Jeronimo's Cage of Thoughts

Dat ze deze ziekelijke creep maar eens voorgoed wegsteken. Ik word daar eigenlijk zo kwaad van. Hopelijk biedt het proeces toch wat inzicht in zijn drjifveren, al lost dat voor de getroffen families niets op. De man is psycho. Geen rede die zijn daden ooit kan verklaren. Net als die perverts in dat kindertehuis in Engeland. Folterkelders? Ziekelijke sadistische pedosexuele spelletjes? Is dit het script van de een of andere domme slashermovie?
Gelukkig is er nog de wijvenweek, met een echte overkill aan wijvenblogs. Mijn feedreader kan ik amper bijhouden. Ieder wijf dat blogt komt er blijkbaar in. Ik ben al van bloglines naar googlereader overgestapt.
Het is wel leuk om lezen soms. Het is op zich wel een leuk initiatief al zijn de bedoelingen me niet helemaal duidelijk. Laten de wijven zich eens gaan aan typische clichématige tienermeisjesdingen om eens lekker girly te doen? Zit er een flinke dosis zelfrelativering in? Bij sommigen echt niet. Of het zou moeten zijn dat mannen en vrouwen weer iets anders verstaan onder zelfrelativering.
Hebben jullie die ontelbare posts gelezen over hun 'lijf'? Leuk en ook een beetje verontrustend, zouden die wijven even kritisch zijn voor het lijf van hun eventuele partner? En dan het shoppengedoe. Dát lezen, hield ik niet lang uit. Ze kopen allemaal constant dingen die ze niet nodig hebben. Wij mannen, krijgen dat weer het verwijt dat alles een nut moet hebben. Vandaag zijn wij "mannen" het onderwerp van tientallen chicks. Valt het u ook op dat er een grote gemene deler is van soort man: groot, grappig, intelligent, meegaand, zelfstandig, strak, sociaal,...Ook komt het woord 'nerd' meermaals terug, naast andere stereotiepen, zijn wij echt zo in te delen? En vallen op slechte mannen. Maar desondanks ze zijn ons dankbaar, de wijven houden van ons en ik van hen. Allez toch van sommigen onder ons :-)
Ik dacht dat er veel meer afgebroken zou worden, maar neen, ze kunnen niet zonder ons en dat is geruststellend? Bovendien houden ze van mannen die hen verwennen en als je een vrouw verwent, krijg je veel gedaan. Bv zoals twee stukken door haar gebakken taart krijgen. Njammie

Ook lees ik hier en daar een zeldzaam leuk geschreven interessant stukje, anderen zijn eerder typisch sanoma magazines gezever.Lekker puberaal doen zonder dat je ideeën verschillen van die van honderden anderen, heu van wat de boekskes zeggen hoe je moet denken.
Maar goed, wat de zin of onzin is, doet er eigenlijk niet toe. Wij mannen, lezen en leren of zien bevestigd wat we al dachten!

Ondertussen ben ik blij en niet blij. Ik ben niet blij wegens geen wijf. Onafhankelijk noemen we dat. Ik ben niet blij omdat het lijkt alsof alle kleine ongelukjes een bedoeling hebben. Maar ik weiger bijgelovig te zijn. Ik ben blij omdat op dit moment het is gelukt op in 5 dagen heel wat te plannen. Ik hoop dat de variabele factoren meewerken en het plan doen slagen. Dat zou perfect zijn. En nee die variabelen zijn geen wijven. Chance. Hoewel.

Of het een wijfje was die mij het lapte, weet ik niet. Pasen. De zon scheen door mijn open raam. De frisse lucht en de heerlijke koffie en de leuke avond ervoor hadden we fris en monter gemaakt. Ik vond het dan ook schattig toen ik haar snoezig snoetje zag piepen van om de hoek. Snuffelend in de frisse lucht stak je haar wippend neusje de lucht in. Alsof ze kon ruiken wat voor moois de dag zou brengen. Geen passeiers alvast.
Ik dacht, ik ga er op af, maar aarzelde. Toen besloot dat ik geen risico mocht nemen en toch maar eens gaan kijken waar dat snoezig ding zich ophield. Vlakbij mijn auto. Maar ze was verdwenen en ze had geen spoor achtergelaten. Dacht ik.
Wat later reed ik terug naar west-Vlaaderen. Maar bij het starten brandde het lampje van het uitlaatgascontrolesysteem alweer en had ik amper vermogen. Verdikke. Woedend in gedachten en uiterlijk gewoon geïrriteerd, bereikte ik mijn bestemming en opende mijn motorkap. wat me tegemoet kwam was de geur, niet van een heerlijk parfum maar van warme olie en stront. Keutels. Aangekoekt aan mijn motorblok en op het deksel van mijn ruitenwissensproeivloeistof (weten jullie dat dekseltje te herkennen meisjes?). Ik inspecteerde mijn motor langs alle kanten zo goed en kwaad ik kon en merkte opeens een omzwachtelde kabel waarvan de zwachtel beschadigd was, en daardoor 5 kleienre draden waren blootgelegd. Een draad geknakt, twee draenen ernstig beschadigd en nog een paar lichter beshadigd. Vuile ratten verdikke. Het geloop naar de garage is voorbij en ze hebben me geen kosten aangerekend. Al dat vuilnis ook bij mij op de oprit. Ik zal blij zijn al is van die mesthoop weg ben.

