Jeronimo's Cage of Thoughts

Vrijdagavond raakte ik gelukkig nog op tijd in de Music Mania Gent, waar de uitverkoop op zijn laatste wieltjes liep. Gelukkig kon ik er toch nog een 5-tal cd's op de kop tikken aan 4 euro/stuk. Ik had er meer verzameld, maar ik vertrouwde de krassen op de keerzijde ervan niet helemaal en liet ze dus voor wat ze waren. Jammer dat er met die stock blijkbaar niet zo omzichtig werd omgesprongen.

- Thou art Lord - Eosforos, de 1993 cultalbum van de Griekse demonen met Gunther Thijs van onze eigenste Ancient Rites on guestvocals. De cd-layout trekt op niets, de productie is ruw en mat en de songs kicken ass gelijk ze deden in het begin van de duistere jaren negentig. Deze heren zetten de Griekse blackmetalscene op de kaart met een eigen aanstekelijk demonisch geluid en riffs. Leuk cd'tje.
- Silentium - seducia, Finse gothicmetal, klinkt als Lacuna Coil. Beetje onorigineel op het eerste zicht, moet er nog wat aan wennen. Er zijn betere zangeressen denk ik, gelukkig weer niet het typische engelensopraanstemmetje, en ze ziet er wel leuk uit.
- Six feet Under - 13, de zoveelste cd van deze deathmetalsensatie uit Amerika. Scoort hoge toppen, deze cd klinkt heel oldschool en ook nogal eentonig. Het ramt wel lekker zwaar en donker aan een gezapig bulldozertempo. Nostalgie.
- Throes of Dawn - binding the spirit, hun derde album uit 2000 na het schitterende debut. Throes of dawn staat garant voor koud Finse black metal met genoeg afwisseling en keyboards die voor een atmosferische touch zorgen.
- Arckanum - Kostogher, duistere natuurmystieke paganistische blackmetal van deze one-band-band uit Zweden. Doffe matte primitieve productie dito riffs en overloos gerommel van de drums. Trollend gegrom en gekrijs. Eigenlijk is het best wel cool.

's avonds trok ik weer door wind en wind richting centrum om met een malle meid ene te gaan drinken en samen de bus te nemen, zij naar een obscuur kraakpandfeestje en ik naar huis om op te warmen.

Zaterdagnamiddag maakte ik een stevige wandeling richting de vrijdagsmarkt. Het was frisjes, maar het zonnetje scheen lekker doorheen de wolken. Aan het standbeeld van Van Artevelde was het niet lang zoeken naar de andere geïnteresseerden. Een handvol mensen stonder al verzameld en weldra waren toch met een redelijke groep van aldan niet autochtone Gentenaars, inwijkelingen of gewoon bezoekers uitWest-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en Antwerpen. Voor het eerst in Gent was er via flickr een Photowalk georganiseerd.
We startten in het Patershol en bezochten de gratis expo "Quebec inVorm" in het Caermersklooster over 75 jaar design (nog tot 30 maart te bezoeken).
Van het boottochtje kwam het niet omdat een korte en lichte hagelbuien een langduriger regenbui daar een stokje voor stak. Het liet ons gelukkig toe te verbroederen en nader kennis te maken in café "Het Spijker".
We trotseerden weer en wind om toch wat kiekjes van onze beroemde gras-en korenlei te laten trekken door onze bezoekers en aperitiefden en dineerden gezellig in de Mosquito Coast. Het experimentele camerageflits vloog over en weer. Fotografen trekken vooral graag andere fotografen at work.
Na herlijke tapas of een ferme salade nicoise in mijn geval, trokken we weer de straat op om de gras-en korenlei bij nachte tefotograferen.
We hielden het echter niet meer zo lang uit na al die uren in de koudewind te hebben gesleten en trokken het warme gezellig "De Onvrije Schipper" binnen voor een cocktail en weer wat lowlight-photography geëxperimenteer. Die flickrs toch.

Voor de rest is het een paasweekend waar alles van nieuws op mekaar komt, van slecht nieuws tot vervelend nieuws dat voor veel geloop zorgt. Ondertussen is mijn auto ook weer half uit de running verdikke. Weer geloop. Van al dat geloop word ik verdikke nog een marathonloper.

Last but no least: mijn filmtip: El Orfanato. (review)

O ja voor als u het nog niet gezien had op die wijvenblogs van die wijven: nu is er de wijvenweek. Alle alphamales daarheen!

