Jeronimo's Cage of Thoughts

Ik had weer iets aan de hand zaterdagochtend. Dit na een korte nacht met met een zonnig ontwaken, al heb ik weinig lichtinval in mijn studiootje. Dat er felle zon scheen te schijnen, stemde me vrolijk. In de veronderstelling dat ik al mijn foto's al gebackupped had op mijn lacie externe harde schijf 500gig delete ik achteloos dan maar de complete fotomap 2007 van mijn harde C-schijf. Het volgend moment besefte ik, tiens waar zijn mijn foto's van het autosalon naartoe? Nergens te zien, ook niet in de map 2008. Help!!! Gelukkig was deze sympathieke jongeman online die me meteen een programmaatje 'recuva' (freeware) bezorgde via google chat waarmee ik kon toveren. En hoera, driewerf hoera, nog een 10 minuten later had ik alle files die ik terug wou zetten terug gezet in een map naar mijn keuze.
Dit alles terwijl ik mijn buit van vrijdagavond in de music mania Gent aan het beluisteren was.

- Swallow the Sun - hope, derde cd van het Finse donkere melancholische meeslepende doommetalcombo in de stijl van de oude Katatonia, not for the happy few.
- Obscenity - "where sinners bleed", 17 track digipack with a lot extra tracks from the 1992 debut album. De oude nummers staan er nog steeds als een helse bulldozer! Duitse deathmetal die je omver blaast, al zijn die mannen ondertussen wel al een beetje op leeftijd. Ik blijf van van de oude deathmetal acts van weleer. Fukk teen pussies!
- King Diamond - deadly lullabyes live, double digipack, de Deense Horrormetal cultfiguur van Mercyful Fate, live met een bloemlezing uit zijn dodelijke slaapliedjes. Niet laten beluisteren aan je kinderen tenzij je wilt dat ze je s' nacht als huilende wolven levend verscheuren zoals in "pet cemetery" van Stephen King.
- Beseech - sunless days, laatste maar erg knap werkstuk van deze fantastisch gothicmetal band. Digipack comes with two re-edits van oude tracks.
- Tristania - illuminations: laatste cd met de uiterst hete bevallige sopraan Vibeke Stene on vocals. Beter dan het te verwaarlozen Ashes. Tristania staat eindelijk weer garant voor stevige rockende metal afgewisseld met zweverige atmosferische stukken. Maar vocaal vind ik het wat zwakjes en echt asskicking zoals "beyong the veil" of "world of glass" doet het niet. Helaas.
- Rotting Christ - the sleep of angels, met bonus cd: darkness we feel vol II. Deze cd van de griekse cult onderwereld goden uit 1999 is de meest gothic klinkende plaat van deze duivelse heren. Poëtisch, melodieus, zweverig. Not bad at all, maar afwisseling met hun satanische duisternis was welkom geweest. Ik kocht de cd namelijk uit pure nostalgie naar mijn duistere tienerjaren.

De rest is voor een ander keertje, net zoals de korte review van kadril "de andere kust" en Lais "the ladies' second song" die ik in de Muziekladen in Kortirjk zaterdagnamiddag kocht aan 50%. Ik liep er immers te koekeloeren toen ze de affiches van -40% vervingen door -50%. Helaas was de cd van Funiculi Funicula verkeerd geklasseerd en vonden ze hem niet terug. De lamzakken zochten ook niet. Dat is nu wat je noemt service. Ze zouden anders 10.000cd's moeten doorzoeken. De idioten hebben denk ik hun eigen klasseersysteem niet onser de knie als ze weten wanner hij is ingeschreven zouden ze gewoon de cd rond die periode kunnen doorzoeken of kijekn bij egnre? of bji de andere funiculi funicula-cd's? nee de kloothommels stonden lui te wezen achter hun toog dat ze hem niet hadden. My ass.

De bwards 2007+1 konden we gestolen worden - ere wie ere toekomt en leve de ondergrondse blogosfeer en de blogmeetings met beperkter geslijm - en ik bleef lekker kijken naar de Omloop het Volk. Toch een knappe prestatie van Philippe Gilbert! 50km solo. De meeste renners durven dit niet meer ten nadele van het volkse spektakel dat nog steeds om helden vraagt a la Ludo Dierckxsens en Museeuw en andere groten der aardekluiten.

