12/06/2012

Iron Sky (2012) **½

Sommige filmmakers hebben een rijke fantasie en gevoel voor humor. Iron Sky (2012), van de Finse regisseur Timo Vuorensola, gaat alvast uit van een schitterende premisse: de Nazi's zitten al jaren op de maan en niemand weet het! Maar ze hebben nog steeds megalomane fanatieke veroveringsplannen. De limited steelbook edition die ik in handen kreeg ziet er alvast erg gaaf uit, vol verwachting stak ik op een dooie zondagnamiddag de Blu-ray in. Inglourious Basterds meets Star Wars zegt de hoes nog en ik nestelde me in mijn zetel.

iron sky,Timo Vuorensola,Julia Dietze,Gotz Otto,Christopher Kirby,inglourious basterds,star wars,Laibach

De verwachtingen werden niet geheel ingelost. Toch is dit zeker geen teleurstelling. Het is een komedie die de draak steekt met de Nazi's die decennialang op de maan geïsoleerd zaten en dus compleet 'achter' zijn en niet verder ontwikkeld, vooral qua gedachtegang dan. Het kan symbolisch geïnterpreteerd worden, maar dergelijke popcornfilm doen we met zo'n diepgang misschien teveel eer aan? De streng hiërarchische wereldorde van de Maannazi's (het klinkt bijna als een sushi gerecht) contrasteert enorm met de typische nonsens nonchalante we-can-do-it-all-Amerikaanse samenleving in 2018. Er zitten redelijk wat gimmicks in, die misschien oerdwaas lijken, maar ergens toch niet zo heel flauw. Om eerlijk te zijn, ze werken. En bepaalde scenes zijn erg goed in mekaar gezet.


Korte inhoud: De Nazi's hebben een heuse basis op de maan waar ze in de stijl van de jaren 40 een streng regime hebben ontwikkeld en de meest geavanceerde ruimtetuigen. Renate Richter (Julia Dietze, mooi, blond en zo charmant) is een soort van zedenlerares die het nazi-gedachtengoed aan de jeugd bijbrengt. Haar verloofde de inlichtingenofficier Klaus Adler (Götz Otto) is een volbloed Hitler-dweper die er van droomt de aarde te veroveren en het Rijk op Aarde te herstichten. Op aarde zijn we ondertussen 2018. De vrouwelijke president (Stephanie Paul), een Sarah Palin kloon, wil herkozen worden maar de campagne zit wat in het slop en campagneleider Vivian Wagner (Peta Sergeant) heeft het moeilijk. Door het zwarte model James Washington (Christopher Kirby) naar de maan de sturen (en tezelfdertijd een geheime missie naar Helium 3 uit te voeren) hoopt ze haar campagne op te voeren. De slogan "yes she can" verwijst flauwtjes naar de presidentverkiezingen van enkele jaren geleden. Nu de zwarte dan op de maan zit, botst hij op een basis van de nazi's en ontmoet hij de maan Führer Wolfgang Kortzfleisch (Udo Kier). Algauw zien de nazi's hun moment om met James naar de aarde te trekken en de invasie voor te bereiden. In de komst van de lunatics die beweren van de maan te komen, zien ook de president en haar al even geflipte adviseur ook snel mogelijkheden. Maar dan begint het spel echt en begint Renate zich af te vragen in welke mate haar leven op de maan een leugen was.

iron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibach



iron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibachiron sky,timo vuorensola,Stephanie Paul,Peta Sergeant,Udo Kier,julia dietze,gotz otto,christopher kirby,inglourious basterds,star wars,laibach

Zoals gezegd, het uitgangspunt is erg goed, maar de uitwerking is beetje minder. Chapeau voor de perfecte animaties en decors. Schitterend gedaan. De nazi's doen me denken aan de slechteriken uit GI Joe met hun zuurstofmaskers. De nazi's die sinds decennia qua techniek nog steeds vertrouwen op mechanische technieken die lijken op een mecano en de smartphone van James die voor hen de wonderlijke ontbrekende schakel blijkt voor hun grote missie. Veel meer dan dergelijke gimmicks kan ik niet verklappen. Het enige wat ik mis naast de spanning is diepgang en persoonlijke actie zoals die in Star Wars en vooral in Inglourious Basterds was te zien. Hier blijft het oppervlakkig cartoonesk, maar de film bevat wel alle typische elementen van het genre. De slechteriken tegen de ja iets minder slechteriken en de fanatieke ideologe die zich bekeert al dan niet in samenspel van de zwarte die de ondergang blijkt van het Rijk. De nazi's mochten wat meer succes geboekt hebben vind ik en er mocht ook meer persoonlijk heldendom in gezeten hebben ook. Het scenario bleef op dat vlak erg op de vlakte en koos voor het makkelijke en daardoor minder goeie pad.


Inhoudelijk stelt de film daarom echt niet veel voor en dat is een gemiste kans. Zoals gezegd, het biedt genoeg entertainment voor op een zondagnamiddag. En ja iets ergs vermeldenswaardig voor de zwartzakken onder ons: de soundtrack werd gecomponeerd door onze Sloveense vrienden van Laibach. Zeer geslaagd, het beste van de hele film, naast Julie Dietze dan.





