Jeronimo's Cage of Thoughts

Na de een of andere slag met een sloophamer eerder dit weekend, heb ik mezefl were t'ope geskart. Of toch enigzins een poging tot. Niet dat ik me verlies of wentel in zelfmedelijden, maar mijn melancholische bui doet me wel excellente pareltjes uit het verleden ontdekken. Waar ik youtube afschuim naar de prachtige doom van Paradise Lost ( een groep die ik 15 jaar terug niet moest hebben), Candlemass (nooit echt naar geluisterd) en My Dying Bride, heb ik mezelf ook nog wat getrakteerd met nieuwe aankopen. Het geld hoeft niet altijd aan fruitsap Ice-tea en andere spajes gaan of zoals gisteren met enkele maten naar de verse pasta Al Forna uit de Il Cortile in Gent. een Siciliaans restaurant waar ik meermaals per jaar placht te komen, omdat het er lekker is, vlotte bediening en iets originelers dan de belgische Itliaanse keuken. de anitpasti: bruchetta's en crosti waren wel wat duur 6 euro voor vier toastjes is niet goedkoop. De ovenpan vol verse pasta al dente met room panchetta en tomaat en kaas was gelukkig even heerlijk en veel meer zijn geld waard. Vandaar ging het nog naar het verwarmde teraas van de Hot Club de gand, waar concertprijzen werden gerekend voor een optreden dat nog niet was begonnen en toen naar de Onvrije Schipper, met altijd iets leuks achter den toog maar blijkbaar wel een vort sossenkot aan de posters van Freya op de deur te zien. Ach ja zo anti-rood zijn we nu ook weer niet als er niets moois achter den toog staat.

- Blind Guardian: a night at the opera. Release van 2002, de Duitse heren van de powermetal trappen op deze schijf weer ferm op het gaspedaal, waardoor de motor zoals steeds weer in licht overdrive gaat. Speedmetal mag snel zijn, maar de bombast en het razende geweld lijkt zichzelf soms wat voorbij te hollen, Hansi Kursch zijn vocalen daarentegen zijn net iets minder geforceerd en steken dan ook minder snel tegen. Met krachtige losgeslagen forsbollen balt Blind Guardian weer knappe stevige songs met nadrukkelijk vocale koren die het geheel een symfonisch tintje geven. Ook de riffs werken aanstekelijk en de middeleeuws aandoende intro's geven het geheel een afgewerkt en uitgewerkt tintje. Ik wou Blind Guardian ontdekken maar ik heb het toch meer voor dingen a la Rhapsody die iets evenwichtiger klinken.

Das Ich - Die Profeten (re-edit 2009, album 1991). rerelease van het debutalbum van Stefan Akkerman en Bruno Kramm die de Duitse Gothic en dark wave wereld op zijn kop zetten door trendkiller te spelen wat duistere obscure muziek betrof. Knappe dreigende songs, klinken ietwat gedateerd, maar blijven ferm overeind. Ik denk aan de openingssong "es ist ja Krieg", "kain und bel" "Gottes tod" en "Des satans neue KLeider". De jaren '90 waren immers ook mijn meest donkere jaren op muzikaal vlak.

- Megadeth - Rust in Peace (remixed an remasterd 2004) original album 1990. Megadeth, het fantastisch gitaarduo Dave mustaine (ooit verguisd bij het zielige Metallica) en Marty Friedman werden wereldberoemd met dit album "rust in peace". Da tis pas sinds enkel jaren fan ben van Megadeth doet niets af aan de verdienste, ik herinner me Hangar 18 nog levendig, wat een trendsetting heavymetal clip zeg. Dit album kan dus niet ontbreken in mijn collectie. schitterende riffs, melodiën en samenspel. Al mag Symphony of Destruction er ook wel zijn.