Jeronimo's Cage of Thoughts

Ik blijf precies rare dingen eten, waardoor mij rare dingenoverkomen. Niet dat ik het op de pizza van donderavond steek, maar ik heb geen ander aanknopingspunt voor de opeens vervelende uitslag op mijn gezicht die dan ook nog eens ongelofelijk begon te jeuken. Een vreemd kruid op de pizza denk ik waar ik allergisch op reageer. Allemaal onderhuidse jeukende bultjes. De laatste dagen smeer ik er een beetje Euceta op 's avonds voor het slapengaan en ondertussen heb ik er overdag al geen last meer van.

Mijn spieren van mijn kniegewrichten doen een beetje zeer. Gisteren was het onverwacht schitterend wandelweer en ik besliste dan maar om op mijn eentje te gaan wandelen, toen ik na ettelijke gsm-gepsrekken niemand meer kon optrommelen die fit genoeg was of tijd genoeg had om me te vergezellen. De 20 km haspelde ik af aan een snel tempo van 3uur en 35 minuten. Bij iederen halte schoof ik aan om mijn drankje, koekje of whatever in ontvangst te nemen en ik ging meteen weer op pad door het prachtige landschap van Zwevegem, Sint-Denijs en omstreken. Na aankomst zette ik me wat bij zusje in het jeugdhuis dat haar tweede thuis is en kocht me een lekker vette braadworst. Zaterdag was een dag van veel beslissingen op korte tijd. Nadat ook mijn moetie mijn trouwkledij had geodgekeurd en ik dus enrom trots was op mezelf, hielp ik al snel patie bij het snoeien van de haag en het brengen van het groenafval naar het containerpark. Tussendoor belde ik enkele fotowinkels op en besliste ik om samen met een vriendin en lens te besteleln, die volgens de laatste berichten in tegenstelling tot de informatie op hun site, niet onmiddellijk leverbaar. Kloefkappers.

Zaterdagavond besloot ik weer op mijn eentje op stap te gaan om voor het podium op de grote markt van Kortrijk plaats te vatten voor de eerste editie van de "Zo is er maar één" roadshow. 'twas gelijk nog redelijk te doen.

all photos by Jeronimo

Deze middag heb ik me in de mediamarkt Gotan Project aangeschaft: lunático. Ik kan ze helaas niet gaan bekijken op cactusfestival. maar ja keuzes hé ;-).

Plannen is aan mij besteed, maar open staan voor het onverwachte doe ik meer en meer. Mij impuslief smijten moet ik nog leen, maar gewoon soms is het leuk om van die gezellige onverwachte momenten kansen te creëren. In de weerspieglenig van de ruit zag ik mezelf en zag ik haar, ze was even de kluts kwjit toen ze rondkeek vanwaar precies het spiegelbeeld afkomstig was. We, the good old friends, treinden samen naar huis en besloten samen te koken, allez ik wachtte aan de tafel terwijl zij aan de kookpot stond, Braliliaanse vissoep met biologische bruine rijst die veel te lang moest opstaan. Een chocomousse als dessert en een afwas van een paar dagen ver later, zaten we boven in ekele stoeltjes een Lapaz-sigaar te roken met de velux open zodat de rook lekker naar buiten dreef, de ijle avond in.

Verder wil Roedi, onze goeie antwerpse vriend hier een oproepje doen (factuur voro advertentieruimte wordt hem aangetkend bezorgd):
Voor Jeronimo en zijn lezers! Wil jij graag zo nu en dan een journalist zijn? Cultuur? Kunst? Muziek? Politiek? Maatschappij? Economie? Lifestyle? Uitgaansleven? Alles kan, alles mag! Voor een brok engagement & talent van jouw kant geven we jou een UPP-perskaart + een perskaart van het huis + een onkostenvergoeding voor al je verplaatsingen, catering & etc... Wie zijn wij? Een nieuwe kritische, humoristische en naughtynaughty jongvolwassenkrant (vzw), in kleur en op glanspapier!! Lees alles eens na op mijn blog en doe mee