Jeronimo's Cage of Thoughts

Afgelopen weekend was een gezellig weekendje relaxen thuis. Aangezien de zus en de pa moesten optreden ging ik dan maar mee. Ik kreeg veel complimenten met mijn wintercocktailfotoreportage. Dat streelt mijn ego wel, moet ik toegeven. Crescendo uit Bissegem speelde verschillende musicals die het publiek moest raden. Ik was wel bekend met het liedje "summertime" van Gershwin, maar niet met de musical Porgy & Bess. Ook de musical Oklahoma! is me onbekend. Mijn zus zong hier een song van. Hoewel ik dit liedje precies wel ken ver ergens. West Side Story van Leonard Bernstein is dan weer ultrabekend en de muziek zegt mij vaag iets.
Over the Phantom of the Opera heb ik onlangs nog maar uitgebreid bericht. Ik ga me toch eens die cd aanschaffen, alleen nog een goeie uitvoering vinden, deze met Sarah Brightman of een andere?
De tekenfilm van the Hunchback of Notre-Dame moet ik nog steeds eens zien. Tijdens het kerstreces genoot ik alvast voor de zoveelste keer van "the sound of music", met een van mijn favoriete scenes.
Afgesloten werd er met "the Lion King". Ik zou meer musicals moeten zien.

Net terug van het autosalon en nu moet ik op café met deze uiterst sympathieke dame santé!

Het autosalno was redelijk de moeite. Veel verkopers, weinig hostessen of modellen en naar mijn smaak te jonge seutjes. Geen bevallige dames met stijl en uitstraling. De auto's daarentegen. Blikvangers waren de porsche (oa carrera GT), ferrari, Maserati, Wiesmann, Gumpert Apollo onder de kleine autootjes waren er de Mini Club met de rare achterdeurtjes, en enorm schattig Fiat 500. Binnenkort krijgt u wel het resultaat van mijn fotogetrek te zien.

De treintragedie deze week:
- maandagochtend: gebruikelijke vertraging van de trein van 7u51
-maandagavond: 17u23 tien minuten in retard, ik neem dan maar de betrouwbare trein van 17u35, dus veel te vroeg in het station. Trein tsafelt enorm tussen de Brusselse stations om in Brussel-Centraal stil te staan met open deuren die niet toe willen, het is ondertussen 17u50 en ik snel de trein uit op het al overvol perron om een andere trein te nemen. Ik kom een collega tegen van een andere dienst en we zetten ons in eerste klasse. Een uur later dan normaal ben ik in Gent.
- dinsdagochtend: de treinvan 7u51 rijdt voor mijn neus weg, de trein van 7u56 (die nog trager rijdt dan voor de dienstregelingwijziging) is zoals altijd 10 minuten in retard
- Dinsdagavond: ik kom rond 17u30 van het autosalon met de metro aan in brussel-centraal, waar ik de trein van 17u23 (noord) neem om 17u45, aangezien hij 25 minuten vertraging heeft. Ik meen te weten dat er een melding was van een defect onderweg ook nog.
- woensdagochtend: vertraging zoals gebruikelijk (al dan niet door defect)
- woensdagavond: trein van 17u35 genomen, die van 17u23 was al weg, 'tis weer typisch
- Donderdagochtend: trein van 7u56 komt op tijd aan rond 7u59, deur gaat niet dicht, trein zit overvol, geen verluchting, amper adem en bloedheet. In Brussel-Zuid hetzelfde: deur niet dicht en reizigers worden verzocht over te stappen in een andere trein.
Ik denk dat ik vandaag ook een beetje defect zal spelen op het werk? Of is dat kinderachtig? en kan me dat schelen? ik mag hier alles zeggen wat ik wil , aangezien dit hier toch complete fantasie is. mensen die in het echte leven verwijznen naar mijn blog moeten leren onderschied maken tussen fictie en werkelijkheid. een realityserie op tv is ook zo fictief als iets net zoals een film. zelfs die reportage over die arme Bulgaarse verwaarloosde gehandicapte weeskindjes is fictie want 't zijn beelden van 2006 aldus Bulgarije. Eh Bon. Get my point? Cafeine is my heroine. Maar ik sterf er ten minste niet aan zoals die loser die om god welke reden wordt gehypet.

Geachte genodigden. Menigeen likt al sinds vanochtend zijn vingers af bij het kwijlend bekijken van allerlei duistere nachtelijke activiteiten die heden avond op de brandstapel staan. Ware het niet dat ik gisteren op de redactievergadering in den irish pub al werd geconfronteerd met stofwebben van eeuwen oud vol dito spinnen - evenwel, ik geef toe dat ik dacht, amaai die zijn er vroeg bij - en heden ochtend bij het gloren van de zon op de trein met enkele lelijke oude wijven gesminkt en verkleed als prachtige pompoenheksjes en verder op de trein in het metrogazetje met de wederom afschuwleijke tv-programmatie rond dit thema. Anders ik zou niet geweten hebben dat Hallow's Eve 2nite is. tonight is the nightbite. NIet da tik mijn tanden denk te zetten in het malse ranke sappige fluwelen halsje met zowel sensueel kloppende aders van de een of andere gewillige deerne die zich volledig aan me overgeeft. (Soms droom ik een beetje te hard denk ik). Wat heeft een duistere verloren ziel trouwens verder da zijn dromen? Dromen als eenzame sterren in den donk'ren gesluierede nachte. waar kreten oneindig echoën tegen de kaalheid der verlatenheid? Waar stervende zielen weeklagen in ondraaglijke Weltschmerz? Voor altijd verloren?
Maar er is hoop. NIet alleen heden ochtend in de tot op dat moment onberispelik witte pot. Maar ook in het leven. Daar hou i me aanvast? Immers sinds die nacht in de bergen in Bolivia weet ik dat mijn tijd nog lang niet rijp is. Edoch later ooit meer daarover. Met al die halloween idiotie die gelukkig aan me voorbij gaat, maar ik veronderstel dat de commerce al weer op volle toeren draait behalve in mijn onmiddellijke omgeving, laat ik daar maar even van uit gaan, bedenk ik da tik nog wat liedjes ga vergelijken. U kent allen wel de song "the Phantom of the Opera". Ewel kijkt ende luistert, gij allen, want dit is mijn lijstje dat voor u en allen wordt vergoten op de blog.

We bijten de spits af met de song uit 1980 van Iron Maiden "the phantom of the opera.
De rockromantische toer gaan we op met Sarah Brightman en Steve Harley.
Ook de versie van Nightwish is ene om je vingers van af te likken.
Sarah brightman deed het ook nog eens met Antonio Banderas in een magisch orchestraal kleedje.
Haar bekendste versie is natuurlijk die met Michael Crawford, hier met "the music of the night". Ik ben een fan!
De powermetal band HolyHell maakte een Lederhosenversie met Manowar-zanger Eric Adams.
Ook Iced Earth maakte een song over het spook van de opera. Wat een killer-rock-song maat!!! awesome!
Uiteraard mag ik de gothicpioneers van Lacrimosa niet vergeten.
Last but not least, ben ik een enorme fan van de versie van Dreams of Sanity, indertijd met de fantastische zangeres Sara Schleret en gastzanger Tilo Wolff van jawel Lacrimosa.
Voila dit was het zo wat van leuke versies. Enjoy the music of the Night.

center>

De avonturen van mezelf in het bolhoedenland lees je hier natuurlijk.