De Zondag vloog ik dan met mijn bolide en de gps van mijn zusje en mijn am als co-piloot naar Nijmegen naar de familie. Het valt op hoe slecht en lawaaierig de tarmac is vanaf A'pen Turnhout tot de Nederlandse grens. Bovendien stuurde de GPS ons constant via Breda. Ander half uurtje bleven we en tegen 20u 's avonds hadden we 5u45 in de auto gezeten en 530 kilometer afgelegd. Ik bleef wijselijk thuis bij de mama en de papa wist te zeggen dat hij in Dehli aangekomen was. Toen ik al slapen was wist 'm aan de mama ook nog te zeggen dat hij al in Bombay aangekomen was ook. Deze middag ha dik em al naar de standaardboekhandel gehaast om de gratis trotter over china in de wacht te slepen. Bij gebrek aan standaarden in de standaardboekhandel, rushte ik dan maar door het zonnige Brussel naar de Press Shop alwaar ik de gazet kocht en op ee bankje op het Muntplein de bon invulde en uitscheurde om terug plaats te vatten in de lang geworden, maar snel opschuivende file aan de kassa. Die trotter zal goed staan in mijn reisbibliotheek.

Deze ochtend racete ik naar gent,nam de trein en kwam op mijn werk aan waar mijn pc niet wilde opstarten. Duidelijk tijd om wat gas terug te nemen.

Al heel de week stop ik rond 16u met werken, dat is ruim een uur eerder dan normaal. Niet dat ik me zorgen maak over het feit dat ik op een abnormaal uur stop of daardoor te weinig uren presteer. Dat is namelijk het schuldgevoel dat je hier dreigt te kweken als je je collega's bestudeert die als autisten van 8 tot 16u werken en geen minuut meer, nu ja misschien wel een minuut of 6 aangezien wij enkele uren en minuten per dag moeten werken. Of tenmisnte aan onzen buro blivjen zitten. Het soort collega's dat altijd op de zelfde stoel op de zelfde trein op de het zelfde uur wil zitten of ze paniekeren wegens de onverwachte verandering in hun oude vertrouwde routine. Collega's die wat weg hebben van gekke mallerds als GDB. Die zijn helaas van alle tijden. genoeg daarover, meer leest u bij GDB. Ik heb gelukkig uren op overschot, maar ik heb geen zin die uren te besteden aan gezever en gelul en aan vort tijdverlies waar ik moorddadig van word. Waarom kunnen die vorte Immo-bitches niet gewoon het adres van het pand geven en waarom lokken ze je met hun botergeile telefoonstem naar hun kantoor zodat je vroeger van je werk vertrekt met de wildste fantasieën in je gekgeworden kwijlkop om dan daar uiteindelijk toe te stekken in iets wat er bijna gesloten uit ziet want het is bijna 18u met name nog een groot half uur te gaan - met een blonde del aan een pc, die je voor de receptioniste houdt, ook omdat er een bordje receptie bij haar pc staat en dan zegt dat je een afspraak had, waarschijnlijk met een collega van haar en waarop zij dan droogweg zegt: zet u daar maar even, waarop je dat doet tot blijkt dat zij toch je 'consulente' is die je haar diensten aanbiedt om twee, twee, dat is niet gelijk aan "o maar in die prijsklasse hebben we heel wat in de aanbieding hoor met veel fotootjes, komt u gerust even langs op kantoor dan kunnen we alles eens samen met u bekijken, ja?" (trouwens zo'n "ja", zo zacht zalvend met licht in de hoogte gaande intonatie is om je darmen ineen te voelen kronkelen) panden voorgeschoteld te krijgen die niet eens aan je wensen voldoen louter en alleen al op basis van de ligging. En deels omdat ze zoals altijd te duur zijn voor het werk dat je er nog moet in steken. (gecensureerd vloekwoord)
Ik had goesting om die blonde trut met botjes, grijze winterpanties, gekleed zwart rokje en lange gelnagels licht opgemaakte blauw-grijze hoogharitge ogen en sluik blond haar dat ze waarschijnlijk af en toe koket "mastuvu"-gewijs laat wapperen met een even trutterige hoofdknik eens over haar buro te leggen en haar eens flink te * censuur * in haar arrogante kont miljaardedju!
Gelukkig loop ik niet in het rond te schieten gelijk enkele losgeslagen Finnen. Ik reageer me af met mooie muziek. De laatste tijd ben ik ongelofelijk fan van een groepuit mijn tienerjaren. Begin de jaren negentig scoorden vierden ze hoogtij met death metal zoals die nog niet eerder werd gespeeld. Na jaeren doodse rottende stle kwamn ze terug bevroren in de tijd en sindsdien rocken ze als nooit te voren. Eat this Modderfokkers!

Verder ontdekte ik gisterenavond ook nog Swallow the Sun, een doomy metalband die een song opnamen met de zanger van mijn all time fave band Katatonia, Jonas renske.

Vanavond naar the Bony king of nowhere en lais, u komt toch ook en zegt toch hallo?