Ondertussen heb ik mijn geliefde johnnybakske terug, helaas nog steeds zo vuil als het maar kan omdat ik geen tijd hem om hem te wassen. Ze hebben de kleppenblok vervangen. De klep die de druk in de turbo regelt en in verbinding staat met de uitlaat. Ik kan er dus weer tegen aan. Maar het had heel wat voeten in de aarde gehad. Donderdagochtend merkte ik twee gemiste berichten op mijn gsm of ik dringend kon terug bellen naar de garage. Een tweede bericht dat ik onmiddellijk de vervangwagen moest terugbrengen. Ik belde even naar huis. Mijn ma had die kwaaie kerel ook al aan de lijn gehad. Ik had gezegd dat ik wegens een afspraak in Brussel die avond mijn auto niet kon ophalen en dat ik deze pas donderdagavond ging ophalen. Bon, ik sprak af dat ik tegen 13u de auto zou terug brengen. Ik vroeg meteen een halve dag congé aan en trapte het af naar het station. Van Gent tot Wevelgem reed ik op reserve - alsof ik nog ging tanken voor die pipo's - en raakte gelukkig toe tegen 12u30. Helaas ging de garage maar open om 13u. Tegen 13u30 was ik thuis, at ik een boterhammetje met de mama die net was geïnterviewed voor de Visie over vrijwilligerswerk en trok daarna naar stad Kortrijk, shoppingcenter Kuurne en andere op zoek naar betaalbare cd's.
Ik merkte uiteindelijk dat het oude rockerskoppel dat de beruchte en legendarische Kortrijkse Music Mania uitbaatte nu elders een Metalzone hebben. Ik kocht er een cd van Die Verbannten Kinder Evas - dusk and void became alive. Schitterende eerie dark wave.
Cd's die je amper vond de afgelopen decennia. Verder vond ik niet de cd's die ik vond of toch niet aan een prijs die ik wil betalen. Ik moet me er misschien overzetten dat cd's nu al meer dan 15 euro kosten. Het zit me tussen de twee oren ik weet het.

Crisisituaties zorgen voor vooruitgang. Kijk naar de technologishe evolutie in WOII. Het is een beetje bevreemdend in positieve zin om mijn ma tegen haar vriendinnen te horen uitleggen dat ze moeten "skypen" en msn'n en webcammen. Die skype is trouwens spotgoedkoop om te bellen naar vaste nummers in het buitenland (0.017 euro per minuut) zoals we de laatste tijd veel moeten doen thuis. Sinds ma haar latop heeft, wordt ze bijna een pc-freak.

Veel woorden zal ik er niet aan vuil maken. Wat little witch schrijft, kan ik alleen beamen. Ruim anderhalf jaar gelden dat we mekaar nog zagen. Tijden die enkel nog bestaan als zomerse warme flarderige herinneringen. Veel is veranderd, maar toch de uren vlogen voorbij. Van de grootste onnozelheden tot de meest intieme diepe dingen des levens. Een mens heeft nood aan zwoel luchtigheid in een gesprek als aan vertellingen over wat een mens allemaal overkomt en bezighoudt en hoe hij het aanpakt of zou moeten aanpakken. Intellectuele uitdaging. Emotionele (on)afhankelijkheid. Dergelijke gesprekken houden de geest scherp en houden de blik op hoe je met je leven omgaat. Nu in ieder geval een gesprek met een vrouw van dat kaliber ik heb er deugd van gehad.

