23-04-08
The Deer Hunt for the Groovy Gang - Flying Bambi Eyes


In de reacties op mijn vorig bericht las ik dat jullie wel geïnteresseerd zijn in dat stadspel. Hier lees je mijn reveiw over "the target" en vind je meer informatie.
Veel andere interessante zaken uit mijn leventje heb ik niet te vertellen, behalve dan dat ik wel tevreden ben over het e-loket van de stad Gent. Via mijn federaal token logde ik in en gaf electronisch mijn "aankomst in de stad" door, meteen vroeg ik ook een bewijs van aangifte aan. Jammer dat mijn pc geen electronische identiteitskaartlezer heeft, of ik had denk ik meteen de informatie op de chip kunnen aanpassen. Ik moet me na de afspraak met de wijkagent aanmelden om een papier voor aanpassen auto-inschrijvingsbewijs en nog iets op te halen. Nu hopen dat ik wel degelijk een afspraak kan maken met de buurtagent zoals de stad het noemt, anders zal hij me overdag nooit thuis vinden.
BIj twinkeltje, die de laatste tijd veel te stil is en ook bij manlome vond ik dit boekenstokje.
1. Grijp het dichtsbijzijnde boek dat meer dan 123 bladzijdes telt.
Dit weekend heb ik net dit boek verhuisd. Willburth Smith "vallei der koningen", een geschiedeniskroniek verteld door ds eneuch Taita aan het Hof van de Farao die zijn liefde enkel platonisch kan beleven en hierover schrijft, naast de kronieken over het leven in de schaduw van de Farao's en diens verraderlijke hofhouding. Erg knap boek, al ruim een decennium geleden denk ik dat ik het las. Erg meeslepend. Ik hou van dergelijke verhalen al kom ik er hedentendage niet meer toe iets te lezen tenzij de pulp van twitter (klik voor een filmpje die de zin of onzin ervan uitlegt, via maarten schenk) en de blogosfeer. O ja en het metrogazetje en de vacature. Die laatste vind ik een heel goeie jobgazet.
2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.
Ik wierp me onmiddellijk vóór hem op het plaveisel en hij bleef staan en gebaarde me naar hem toe te komen.
3. Post nu de volgende drie zinnen.
Ik kroop op handen en voeten naar voren en raakte met mijn voorhoofd die keer de grond voor zijn voeten aan.
"Ben jij niet Taita, de dichter?" vroeg hij met zijn schrille, krekelige stem.
"Ik ben Taita de slaaf, Uwe Majesteit," antwoordde ik. Er zijn momenten waarop een beetje nederigheid wenselijk is. "Maar ik ben ook een armzalige kladschrijvertje."
Een armzalig kladschrijvertje, dat is hoe ik me ook soms vol. Vlug even een blog updaten zonder rode draad en verhaal, losse gedachten, allemaal gekwetter over niets en alles wat niets betekent. Hoe houden we het vol. Edoch, de laatste tijd zitten er achter die oppervlakkige gedachten tochj diepere mijmeringen, dagdromen, fantasmen en bedenkingen. Niet deelbaar. NIet mededeelbaar. Achteloos naar de achtergrond verdrukt. Ach ja, de luchtigheid van het bestaan is best wel om dragen bij momenten, niet?
update
Daarnet ben ik over en weer gesjeesd naar Kortrijk, waar ik op een bouwwerf terecht kwam. De keuken uitgebroken en chap gelegd over de keiharde tegenvloer die we niet uitbreken om te "egaliseren", enkele voorbeeld siertegels lagen er al op als illustratie. De living bedenkt met een prachtige parket. En mijn moetietje aan de keukentafel in de slaapkamer van mijn zusje kijkend naar het tv'tje dat op de kast staat, wat een grappig zicht!
Wat ik thuis deed, mijn nikon D70 vergeten verdikke en morgen, vrijdagmiddag vertrek ik met Reus en Feetje naar Anthinoises, een medieval folkfesitval bij Luik. We logeren in grand hotel beco, een bedevaartsoord in Banneux. Hopelijk raken we vlot in die godvergeten plaatsjes. Ik ging daar staan koekeloeren met mijn fotopas zonder camera zeg. Luik, here we come!
