of grootouders die niet veel durven maar toch mee moeten met hun durfal kroost. Het moet niet altijd fijn zijn denk ik als bv je kind per se de typhoon wil doen en jij als ouders misselijk wordt als je dat ding nog maar ziet caprioleren.

Na het eten ging het er dus wat kalmer aan toe van mijn kant, terwijl anderen de bull ride probeerden (filmpje op facebook, friends only). Uiteraard konden de boomstammetjes binnen en buiten en andere roetsbanen zoals dreamcatcher niet ontbreken. Heel leuk was de "speedy bob" waarin je werd dooreengeschud en vooral "the bob express" waar we twee keer voor hetzelfde geld mochten zonder pauze, er stond immers niemand aan te schuiven. Ik dacht al, oei wat gaat ie nou snel naar de halte zeg als dat maar goed komt maar we suisden in volle vaart door de stop heen ;-) Ondertussen hadden we de gewoonte aangekweekt vanuit de verschillende zitjes naar me kaar pistool bewegingen te doen en "pjoew poepjoew poew!" te roepen. (We're definitely to old for that kind of shit)
"Zijn we hier niet te oud voor jongens"? Leve de doldwaasheid in het land van Bobbejaan. Stressfactoren genoeg in het dagelijkse leven van hard labeur, dus laat de ontspanning maar hoogtij vieren.

In de El rio (evenwel zonder de glijbaan in het filmpje helaas) mochten we bij sluitingstijd maar 1 ronde done, maar de tweede sessie boomstammetjes, daar kwam wel nog een bonusronde: ondertussen waren we ook al meester in het poseren voor de foto die werd getrokken aan een van de wild water slides.

Nog aan parkeermunt geraakt, die eruit zag als een collector's item en hup richting Veerle om iemand uit te laden omgeving Aarschot om mijn auto op te pikken en een maat in de laden, om dan in Kagevinne bij Diest effe de bazats in de B&B Filmtitaan af te zetten en dan te gaan eten in bistro De Modern. Lekker. Tegen 23u30 waren we dan denk ik in Zoutleeuw voor Zoutrock. Bloedheet, veel te luid, te druk en enkele oude rotten coverden er led zeppelin. Na een antwerpse glamelctronoiserock band met slechte muziek maar wel een goede lichtshow en een deus-attitude hielden we het ook daar voor bekeken en ging het terug richting Diest. In de auto hing er een zeer kwalijke geur. Ik dacht dat de g-kracht op mijn maat zijn darmstelsel had gewerkt maar vandaag las ik dat het een stankwalm van Chemie Tessenderlo moet geweest zijn, al lag dat er toch wel eventjes ver van uit de buurt.
Volgende keer misschien Walibi: dat schijnt nog heftiger te zijn qua attracties! EN nu mij opmaken voor de werkweek. Fully reloaded! Shoot! Pjoew poepjoew Poew!.