En daarnet 9 cd's gekocht in de Music Mania in Gent voor 50 euro, waaronder een limited en twee dubbelaars. En ik heb net via paypal mijn flickr-account verlengd voor 2 jaar voor 47,99 dollar, dat is zowat 24 euro.
op de laatste nipper nog een afspraak geregeld met een grote grootse dame. Mijn week is goed! Zaterdag hopelijk vlot uit Gent geraken ondanks de Omloop het Volk en naar de uitverkoop van de Muziekladen in Kortrijk. Na de metal en gothic misschien tijd voor nog eens wat goedkope poppy tunes. :-)

Me @ blogdrink leuven by I-manuel

Maandagochtend schoof ik geduldig aan in de file aan de lichten aan de afrit in Bissegem langs de R8 en wat later draaide ik de parking op van Top Motors. Na wat dralen aan de balie wist de mens me te zeggen dat ik bji de seat-garage aan de overkant moest zjin. Blijkbaar hebben ze nu een aparte afdeling voor volkswagen, seat en audi bij Top Motors. Ik reed de automatich openende poort bij Seat in en legde mijn probleem uit. Woensdag ten vroegste kon ik hem binnen brengen en ik had chance, ik kon nog een vervangwagen krijgen. Woensdag kwam goed uit. Dinsdagavond moest ik sowieso toch terug in Kortrijk zijn om mijn bankzaken definitief te regelen, wat overigens ook is gelukt, het belangrijskte deel toch. Het verzekeringsdeel zal voor een andere keer zijn.

Het slechte nieuws uit het Noorden van de familie blijft ons bezighouden en verontrusten. Vreselijk. Waarschijnlijk ga ik zondag met mijn ma's BMW naar ginder sjezen met mijn ma als co-piloot. (nvdr: ik doe alleen alsof ik een johnny ben die wakker ligt van auto's)

Tijd voor een muziekje om bij weg te dromen en alle gedachten eens los te laten waaien. Gone with the Wind. Floating on a cloud. Drifting on a sea of dreams.
Dit weekend was weer hypermuzikaal trouwens. Meezingers a volonté.
Den dien die altijd alles op cd of dvd heeft bezorgde me enkele leuke cd'tjes.
- SweenEy Todd - the demon barber of fleet street: soundtrack. Marvellous....dark...pretty...lovely...tasty...
- Rodrigo y Gabriela: luchtige acoustische latino rock.
Ondertussen bereikten mijn weken geleden bestelde cd's mij via De Mus ook eindelijk.
- Anthrax - the return of the killer A's. Great funmetal nostalgia!

Het is wel een onofficële cd merkte ik met een booklet dat niet meer dan een flyer is verdikke.
- Ancient Rites - and the hordes stood as one, België's beste metalproduct bekend over de hele wereld (vooral die knotsgekke aziaten en maffe Zuid-amerikanen) met een boekje met een heel epistel over zijn waarden en metal enzo. Hope the kids will learn ;-)

En nu net heb ik gemerkt dat mijn dvd-drive het begeven heeft. Gelukkig kan ik cd's kopiëren via mijn DVD-rom, blijkbaar, want ik heb het net getest. Geen audio-cd kopiëren in Nero, maar gewoon "cd kopiëren". Zo kon het doel- en het bronstation hetzelfde zijn blijkbaar. Tot daar, de cd is:
- Andrew Lloyd Webber - the premiere collection: een verzameling bekende musicalsongs, opnames van 1976-1987 maar vooral van rond 1980. Ligt net op. Schitterend. Van de phantom of the opera ben ik nog steeds op zoek naar de soundtrack met Sarah Brightman and Michael Crawford, al is de song in mijn blog met de ook al fantastische Steve Harley.
Ook hoorde ik dat Funiculi Funicula een musical dubbelcd heeft uitgebracht. Tempting!

De vervangwagen is een golf plus...oersaia, te monovolume en dus te hoog op de poten, onorigineel dashboard, enkel de blauwe lichten van de meters vind ik bij Volkswagen leuk. Verder saai interieur, al zijn de zetels wel redelijk afgewerkt en ondanks de TDI-motor rijdt 'm mijn inziens iets te lam maar wel comfortabele wegligging. Ben benieuwd wat er aan mijn oude vertrouwde johnnybakse scheelt. Arm beestje.

