Jeronimo's Cage of Thoughts

Vreemd. Ik stond er net zelf even bij stil. Of eerder zat. Zit. alec stelde me een vraag in mijn vorige post. Of ik wel nog eens iets mee maak? Waar mijn duistere gedachten van weleer geblven zijn.

Ze zijn nergens gebleven. Ze zijn er nog steeds. AL zijn ze misschien iets minder op de voorgrond aanwezig. Die duistere demonen.? Ze rukken aan me, rijten mijn ziel uiteen, schreeuwen oorverdovend in mijn echoënde schedel. Maar misschien ben ik ondertussen deels doof geworden. Deels apathisch ook. Deesl gewoon murw geslagen. Of is het een vorm van controle. Beheersing van de duistere krachten die me drijven. Dreven.
Drijfnat was ik althans daarnet toen een heus onweder boven mij losbarstte in een klaterende vloed van verwijten, bevelen, woorden, pijn, macht.
Er zijn ook anderen in blogland, die veel duidelijker kunen verwoorden dan ik getypet krijg. Zielen die een pijn voelen, een vertwijfeling die zo herkenbaar is dat ik hun ziel wil omarmen en samen ten strijde trekken. Freedom.
Release your Mind
. Zolang de vlam brandt. Zo lang het vuur wordt gevoed en het ons niet verteerd. Zolang gaan we door. Ik otch. Al jaren.
Op mijn nooit-eindigende queeste. Mijn pelgrimstocht. Mijn ontdekkingreis door het leven en het welzijn. Het labyrinth van emoties en verraderlijek gevoelens, waanbeelden en misleidende dromen, valse verwachtening en wanhoop. Soms. Ik ben in fiete redelijk positief ingesteld. Oppervlakkig misschien. Rationeler. Of gewoon gelatener. Feit is. Ik leef en wil me steeds voelen leven.

Geinet ondertussen van enkele sfeerbeelden die ik zaterdagavond trok op la fiesta tropical van BBkey, de big band waarin mijn pa zijn ziel uit zijn leden blaast. Het was best leuk, leuke formule met heerlijke tapas. Familything.
Ondertussen help ik oo in het huishouden, stak ik een was in en streek ik mijn hemden en ben ik een tevreden man. Mijn pc werkt weer. De voeding is vernieuwd. Op de job waren er ook een paar positieve impulsen, ook dat was eens nodig. Waarom zou ik me nog hulle in duistere melancholie. the laughter is out there.