19-04-08
Interior Bandit Rabbithunt - Mirrors of the Shattered Introspective Waters


Weekend eindelijk. Weer veel dingen te regelen en veel plannen in mijn hoofd, maar of ik het allemaal gedaan zal krijgen? Niet dat het allemaal zo'n vaart hoeft te nemen. Ieder weekend van mei zit ondertussen al vol, vooral met bezoekjes van mensen aan mijn nieuwe stulpje, blogmeets en andere leuke dingen. En dan besef je dat je geen genoeg zitplaatsen hebt omdat je nog geen meubels gekocht hebt. Improviseren doe je dan. Ik heb nog wat tijd. Straks het douchegordijn gaan terugbrengen ik denk dat ik het voorlopig niet zal ophangen. Ik zit toch altijd in bad en sproei me zo af, veel leuker en minder opkuiswerk.
Spotjes voor mijn slaapkamer en een kamp in mijn berging en een fitter in mijn kelder. Twee tuinstoelen en een tuinligstoel voor op mijn terras staan hier al thuis in mijn slaapkamer. Mijn ma heeft een lijstje opgesteld van alle dingen die ik huishoudelijk nog nodig heb. Van glazen pyrexpotten en pannen tot trekker met dweil voor mijn raam da buiten het terras hangt te wassen tot onderleggers om op te tafelen, een mooie niet te grote rieten linnenbak, sponzen handdoeken, op plooibaar praktisch droogrek en veel andere zaken. Eeuwige groeiende planten zijn alvast in de komende jaren in aantocht. Hopelijk krijg ik ook mijn chique gordijnen binnenkort.
Ondertussen is het nog steeds conceptueel nadenken over de binnenhuisinrichting van mijn woonhoek. Maar daar heb ik tijd voor.
Gelet op mijn goede begroting kan er zelfs een reis af dit najaar. Er zweven al wat enkele bestemmingen door ijn hoofd. Mensen die graag in (zuid/oost)Europa rondtrekken: gezellige reisgezellen altijd welkom. Dat weet u.
Donderdagavond at ik dezelfde pizza als lady manlomewaarvoor zij ettelijke eurocenten minder had betaald in een andere supermarkt. Prijzen van supermarkten, kon me nooit schelen, maar ik begin de laatste tijd toch iets prijsbewuster te worden. Nadat de heel bende hun pizza had opgewarmd en opgegeten trokken we naar the outpost waar we als verrassing voor special K. the target gingen spelen, een stadsspel. Oooit in mijn jeugd gekend als "politie en bandiet", maar dan in de speelplein 2.0-versie: met gesofisticeerde gps/gsm's en dito knopjes om opdrachten uit te voeren. Als gangster heb je de neiging je leden van het lijf te hollen zodra je ook maar merkt dat een politieteam ergens in de buurt is. Verkeerd, want je bent buiten ademt, je verdwijnt van de kaart en je bent dood omdat je langer dan 5 minuten uit het speelterrein bent verdwenen. Bovendien verrekt een van je teamleden zich zodat je amper nog vooruit geraakt, wat op zich niet erg is omdat je nu je bij de opstart van het tweede spel opeens politieagent bent en aan de verkeerde kant van het water zit, waar de leuke spanning zich afspeelt gelet op het feit dat je op je gps ziet dat de boeven op de hielen worden gezeten door een politieteam aan het zuidpark, waar een echt politieteam alle inkomende auto's aan het controleren is. Heel leuk om dan te hollen en te roepen: ze hebben een mes gepakt en een mijn gelegd en explosieven gevonden!
OPeens krijg je de boeven in het vizier en hol je achter hen aan je schiet, maar je schiet te vroeg, ze zijn nog buiten "range" je schiet opnieuw en merkt dat jij op je beurt bent neergeschoten. Chaos, spanning, door het dolle heen en vooral buiten adem.
't was wel eens de moeite en je zou het ene paar keer moeten spelen om ten volel van het spel te kunnen genieten.
De soep is gereed en het eten ook, deze noene trek ik naar Lille naar den Ikea in Vrankrijk (sic de meme) waar bepaalde zaken toch goedkoper kunnen zijn dan in Ternat.
Update
Ik ben niet naar de IKEA geweest, ik heb 6 krukjes van de zussie geleend. Zus van lief van zussie heeft het naar het schijnt enorm goed op Nekkanacht gedaan. Sinds jaren geraak ik niet meer op nekkanacht. Snifferdesnotterdensuit. Mensen proberen we wel naar Werchter te krijgen. Over my dead body.
Het was mooi weer deze zondag. NIets leuker dan crossen door het Vlaanderenland met een buggy. Zie hier de video:
12:35 Gepost door Jeronimo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Email dit
| Tags: bloggers, politie, bandiet, meubels, the target, mosca, the outpost, gent, buggy |
|
Facebook



