EDIT

Deze ochtend op het perron.
Ik spurt doorheen het sint-pieters-station doorheen de meute schoolkinderen die als slakkerige lamzakken slenteren over de volle breedte van de gang in tegengestelde richting, kom op het perron en zie dat er geen trine staat en al het volk naar voor spurt. De trein die uit Knokke-Blankenberge kwam van 7u56 die op dat moment Brussel-Tongeren heet, is slechts een halve trein. Meteen herinenrde ik me de koppelignsproblemen van de twee treinstellen waar ze in het nieuws over gesproken hadden. Ik loop de hele trein af maar alles en dan ook alles is propvol. Ik slenter met een nog groter ochtendhumeur terug vanwaar ik kwam zie de onducteur zeflvoldaan staan kijken naar de auschwitztrein en ik zeg hem en plein public: dat is nogal een service ze, nen 'alven tring vo al da volk. Waarop 'm me afsnauwt: ge meot maar meeer moeite doen hé meneer!
Bon ik keek hem een paar seocnden aan, haalde mijn schouwders op en wandelde weg. Als ik iets had gezegd was het waarschijnlijk niet goed gekomen. Gelukkig kwma ik ons feetje tegen, waarmee ik al zagend op de trein van 8u11 kroop, die niet vertrok wegens een defect ofzo. Aangezien ik mijn buik al vol genoeg had van dat gezever besloot ik toch amar over te springen op de treni van 8u15, wat dit keer wel een goeie keuze bleek. Ik ga de hele dag weer nodig hebben om te bekomen. Dat is een grapje. Ik laat mijn dag niet verpesten door zo iets onnozels, maar ik moet het toch even kwijt.

wordt vervolgd...

Ondanks mijn autopech ben ik dan toch eindelijk veilig en wel via Leuven, Antwerpen en Gent met hebben en houden thuisgeraakt in der goeie ouwe heimat Kortrijk. Alles was nochtans heel goed verlopen en dito begonnen die vrijdagochtend. Zonder problemen was ik met de auto in Brussel op het werk geraakt, bijzonder vlot zelfs want 1u en 5 minuten nadat ik was vertrokken, prikte ik al in op het werk. Enkel in de Leopold-II-tunnel had ik moeten aanschuiven en uitlaatgassen slikken. Die avond bereikte ik al even vlot Leuven. Verbazingwekkend.
Ik parkeerde mijn Seat New Ibiza Sport 1.9TDI (jaja ik weet het!) waarmee toen nog niets aan de hand was aan de achterkant van het station en zeulde met hebben en houden naar de woonst van mijn gastheer en gastvrouw. Daar bracht Yab als een profesionele huisvrouw mijn luxesuite in orde. Ondertussen bereidde ze ook nog de blogdrink voor die later op de avond zou doorgaan in het Stuk. Ik liet de twee bezige bijtjes dan maar lustig verder zwoegen en trapte het af naar mijn volgende afspraak. Mijn Portugees reisgenootje kwam algauw opdagen en samen trokken we naar den dien die d'r ook altijd bij is en bovendien heel besmettelijk was op dat moment.
Kikkertje wist een leuk Libanees eethuisje zijn in de vital decosterstraat: de Omaya. Ondanks dat het eten ferm lang op zich liet wachten en ik mijn honger amper onder controle kreeg, is het een aanrader en smaakte het best wel goed! Omdat we het nog veel te vroeg vodnen om onze smoel te gaan vertonen op de blogdrink, trokken we eerst naar de Ron Black's om nog wat gezellig te keuvelen en alwaar ik de dien die d'r dus nog altijd bij was zijn hyperreflexen nog eens uittestte op een overwacht moment.
Wat later stonden we te stomen in een bloedheet STUK waar de bloggers al talrijk aanwezig waren en waar yab duidelijk wenste bij te dragen tot het microbroeikaseffect. Gelukkig voor mij ben ik immuun tegen oververhitting.

Wat kan ik zeggen. Er waren heel veel bekenden. Het was een heel leuk weerzien met veel bekende gezichten zoals goya, twinkeltje, lifeisadance, kleintjew, herman, en nog vele anderen die ik van ver of dichtbij de hand schudde of een knipoog toewierp. Veel gezichten die ik eindelijk eens in het echt zag en ook een hoop nieuwe mensen. Opzet van de blogdrink geslaagd en ook de mensen die in feite enkel maar mij kenden leken zich goed te amuseren. Ondertussen had ik een nikon D300 bemachtigd van Frederik en flitste ik er op los. De foto's daarvan vind je terug op facebook.

