Jeronimo's Cage of Thoughts

Ik ben just even op de pc om te zeggen dat ik eigenlijk doodmoe ben. Dat komt omdat ik just een paar uur in de zetel heb liggen soezen terwijl mijn ma haar frans aan het blokken was en af en toe "ei"-geluiden maakte om me erop te wijzen dat ik haar stoorde met mijn gegrol. Vanwaar het gegrol kwam weet ik ook niet, maar ik weet wel dat ik vanochtend ook al doodmoe was toen ik iets na tienen uit mijn bed rolde om de zonnestralen mijn troebele geest te laten verlichten en de grijze wolken doorheen de blauwe lucht zag schieten. Toen dacht ik: ik spring op mijn fiets. Al dan niet geïnspireerd door het briefje dat mijn ouders voor me op de keukentafel hadden gelaten dat zij gaan wandelen waren. Een groot half uur later stond ik in mijn sexy wielertenueke van Lotto-ABX mijn banden op te pompen en hupsakee, daar ging ik met de wind van voor en vanachter richting Schelde. Op 't gemakjes de benen rondmalend, langzaam warmdraaiend, de gedachten voer de weidse velden golend met de wind over de grassprieten. Duister grijze wolken kruisten mijn pad, helderblauwe open plakken in de donkere hemel openbaarden het transcendente licht dat ziel en soul voedde. Mijn blik overschreed de verste horizon en aan de sluis van spiere zag ik de P902 Liberation liggen: een zeemachtvaartuig met van voor en vanachter een zwaar kanon, wat deed dat hier op de binnenwateren. De plezier-en beroepsvaarders trokken het zich duidelijk niet aan, evenmin als de zwarte kraaien die zich te goed deden aan een karkas, de eendjes dobberend op de deining van de boten en de vogels schichtig schel fluitend wegduikend in de hoge gras. De wijdse velden van Flander's Fields, daar vertoefde ik ook in hartje west-Vlaanderen ergens in een feesttent bij Ieper vor een concert van kadril met hun ondertussen goed ingeburgerde zangeres Marieke speelden ze als het ware thuis. Zo'n kermissfeer was een beetje raar, maar 'twas wel vree wijs, ondanks de niet zo goeie acoustiek en het feit dat ik heel vanachter bij de bar stond wegens zittende mensen vooraan in de tent. Feest, dat is het leven, zeker na de dood. zaterdag uren gesleten op een kerkbank op een begrafenis. Blij dat ik met mijn aanwezigheid de ontroostbaren wat kon steunen. Some souls are reaped way too soon...
Na een heerlijke biefstuk ten huize van mijn maat, trokken we met zijn vrouw en kind naar de sinksenfeesten in Kortrijk waar we niet ontsnapten aan de draaimolen en de obligate fristi op een terrasje. Heerlijk kuierend toch, want veel volk was er niet. Vanavond treedt de zus en haar lief op in de Kreun jazz van het conservatorium. Ze speelt er in een combo. Let the music play! Hit it!

Alamo Race Track, handeslbeurs, gent, by Jeronimo: mijn fotoreportage

Soundtrack for the Current Attack:
- Hayseed Dixie - She was skinnier when I met her
- Alamo Race Track - the northern terrotory
- Woven Hand - live @twist & shout, denver