Jeronimo's Cage of Thoughts

Henk Rijckaert en Sioen

Het zit er op. Niet alleen de werkdag. Ook het bewerken van mijn raw-formaten foto's van de Sioen rehearsal in de N9 te Eeklo zondagavond. Voor het project had ik me opgegeven om met onze voorzitter, haar lief en het jongste bestuurslid van interview te gaan doen in Eeklo met Sioen naar aanleiding van hun try-outconcert voor de release van de nieuwe cd nu vrijdag. Sinds we op de bwards een videocamera wonnen wilden we ook dat eens uittesten. Voor het eerst trok ik met de nikkor 35-70mm F2.8 van mijn pa. Een volautomatische metalen lens met constante opening. Schitterend. Onbetalbaar speelgoed om van te kwijlen. Experimenteren met manuele instellingen, testen, schieten wissen testen...Op het eerste zicht vreesde ik dat al mijn foto's vele te onderbelicht waren, ook al door de redelijke sluitertijden om in donkere omstandigheden toch nog enigzins wat scherpte te verkrijgen. Ik denk dat het me redelijk gelukt is. Die raw-formaten zijn pure negatieven waar je alles zelf moet instellen naar eigen smaak. Ik hoop dat mijn scherm goed gekalibreerd is. Straks dus op gentblogt met een video-interview.

Gisterenavond op de zomerse dag nog een gezellige caféavond gehad. een spraakwaterval was ik, het doet soms deugd een lekker lang te babbelen, bijna 5 uur in de Marimain gezeten. Héhé
Vanochtend deed het zeer. Zeker toen ik geen vest aan getrokken had en het toch een beetje ferm fris vond. Op het weer kun je hier toch nooit vertrouwen. Op de trein in Brussel-Noord kwam ik toevallig ukkiemukkie tegen. Ik had haar niet gezien en toen riep ze me. Toevallig moest ze weer ens in brusslez ijn vandaag. Haar hoofdje deed ook al zeer.
Ondertussen slaan mijn gedachten weer alle windrichtingen uit. Verre toekomst, nabije toekomst, een mix van heden, gefanstaseerd verleden en dito toekomst kortbij en zo veraf. Wegen kruisen, kronkelen, deadend streets...lost in my memories. Los tin the mist of my thoughts...a black pond...i swim and try to stay adrift.

Een niewue lente een nieuw lief denken sommigen. Een bevriend koppel is uit mekaar. Zij kwam uithuilen bij mij, hij ging erover gaan praten bij een andere gemeenshappelijke maat. Wat kun je meer doen dan luisteren en raad geven. En dan denk ik: zij geven op wat ik graag wil, een langdurige stabiele relatie. Maar ja als 't niet meer gaat, als het vuur er niet meer is, als er te weinig schwung in de relatie zit, als de een opeens de mogelijkheden ziet van het jong zijn en geld verdiend te hebben en de ander eerder huislijker wordt. Ja wat dan? De praktische problemen zoals boedelverdeling lijken peanuts bij de voordelen die ze lijkt te zien sinds haar nieuwe wending. Nu is de kans om zich nog te herpakken voor je al wat verder in het leven staat of er kinderen in het spel zitten. Waar sta ik in het leven vraag ik me dan af. En sta ik wel goed hier op mijn plaats in het leven. Zeker, maar misschien zijn er betere plekken om te staan, wat er ook mag komen. Op mijn eentje is leuk, maar met zijn twee is het ook leuk. Blijkbaar kan ik in uiterste wanhoop ook nog een vrouw huren. Gelukkig sta ik dit weekend niet alleen op Trolls et Légendes. Ik kreeg zelfs bericht dat ik een fotopas mocht afhalen, maar ik moest wel mijn tickets zelf betalen. Die tickets had ik ondertussen van Elfje op de trein gekregen.

Soundtrack for the Blonde Bitch Attack:
- Arch Enemy - we will rise (net de cd gekocht "anthems of rebellion, Angela rulez!!!!
- Doro Pesch, rockgoddess: Für Immer!!!!!
- The Plasmatics - going wild
- Debbie harry and the Muppets - Call me
en hier the muppetshow na de song, is Debie Harry niet ongelofelijk hot and gorgeous?!!!

LAATSTE KANS! Inschrijvingen sluiten op 25-02-2007!!!!

Gisteren was het in het nieuws dat wij Belgen de grootste verkwisters zijn van flessenwater in Europa, terwijl ons kraantjeswater perfect drinkbaar is. Op een site over Belgie van onder Noorderburen die reistips geven aan hun onderdanen, lees je dat kraantjeswater drinken in België perfect kan, maar dat het geen gewoonte is, en dat we ondanks de campagnes pro niet van onze oude gewoontes om flessenwater te drinken af geraken. Ik vind die tekst zelfs een beetje lachen met de Belgen. En typisch Hollands: flessenwater is te duur, dus op reis in België drink je maar lekker van de kraan zonder gevolgen voor darm-en andere stelsels.
Ik vraag me luidop af welk ongefilterd water deze bullebak drinkt, maar goed, presteren doet 'm als de beste, qua bloggen dan toch. Humor van de bovenste plank. Maar wat levert zijn gelik aan mijn aars op? Vervelend gejeuk en zelfs dat nog niet..