Een gewaarschuwd man is er twee waard. Alles wat u wilde weten over lelijke knieën, te kleine of te dikke borsten, onbrushbaar haar, bollekes en vlekjes en oneffen droge vellekes en andere ongemakken waar een vrouw meekampt. Enjoy. Kan je de overkill aan?

Terwijl we nog nagenieten van de overwinningsroes, kabbbelt het leven weer aan me voorbij als een dolgedraaide stier die uitgebroken is. Zo voelt het soms aan in mijn schedel. Alsof de storm mijn arme hersenpan in gruzelementen heeft doen exploderen. Ik overdrijf natuurlijk, maar als ik niet zeg dat bepaalde dingen niettemin een effect op mij hebben, kom ik niet menselijk over. Ik zou kunen zagen, amar ik ga het kort houden. Aan negativisme heeft niemand een boodschap en seffens denkt iedereen da tik niet anders doe dn zagen, terwijl ik best de vrolijkr Jolly Jero ben.

Coldhearted, zo ben ik ook, soms.
Sommige dingen enerveren me enorm. Ondanks het feit dat er een oplossing in de pijplijn zit, denk ik aan de volgende fase, waarin ik me toch een beetje zorgen maak of ik dat wel allemaal goed heb ingeschat, kan ik het aan? De vrees om de verdrinken in het water dat me boven de lippen komt en kopje onder te gaan is misschien niet echt rationeel, maar het speelt toch wel even tussen mijn oren. Zal ik moeten inbinden aan vrijheid en mezelf beperkingen opleggen of kan ik flexibel als ik ben slingeren tussen deze en hene keuzes en daden? Het moet wel lukken, ondoordacht ga ik nooit te werk. Het is de opoffering en de opgave waard.

Hetgeen al de hele week een zware beproeving van jewelste is, is het treinverkeer van Gent naar Brussel-Noord. Verdikke toch, de nieuwe dienstregeling is van kracht, maar de treinen rijden met 10-22 minuten vertraging. Deze ochtend knarsetandde ik bijna mijn gebit kapot uit pure wanhoop. "Wegens problemen met een deur hebben we 5 minuten extra vertraging opgelopen, gelieve ons hier voor te excuseren"
iK herhaalde het zinnetje zagend spottend met mijn tong te mijn tanden terwijl ik in gedachten dat mens haar hoofd dwars door de ruit sloeg om het af te zagen op de rasperige scherven van het raamkozijn. We hadden al stilgestaan ergens in de velden, oneindig lang in Brussel-Zuid en dan oneindig lang in de tunnel en in Brussel-Centraal...mijn aanvankelijke vreugde omdat ik eindelijk eens een goeie bus had wegens net iets vroeger uit mijn deur en dus ook iets vroeger in het station was gearriveerd en dus een vroegere trein had dan anders, was gesmolten als sneeuw voor de zon en zelfs ongekeerd veranderd in een diepgewortelde dodelijke frustratie. Edoch ik heb de dag overleefd.

Al eindigde die dag met een brief van het parket over mijn zwaar verkeersongeval van 21 januari 2005. Damn, net nu ik op het punt sta iedere cent nodig te hebben. En het leven zelf wordt ook al onbetaalbaar. Zou ik thuisblijven dit oudejaar? Of komt er nog iets leuks uit de bus?

Over naar de lichtpunten in mijn leven. Die worden zo vanzelfsprekend dat ze de moeite niet lijken om over te bloggen in hettrieste winterweertje. Zo kwam ik eergisteren met een enorm voldaan en vrolijk gevoel terug van de vooruit. De Finnen kwamen immers en ik had enorm genoten van de Finse accordeon-virtuoos Kimmo Pohjonen. Bezwerende show!!!
En op het Sint-Baafsplein denken sommigen dat er een ongeval is gebeurd met de kerststal.

Soundtrack for the current attack::
-Thou Art Lord - DV8, de griekse cult underground blackmetalband verenigt de gekende elementen van Rotting Christ en Necromantia, maar blijft iets onde rhet niveau van voornoemde ongeëvenaarde metalacts. Toch scheurt DV8 de knokken uit je zielloos lijf. Killer rockalbum!
- Horrified - Animal, ook al een Griekse underground legend, die ik nog ken van hun enige goeie ep in 1993 of zoiets. Hun doomy catchy metal klinkt wel, maar er ontbreekt vlgen smij iets. Een half uurtje rock met echt wel een drive die ergnes toch niet kan overtuigen.

- Neil Finn - 7 worlds collide: knappe live cd met ao Lisa Germano, Johnny Marr en Eddy Vedder on guestvocals.