Een speciale vermelding toch voor de twee olijkerds van Stew, die me toch weer goed liggen hebben gehad voor de camera. Ik won dan wel een T-shirt maar ik ben er alvast weer in geslaagd compleet hyper en als een randdebiel een hakkelend interview af te geven. Het filmpje komt wel binnenkort online. Those guys own me!!! Als wederdienst heb ik hen wel verschillende keren op de digitale plaat vastgelegd met frederik's D300. Hoeveel zou ik kunnen vragen voor mijn stew-at-work-pictures, vraag ik me bij deze af.

Na een korte maar goede en al even warme nacht in het lekkere donsdeken van Yab, stond ik om 9u alweer op straat. Ik laadde mijn stuff in de koffer van mijn auto die er nog steeds zonder parkeerretributie onder de ruitenwisser stond, kocht een koffie in de Panos (Panos betekent diarree in het Russisch, zo leerde ik van mijn Zweedse gastvrouw later die dag), verbrandde mijn tong en belde den dien waarmee ik ook deze dag opgescheept zat op. Hij pakte niet op maar de foon rinkelde wel. Ik dacht dat aangezien hij een dag ervoor nog verging van de griep nog aan het slapen was en besloot hem niet wakker te bellen met de deurbel. Hoe atent van me niet?

Ik liep dus maar verloren winkel in en uit in de bondgenotenlaan, trok enkele fotos van het grauwe Leuvense stadsbeeld waarin ik ooit zeven noch magere noch vette jaren van mijn leven spendeerde en belde de oetlul nogmaals op en rond 10u15 nogmaals toen ik echt niet meer wist waarheen te wandelen in dat kleine provinciestadje.

Eindelijk belde de lamme goedzak me zelf op en wist me droogweg te vertellen dat 'm al van 9u op me zat te wachten.
Bon eind goed al goed en ik plofte me in zijn zetel zonder chips maar wel met multivitaminenfruitsap in zijn zetel om naar een filmpje te kijken. "Ghost World" met Thora Birch en een teen scarlett johansson waardoor ik mijn hormonen ongelofelijk voelde opspelen. We gingen een half stokbrood kopen in de Picollo in Leuven waar de madam des huizens lustig zat te kuchen over mijn broodje en nog eens het geld vastpakte met haar blote handen ook. Hygiëne is in België toch altijd ver te zoeken. Vooral in cafés en broodjeszaken waar ze ijs en andere smurrie gewoon met de blote hand vastpakken. Na het broodje volgde "Garden State" met the girl next door Nathalie Portman, ook al zo'n favoriet van me.

En toen was het tijd om naar Antwerpen te vertrekken. Ik vroeg even hoe zwaar mijn co-piloot woog want mijn auto ging niet vooruit ondanks het feit dat ik plankgas gaf. Fukk maat heel traag raakte ik op snelheid maar of ik nu het gaspedaal indrukte of niet, er gebeurde verder niets. Al reed ik aan 140km/u. Very strange. Bon in Antwerpen aangekomen was het wa torientren maar na wat heen en weer gesjees vond ik algauw de omgekeerde frietzakken en de Vlaams kaai alwaar ik me gratis parkeerde en via mijn stadsplannetje vlotjes bij mijn Zweedse gastvrouw en gastheer belandde. Een hartelijk weerzien en wat later vervoegden Liza en haar vriend met de honderden old timers ons bij een heerlijk avondje spaghetti en zetelhangen alvorens we afzakten naar het toch wel sfeervolle café het Oerwoud.

Die nacht deed mijn gaspedaal het weer maar brandje er een lichtje op mijn dashboard waarvan ik het bestaan niet wist. Ik racete naar Gent en thuisgekomen keek ik snel in mijn handleiding in mijn handschoenkastje wat dat wel moge betekenen. Het was blijbkaar het lampje van het "uitlaatcontrolesysteem": minder uw snelheid en begeef u zo snel mogelijk naar de dichtbijzijnde garage. De katalysator kan beschadigd zijn. Getverderrie. Na een heerlijk nachtje pitten en een even heerlijk bad en een even smakelijk kopje versgezette koffie, snorde ik dan maar aan 2000 toeren en 100km/u richting Kortirjk. Het leek wel een eeuwigheid te duren. Morgen naar de garage en hopen dat ik ne vervangwagen krijg, want mijn auto is nog in garantie. Ik moet dus wel op het werk geraken. Ik zie al een halve dag verlof op me afkomen verdikke.