Jeronimo's Cage of Thoughts

Voor de meesten is de start van de week al een hele opgave en zeker als je je compleet groggy uit je bed moet sleuren om met de fiets of te voet naar je werk of station te reppen.
Zonder koffie in de vrieskou, maar gelukkig wel met een warme kop chocomelk in de buik. Dinsdagochtend was het koud. En nat. En glad...

De straten lagen er nat bij en met aangepaste omwentelingen en de tijd indachtig om op tijd mijn trein te halen, racete ik ik langs de kaai richting Dampoortstation en vloog zoals iedere ochtend zonder te remmen met mijn ene knie naar binnen gebogen Iljo Keisse-gewijs de bocht in naar het Sint-Baafspark...

Zwiep boem patat!

Voor ik het wist gleed ik enkele meters over de ijslaag die zich op de klinkers had gevormd. Ook de voetgangers schuifelden armwiekend om recht te blijven. Verder negeerden ze de ingepakte vloekende gevallene.

Zonder kleerscheuren reed ik dan maar ietwat behoedzamer door het zompige gras om dan aan de ring de parking van Dampoort op te draaien en mijn achterwiel weer te voelen slippen. Schaatsen op de fiets is niet mijn specialiteit dus steeg ik wijselijk van mijn in sportkleuren geschilderd stalen ros af en schuifelde schoorvoetend richting de fietsenstallingen. Andere fietsers waren minder succesvol en de een na de ander zwiepte de grond binnen of stapte bij het zien van al dat geglij af.

En blijkbaar waren wij niet de enigen geweest die het gladde asfalt aan onze bips hebben gevoeld.
Een boel redactieleden kwam binnen gestrompeld met gelijkaardige verhalen, de een al minder fortuinlijk dan de ander.
Een mens zou zich afvragen waarom de wegen worden bestrooid maar niet de zones waar duizenden voetgangers en fietsers moeten passeren, zoals stationsbuurten en bushaltes.
En hoe bent u de gladde Gentse straten dinsdagmorgen doorgekomen? zeg het hier

Gisteren naar Malibu Stacy geweest in de Vooruit, A Brand en een DJ Set van The Subs. Binnenkort review en foto's.