*** Iron Sky trailer ***





03/27/2012

John Carter 3D (**)

John Carter (2012), een film met een rare naam, en als je niet even zelf zoekt wie of wat John Carter is, lijkt die filmposter nogal tegenstrijdig met de naam. In ieder geval de film is van de hand van Andrew Stanton, jawel de man achter Wall-E (2008) en Finding Nemo. Nooit gedacht dat het zo verkeerd zou kunnen lopen. Deze Walt Disney-productie slaat alle ballen mis, en dat werd reeds in de pers breed uitgesmeerd. Waarom? Is de film dan zo slecht? Nee, de film is absoluut geen draak, maar van een Walt Disney productie met torenhoge budgetten verwacht je veel. De lat ligt bijzonder hoog. En deze film kon evengoed gemaakt zijn door een kleine filmstudio, toch als je het zoals altijd magere verhaaltje bekijkt.

john carter,Edgar Rice Burroughs,Andrew Stanton,wall-e,star wars,Finding Nemo,Modern Times,Taylor Kitsch,Lynn Collins,Dominic west,Willem Dafoe,ciaran hinds

John Carter is een verfilming van een bijna honderdjarige novel van Edgar Rice Burroughs, die in de jaren 1911 en volgende zijn fantasie de vrije loop liet. Misschien speelde de industriële revolutie een belangrijke inspiratie bron en ook de vreselijke gebeurtenissen op wereldvlak in die jaren. Zonder het boek te kennen, lijkt het erop dat de makers zich goed aan de sfeer van het boek gehouden hebben. De vliegtuigen en steden van Barsoom, lijken regelrecht uit de steampunkperiode te komen. Vooral mechanisch, u moet maar eens kijken naar de grote machinerieën die Charlie Chaplin opvoerde in zijn Modern Times (1936). Het doet ook nogal Jules Verne-achtig aan, die ook eigen mechanische sci-fi-tuigen ontwierp.

Ook de decors zijn prachtig. Star-Wars-gewijs, wordt de planeet Barsoom opgedeeld in zwart-wit. Of eerder Blauw versus Rood en dan nog een horde groene primitievelingen, de Thark. Deze wezens kunnen evengoed in Stars Wars opdraven, met hun vier armen. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de comics van John Carter veel vroeger op de markt waren dan de boeken van Star Wars. Als er dus iemand inspiratie heeft gezocht, dan zal het wel George Lucas geweest zijn.

Korte Inhoud: John Carter (Taylor Kitsch) is een deserterende kapitein in het leger van de Noordelijke federatie, We schrijven 1866, hoogtepunt van de secessieoorlog. Carter is de oorlog beu en lijkt obsessief op zoek naar een grot met goud vol mysterieuze tekens. Als bij toeval ontdekt hij die vreemde grot en wanneer hij belaagd wordt door een vreemd figuur ontwaakt hij opeens op Barsoom. De planeet Mars. Niet toevallig, blijkbaar dacht men in 1911 ook al aan Marsmannetjes. Algauw komt John Carter tot de ontdekking dat de wetten van de zwaartekracht op hem als mens weinig effect hebben en hij daardoor buitengewone krachten bezit. In de dorre woestenij wordt hij al snel gevangen door de primitievelingen van de Thark, die als outsider de Grote Oorlog tussen de twee rivaliserende steden Zodanga en Helium aanschouwen en zo veel mogelijk ontwijken. Tot ene prinses Deja (Lynn Collins) ook in handen valt van de Thark, toen ze wilde ontsnappen aan een huwelijk met de heerser van Zodanga, ene Jimmy McNulty, ik bedoel, Dominic West.

Leuk te zien dat het oerklassieke gegeven van het bezegelen van een vredespact middels een huwelijk ook in het boek terug te vinden is. Maar de Prinses zou de prinses niet zijn en John Carter, rebel without a cause, zichzelf niet als dit geen nieuwe allianties creëert met grote gevolgen voor de gevestigde wereldorde.

john carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hinds

Het verhaal is zo oud als de pot met mosterd van Abraham en stelt in se niet zoveel voor. Heeft Walt Disney er alles aan gedaan om dit clichématig verhaal tot een hoger niveau te brengen? Nee, er is veel actie, er zijn spectaculaire beelden, spectaculair vooral op grafisch vlak dan, maar verder stelt het helaas niet veel voor. Er is hier en daar wel wat spanning. Het is vooral goedkoop entertainment. De acteurs komen niet tot hun recht, maar verknoeien de film ook niet gelukkig.

Ik vond het vooral leuk ,als je iet wat dieper nadenkt, om te zien hoe de schrijver van toen dacht. Ik zei het al, leuk te zien dat zijn tuigen en steden gebaseerd zijn op grote mechanische tuigen gecombineerd met de Romeinse keizerlijke legioenen. Onze held vliegt gelijk superman, maar in 1911 bedacht de schrijver dat hij dit kon laten gebeuren door de zwaartekracht anders te laten werken. De man zou eens moeten weten dat ze helden anno 2012 gewoon laten vliegen zonder enige verklaring.

Vermeldenswaardig is de Romeins tragische karakterkop van Ciarán Hinds als heerser van Helium en Willem Dafoe als Thark-leider. Taylor Kitsch als superhero, heeft iets meer diepgang dan de dagdagelijkse superhelden die ons tot vervelends toe van het scherm rond onze oren vliegen. Ik zou zeggen: voor de fans van het genre is dit wel eens leuk om je werkdag te eindigen.


*** John Carter trailer ***