Jeronimo's Cage of Thoughts

Sterrenwacht Armand Pien by jeronimo

Zaterdag stond ik daar voor gentblogt kiekjes te trekken van deze unieke telescoop uit 1888! Iedereen kent Armand Pien wel nog, toch als je even jong bent als ik. Klik voor het verslag van de rondleiding en voor mijn foto's. Het was zaterdagnamiddag, zonnig, warm en prachtig weer. Sommigen hadden de pech dat ze in en aula moesten zitten zweten. Blij dat ik dat nooit heb moeten meemaken, leve de succesvolle eerste zittijden! Maar ik duim zoveel ik kan voor de mensen en bloggertjes die ik ken die helaas een tweede poging moeten ondernemen om te bewijzen dat ze het waard zijn!

tweede zit in de rozier/plateau Ugent by jeronimo

Mijn muzikaal verslag van Urband Trad en Aedo op het boombalfestival vind je hier. Geweldig!

Gisteren was het vergadering van het project. Ik kon er niet op tijd zijn, verwittigde ik de voorzitter omdat mijn ouders vanuit Leuven ter hoogte van Gent waren en zo lief waren te bedenken dat ze maar eens bij hun brafste flinkste oudste moesten passeren om samen te gaan dineren. Il Cortile bleek helaas in verlof te zijn, net als de tapasbar La Malcontenta. Het werd dna maar "Le Baan Thai" ook in het patershol, mijn ma herkende het want ze was er al eens geweest met haar virendinnen. Gezellig en lekkere currymenu's als je voro curry bent natuurlijk, ik nam oranje curry met thaise courgetten, heerlijk, pikant, dat wel, volgens mijn pa zag ik na enkele happen als bloedrood en mijn neus liep een marathon. Mijn ma proefd en nog voor ze het in haar mond gestoken had zat ze al te walgen van te heet. Zij had dan ook voor varkensvlees in zoet-zure suas gekozen, met de klemtoon op zuur, wat beter is dan in de chinese restaurants. Mijn pa proefde de gele curry met kip. Lekker vol van smaak en accent met kokosmelk. Content waren ze en ik vid dat leuk. Ze zetten me thuis af en ik ging me lekekr even op de pot gaan zetten om daarna met stevige pas naar de rotonde af te zakken waar de vergadering al vollop beizg was. Wij hebebn de fightclub-regel dus ik klap niet uit de biecht. Maar dat er weer stevegie discussies waren en redelijk warme onverluchte zalen dat staat vast. Alles lekker doorspoelen in de Karper aan de overkant was gewoon een welkome verfrissing.Vandaa ben ik een beetje moe, maar ik heb zin om straks alweer de deur uit te gaan. Waarschijnlijk ga ik deze avond weer wokken. Ik vind mezelf een topkok.

Boombalfestival lovendegem by jeronimo

Blij dat ik nog eens mijn kot uit kwam vrijdag. Het was een mooie dag geworden en om de een of andere reden had ik nog geen zin of tijd gehad om 's avonds een stapje in de wereld te zetten. Toevallig, of eigenlijk niet, want ik vermoedde wel dat hij daar zou zijn, kwam ik Bruno tegen samen met vrouw en kind op Jazz in 't Park bij mij in de buurt. Gezellig was het wel, dat sfeertje. Om 21u moest ik hen verlaten omdat er een andere afspraak opgedaagd was. Gezellig keuvelend gingen we de nacht in.

Net op tijd stond ik de volgende dag om 14u aan de Gezusters Lovelingstraat aan de Sterrenwacht. Jammer dat we niet in de telescoop die dateert van 1888 konden kijken, dat kan blijkbaar wel op een woensdagavond. Vrije ingang. Mijn interesse is alvast gewekt. Daarna volgde een rondleiding door de Rozier, een oud gebouw met veel geheimen en een grote geschiedenis, maar wegens vermoeidheid, de nood aan koffie en dorst en te weinig middageten/otbijt binnegespeeld te hebben, hield ik het niet zo goed vol. Een frisse coca-cola uit de automaat bracht soelaas, ik repte me naar huis en als de weerlicht bewerkte ik mijn foto's in lightroom en stuurde die door naar de Gentblogt-eindredactie om te vertrekken naar het folkie Lovendegem voor het Boombalfestival. Mijn sfeerfoto's vind u alvast op het project. Een hoogst aardig festivalletje met lekker eten ontspannen los sfeertje en een zonovergoten weide. wat moet een mens nog meer hebben? Jawel, prettig gestoord gezelschap zou de volgende keer aangenaam zijn.

Ondertussen heb ik de wok uitgetest die mijn ma voor mij gekocht had met een stempelspaarkaart van de plaatselijke groene delhaize. Toen mijn ma de stempelkaart wilde wisselen voor een wok, waren er geen meer en toen bleek dat er opeens weer een wok was toegekomen. Mijn ma zei dat ze de stempelkaart niet meer had en dat ze hoopte dat ze die wok dus niet aan haar zouden verpatsen, want ze vond de oorspronkelijk prijs toch te hoog. Na een tijdje wist mijn ma me te vertelen dat ze op de doos van de wok haar naam hadden geschreven en dat ze dus niet anders ging kunnen dan die wok te kopen zekers? Maar protesteerde ze luid tegen niemand in het algemeen, ik heb die kaart niet meer en ik ga niet de volle pot betalen, ik wil slechts de opleg betalen. Nog een tijdje later stond die wok lekker op mijn bed, helemaal uitgewassen en klaar voor gebruik en mijn ma wist me triomfantelijk te vertellen dat ze hem aan de oplegprijs voor haar stempelkaart had gekregen. Ik kon dus niet anders dan met plezier een wokpakket te kopen, wokolie en hup daar knisperden mijn sojascheuten en andere chop choy-groenten in de wok. Heerlijk, zeker met de bjigevoegde kruiden. Dat smaakt naar meer!

Deerlycke Folk 2007 by jeronimo