Jeronimo's Cage of Thoughts

Gisteren was het dan het uur van de waarheid. Over de resultaten ga ik niet veel lullen: ze zijn wat ze zijn en oranje boven!
Mijn eerste opdracht als voorzitter van een stemopnemingsbureau verliep even vlot als de overwinning van degenen die ik op de televisie toen ik stond te wachten in de grote rij om onze tabellen het het proces-verbaal te laten viseren en de gegevens in een computer in te geven.
Het enige waar ik op voorhand mee inzat, was de praktische kant van de zaak. Zou ik getuigen laten meetellen of niet, later werd me duidelijk dat dat wel de gewoonte was in sommige telbureaus. En zou ik plaats genoeg hebben om de verschillende mensen aan verschillende taken te laten werken. En het naamturfen, zou ik dara voldoende naamtabellen voor hebben? Maar ik stelde me gerust met de gedachte dat alles zich zoals altijd zelf zou uitwijzen en dat bleek ook het geval. Ik was aanwezig rond 13u20 en kort daarna kwam mijn eerste bijzitster al toen, later nog ene en toen bleef het een tijdje kalm. De anderen die toekwamen maakten meteen van hun oren dat het al de zoveelste keer was en waarom altijd dezelfde waren uitgekozen. Heel het onderwijs van Kortrijk was er, en dat bleek niet overdreven want constant werd er oeveral "hey, hang je'r ook aan," geroepen. Zelf kreeg ik die kreet te horen van een guatemala-medereizigster, het deed ons eraan denken dat we nog eens dringend moesten afspreken. Kortrijk is een kleine stad ook op dat vlak. Iedereen leek zijn of haar collega's te zien. De enige man kwam ietwat laat aan, maar hij wou echt wel blijven en wou meteen ook secretaris spelen. Zo moest ik er nu nog drie de laan uit sturen. Loterij dan maar. Ik maakte enkele blanco briefjes. Op drie ervan tekende ik een smiley. De gelukkigen konden gaan, maar sommigen eisten een formele bevestiging. Als een van de laatste bureaus begonnen we aan de telling omdat onze stembussen vrij laat arriveerden. Geen nood. Vlot telden we de ontvangsten, legden de we biljetten per partij in het jusite vak getekend op de tafels. Ik maakte mijn tabellen voor de tussenresultaten en hup daar gingen we aan het werk. Ook het naamturven ging vrij makkelijk, per partij een lijst en twee man en voor de kleine partijen deed ik het zelfs alleen. Af en toe stond ik mijn secretaris bij met het geven van instrcuties en het vervulllen van de formaliteiten. pas na de eerste stembus kwam een medewerke van het hoofdbureau ons verteleln dat we de combinaties lijst/naamstemmen niet apart moesten teleln en ook niet stempelen en paraferen. wat een bullshit! meteen kon ik vor de twee overige te teleln bussen drie tabellen van mijn tussenresultaten schrappen, wat het werk een stuk vereenvoudigde. Rond 19u was alles geteld en hield ik me met mijn secretaris bezig om het proces-verbaal in te vuleln, de tabellen in tweevoud in te vullen en aan te schuiven bij het hoofdkantonbureau om alles te laten visren en in te geven in de computers. Rond 19u45 bedankte ik mijn bijzitters en secretaris en gaf ik hen hun parkeerticket en liet ik hen gaan.
Uiteindelijk snap ik al dat gezaag niet over opgeroepen zijn en te moeten gaan tellen. Die ene dag dat je eens iets moet doen zeg. En het zijn ook nog degene die naar huis mogen die er vooraf het hardst om zaagden waarschijnlijk. Losers. natuurlijk, als er iets mis gaat, is het wel dikke shit en balen tot en met. Maar als je het goed aanpakt zou er allemaal redelijk vlotjes moeten verlopen

Thuis pikte ik nog een aperitief mee, reden we met drie auto's naar "china city" in Kuurne. Heel lekker en gezellig. Morgen neem ik mijn dag dienstvrijstelling en ga ik met mijn auto voor een klein onderhoud naar de garage.
Nu kan ik me concneteren op andere dirngende zaken. Welke lens ga ik nu eindelijk kopen. Ik vrees dat ik het zoeken een beetje beu ben en nog steeds niet goed weet hoeveel geld ik er wil aan uitgeven. Ook moet ik dringend mijn reis boeken als ik nog wegwil naar Argentinie deze zomer. Verder zou ik rap een programmaboekje voor de gentse feesten moeten zien te pakken te krijgen om ook daar mijn programma vol te boeken en nog dringender is het vinden van een nieuw kostuum voor een trouw die eraan komt.