Ondertussen heb ik hier uit een vergaderzaal een fles rood en een fles blauw topwater gehaald die beiden ondertussen ongeveer toevallig voor 3/4e leeg zijn. Wij op het werk hebben hier geen chiller. Enkel een kraantje met een vieze lavabo eronder. Dit nodigt niet meteen uit om even je dorst te gaan lessen. Desondanks is het water drinkbaar zo zegt men. Ik herinner me mijn leidingwater in Leuven. Als ik mijn lavabo niet goed onderhield zag die al rap rood van de roest of het kopergehalte. Rijk aan mineralen noemen ze dat dan vermoed ik. het water in Gent blijkt dan heel kalkrijk te zijn vermoed ik het slaat ferm wit aan. Het water in Kortrijk is het enige water dat ik bij hopen van de kraan drink, zowel van de kalkrijke kraan als de kalkarme kraan. Ook uit pure gewoonte van vroeger, al heb ik de slechte stedelijke gewoonte aangekweekt om ook flessen plat water te kopen.

En ik ga ook meer koken thuis 's avonds, ondanks mijn enorme degoûtom 's avonds nog te gaan winkelen en psychopatisch te worden aan de kassa die niet vlug genoeg opschuift. De rij aan de kassa wel te verstaan. Maar sinds ze mij hier enkele dagen geleden in onze restaurant hebben geprobeerd te vergiftigen, ben ik heel kieskeurig geworden wat ik er nog ga eten.

En met dit laatste filmpje zijn we aanbeland bij Hannibal Rising.

Lange Munt Gent by jeronimo

I'm so bored this weekend...normaal gezien red ik me perfect en relax ik gezellig in het weekend. Maar het kriebelt teveel. Teveel muizenissen waardoor ik niet weet welke dingen hoe aan te pakken. Gelukkig heb ik concrete nabije toekomstplannen. Maar toch bepaalde dingen vreten aan me. Ben ik te laf om er iets aan te doen? Ben ik zo bang op bepaalde stappen te nemen? Ben ik zo'n broekschijter die angst heeft voor het onbekende? De durk is er, maar wat oud en vertrouwd is is zo comfortabel. Stel dat het gras niet groener is elders. wat dan? En al die dingen die ik nu kan doen. Maar van vele dingen blijf ik gewoon dromen. Soms voel ik me alleen. Alleen met mijn gedachten wensen dromen en verlangens. Voor anderen lijkt dat zo eenvoudig en simpel dat ze niet goed begrijpen waarover ik het heb. En soms bijvoorbeeld nu. Soms voel ik me alleen alleen. Maar morgen is dat weer over. zoals altijd. Soms ben ik blij alleen te zijn. Soms ook niet.
soms zou ik heel hard willen weglopen van wie of wat ik ben. Me losmaken van hetgeen me vasthoudt. Helemaal opnieuw beginne m met je leven. Zou dat iets opleveren? Verandering zit in jezelf. Verandering zit in mij. Uit mezelf breken. Als ik open ben voor mezelf, ben ik open voor anderen.

Met deze even "ik-laat-me-even-een-heel-klein-beetje-gaan-zoals-een-puber"-modus tussendoor, denk ik dat ik voro de tweede keer in mijn leven naar "runaway jury" ga kijken naar een boek van John Grisham. Ik lees geen boeken, maar ik heb ooit nog een boek of zo van John Grisham gelezen toen ik nog las. Dat is heel lang geleden. Ik durf zeggen bijna 10 jaar. Vandaag heb ik mijn eigen potje gekookt op de vitroceramische kookplaten van mijn moetie. Je weet wel zwart glas en als de plaat aanligt wordt ze rood. Mijn gestoofd witloof was lichtjes bruingebakken maar nog steeds knapperig. Mijn halfbevroren koninginnehapjes hier en daar wat zwart en mijn mi te lang gekookt (amper 2 minuten en zacht omdat ma die al in het water had gedaan zonder dat het water kookte). Als mijn ma zich moeit met de keuken gaat het fout. tenzij ze zelf kookt. Ieder zijn methode. Mijn pa vond het heel goed rieken. Man ik ben aan in het ijle aan het lullen deze avond. Gelukkig straks Balsamico-chips en zoutje nootje en japanse rijstcrackers. Lekker. Ik ben soms een enorme vreet zak. Enorm. Geloof je dat ik al twee kilo zwaarder weegt. Ik weiger het woord "verdikt" in de mond te nemen. Ik ben nog steeds een gespierde breinaald. Hoh, plannen maken voor mijn voorjaarstrip. Leuk. Geniet er nog van dit weekend. Dat zal ik ook wel doen.