Jeronimo's Cage of Thoughts

Een tentoonstelling die ik iedereen kan aanraden is "belgicum" van Stephan Vanfleteren. Pakkende, ontroerende portretreeks in zwartwit van eenzaamheid en armoede in België. Tijdloze beelden uit de jaren negentig en zelfs van het nieuwe millenium die uit de jaren stillekes lijken te komen, na-oorlogs aandoend. De vergrotingen zijn fantastisch om te zien.
Daarna liepen we over het Zuid langs de tenten van Cirque du Soleil in de koude op zoek naar een leuk stulpje om te eten dat we vonden in de "Dansing Chocolat", kloosterstraat 159. Een bed&breakfast, en gezellig met een interessante gevarieerde kaart al koos ik voor een gewone steak met peperroomsaus en huisgemaakte frietjes. Lekker! Je kon er ook stoemp met worst eten maar ik had eens zin in een steak. Vandaar ging het naar Hof ter Lo in Antwperen omdat mijn helden er kwamen optreden. Therion (browser firefox only!!) viert zijn 20ste verjaardag en na de show eerder dit jaar zag ik ze nu nog eens aan het werk met een totaal andere set, ruim 2u30 lang speelden ze enthousiast het ene nummer na het andere. Helaas beklijfde er niet veel van, waarschijnlijk door mijn oordoppen. 't is te zeggen, ik herkende de nummers niet zo goed. Maar uitermate tevreden was ik dat ik een fotopas heb kunnen bemachtigen voor de frontstage.
Voor het podium waren tafels gezet en daar de dranghekken tegen zodat het publiek die dranghekken niet dichter bij kon duwen. Helaas stonden die tafels niet tegen mekaar maar uiteen. Ik liep in den donkeren het hellend vlak op en stuikte natuurlijk in het gat...miljaar, mijn knie maat! Ik dacht dat ik ging moeten gaan ligegn van het zeer. Gelukkig zette ik me op een tafel kwam zo weer bij mijn positieven. Miljaarde...het kon veel erger geweest zijn. Nu is het enkel een ontvelde en gezwollen knie en een zeer scheenbeen. Mijn foto's daar ben ik redelijk tevreden van. We mochten ook langer den de 6 eerste nummers frontstage blijven en darna bemachtigde ik een redelijke plaats op de tweede rij.
De volgende ochtend riep Els me naar de winterdrink in het Huis van Alijn. het deed deugd aan de longen om in de zonnige winterochtend daar wat te staan dampen en kiekjes te trekken. Het resultaat ervan staat hier al online. Een afspraak van dezen avond is helaas weer verzet naar verder deze week. Miljaar zeg. Dat is nu al twee weken an een stuk. Gelukkig ben ik deze middag al om kerstkadootjes geweest. Ik zeg niet voor wie want soms leest een toevallig familielid lid deze blog. en nee, in tegenstelling to zovele anderen hou ik mij daarom niet in. niet dat ik zoveel wilde verhalen te vertellen heb maar goed. kerstshoppen: mission accomplished. Donderdag heb ik alvast een kerstpicknick bij het een of ander Gents bloggertje. Ik ga mijn muts en sjaal alvast zoeken.

O ja, daarnet in Man Bijt Hond: een bejzarde dame die haar papagaai wast door er een emmer water over de gieten. En Peking, ook al zo'n prachtige reportagereeks. Knappe TV, zowat het enige waar ik naar kijk.