Jeronimo's Cage of Thoughts

The Black Cave en Berd vierden hun verjardg. Al 15 jaar is dit een van de weinigen die de kleine maar levendige gothicscene in Vlaanderen in ere houdt. Bernd vierde dit met een festival in Waregem expo. Geïnviteerden: groepen die hij persoonlijk graag hoort. Mij leek de affiche niet zo interessant, maar niettemin af en toe best e smaken optredens gezien. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Rosa Crux. Venijniger en explosiever dan in Keulen op het Amphifest. Het beste van de drie optredens die ik tot nu toe van deze Franse ritualistische melancholici heb gezien.

Daarna was het aan de beurt van de dark folkies van Sol Invictus. Veel hoger dan typische Engelse folk kwam het intimistische gezelschap echter niet. Een kleine schare fans vond dat helemaal niet erg. Zoveel te beter.

Madre del Vizio bracht voor het eerst wat rock in de zaal. Vooral de gitarist stal de show en sommige songs waren echt wel lekker leuk, maar de vocalen lieten wat te wensen over helaas.

Leather Strip daarentegen, kickte ass. Zo saai als hij was op Amphi afgelopen zomer, zo duister en agressief was hij in deze donkere zaal. Geef toe: een immens podium voor 1 man in klaarlichte dag is heel wat anders dan een expo in Waregem voor een beperkt publiek in schemerlicht en duidelijk zichtbaar projectiescherm. Knap cool optreden van de man.

En dan een optreden waar ik naar uitkeek. Het moet al twee jaar geleden zijn dat ik Corvus Corx nog eens live zag. Helaas doen ze al jaren hetzelfde zo bleek. Niettemin drinkliederen in een uitbundig folkfeestje vol trakzakken, blaasbalgen en andere gefluit onderstuend door hun nog steeds indrukwekkende percussiesectie. Veel kleurige mannen vol energie al dansen dover het podium. Ik moet toch eens zorgen da tik hun ietwat sfeervollere shows met strijkers en koor tez ien krijg. Dat moet pas vuur geven. Van dronkenmansliederen heeft men het na een kwartier al gezien. In ieder geval was het wel passend voor het verjaardagsfeestje.

Last but not least: Suicide Commando, naast Front 242 een van de meest legendarische en bekende bands in Europa. Zware industrial. Hleaas wou de tenchiek tot grote frustrtie van Johan niet meewerken, maar na wat gekwakkel en gesukkel konden ze dan toch doen waar ze voor gekomen waren: de boel in vuur en vlam zetten."Bind Torture Kill" "come on and hate me" "one nation under god"...krachtige videobeelden, krachtige stem, krachtig optreden. Ok, het was het wachten waard!